Σάββατο, 22 Δεκεμβρίου 2012

One Night In Bangkok


















To "One Night In Bangkok" , δεν είναι απλά άλλο ένα συμπαθητικό pop τραγουδάκι των 80's Είναι μία πολυσήμαντη, προφητική και σαρκαστική ελεγεία , πέρα για πέρα αληθινή, άκρως περιγραφική και ανατριχιαστικά αποκαλυπτική για το "Hell's Kitchen" της Νοτιοανατολικής Ασίας. Χάος, παράνοια , πολιτισμός , κουλτούρα , σεξ , θρησκεία , δαίμονες με αγγελικά προσωπεία , άγγελοι θαμμένοι στο βούρκο , τρανσέξουαλ βουδισμός ,μασάζ , μπαρ ,ρινγκ, ναοί και ό,τι άλλο μπορεί να βάλει ο νους του πιο ευφάνταστου ανθρώπου , εκτός φυσικά απ'τον κύριο που εικονίζεται παρακάτω...












To musical "Chess", με τις συνθετικές υπογραφές των Benny Anderson & Bjorn Ulvaeus (ΑΒΒΑ) αλλά και την τεράστια προσωπικότητα του Tim Rice στους στίχους , έκανε πρεμιέρα στο West End του Λονδίνου το 1986


Οι Σουηδοί , χρησιμοποίησαν αρκετά κομμάτια από τραγούδια των ABBA , (I'Am An A & Our Last Summer) προκειμένου να επενδύσουν μουσικά την ιστορία ενός ερωτικού τριγώνου , ανάμεσα σε δύο κορυφαίους σκακιστές και μιας γοητευτικά μοιραίας γυναίκας , την περίοδο του ψυχρού πολέμου .






 Αμερική και Ρωσία συγκρούονται αυτή τη φορά σ'ένα άλλο επίπεδο , όχι με πυρηνικές κεφαλές και διπλούς πράκτορες , αλλά με ίππους , πύργους , πιόνια κι αξιωματικούς .
Κινήσεις ρουά-ματ από την αφρόκρεμα του παγκόσμιου σκακιού, με φόντο την επιβλητική Bangkok και το πολιτισμικό σοκ που παθαίνει κάποιος που έρχεται για πρώτη φορά αντιμέτωπος με την πόλη-φαινόμενο.
Μια πόλη, που κυριολεκτικά σε "ρουφάει" πριν σε καταπιεί τελειωτικά και που όμοιά της δεν υπάρχει και δεν πρόκειται να υπάρξει ξανά και πουθενά στον κόσμο.
 Απόγνωση, έκσταση ,αδρεναλίνη,μόλυνση,χρυσός, αβεβαιότητα , πανηδονισμός ,baby oil , σκληρά αντράκια που γίνονται "αρνάκια" και "μαγκάκια" που κάνουν "κωλοτούμπες" ,βλέποντας τον τσαμπουκά τους να εξατμίζεται για πλάκα, στην πρώτη στραβή και τον ανδρισμό τους να παίρνει ξαφνικά μια έντονη, ροζ απόχρωση.

Ο Murray Head, που πρωταγωνίστησε και στο original cast της παράστασης, υποδυόμενος τον Freddie δηλ. τον Αμερικάνο σκακιστή, δίνει κατά τη γνώμη μου ρεσιτάλ ερμηνείας , ανοίγοντας εντυπωσιακά την δεύτερη πράξη του έργου .
Ο Anatoly , ο Ρώσος αντίπαλος του Freddie θέλει πάση θυσία να υπερασπιστεί τον τίτλο του παγκόσμιου πρωταθλητή ,σε μία πόλη που ποτέ δεν είσαι σίγουρος για το ποιος περπατάει δίπλα σου.
Στην πόλη που "τα μπαρ είναι ναοί , αλλά τα μαργαριτάρια δεν είναι τζάμπα..."
Στην πόλη που ακόμα και οι πιο προσεκτικοί, καταλήγουν πολλές φορές παγιδευμένοι σε μια γλυκιά αλλά ουσιαστικά καταστροφική δίνη , που δεν έχει αρχή , μέση ή τέλος .
Τα πιο όμορφα χαμόγελα του πλανήτη , που μπροστά τους , οι "σειρήνες" του Οδυσσέα , μοιάζουν σαν το κύκνειο άσμα του Κακοφωνίξ .
Pad thai, ακρίδες, γάλα καρύδας, 7/11  και tom yam .
Καυσαέριο, πλωτές αγορές , deep fried μπανάνες  , γαρίδες με ανανά , ψευδοεφεδρίνη ,singha,tiger,sang som, yaba & ice .
Nana Plaza , πλημμύρες, καμφορά ,ευκάλυπτος και skybars .
 Δηλώνω αιώνια και πιστά ερωτευμένος με το "One Night In Bangkok" , γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι θα είμαι καταδικασμένος να κουβαλάω για πάντα μέσα μου μερικά από τα  εθιστικά αρώματα της πιο "ναρκωτικής" Πρωτεύουσας του Κόσμου.
Στη Bangok , "δοκιμάζονται" οι πάντες και τα πάντα.
Χαρακτήρες, ηθικές αναστολές , το σωστό , το λάθος ,το δίκαιο , το άδικο, οι τίμιες  ισορροπίες και τα κρυφά  φετίχ που κουβαλάει ο καθένας μέσα του.
Η Bangkok σε κάνει σοφότερο και γι'αυτό δεν χωράει καμία αμφιβολία.
Το "choose wise" ,οι σαρκικές απολαύσεις,τα "hangover", η ατέρμονη ειρωνεία του "up to you" και η δυσνόητη Thai φιλοσοφία για έναν πρωτάρη , είναι μόνο μερικά απ'τα στοιχεία που σε σημαδεύουν για πάντα .
Και δύσκολα , μα πολύ δύσκολα γυρίζεις να κοιτάξεις ξανά πίσω. 

Πέμπτη, 20 Δεκεμβρίου 2012

THE BEST ALBUMS OF 2012 No 1 (και είμαι πολύ περήφανος γι'αυτό...) : Donald Fagen - Sunken Condos



Και κάπου εδώ , η σεμνή τελετή και για φέτος , έλαβε τέλος .
Mεγάλη μορφή ο D. Fagen . Tον αγαπώ υπερβολικά και τον έχω μοιραστεί μέχρι στιγμής μόνο με έναν...
Ευχαριστώ όλους όσους μπήκαν στον κόπο να επισκεφτούν το άθλιο αυτό blog , έστω και για μία φορά , για ν'ακούσουν ένα τραγούδι ή να σκεφτούν κάτι σχετικό μ'αυτό που η μητέρα όλων των τεχνών , δηλ. η μουσική , προκαλεί στον εσωτερικό κόσμο όλων μας .
Ποτέ  και κανένας δεν είναι πια ο ίδιος , μερικές στιγμές αργότερα.
Η αλήθεια , δεν είναι κάτι που αντέχεται τόσο εύκολα , τελικά.
Και για να μην ξεχνιόμαστε , πιο κάτω το countdown με τα καλύτερα της χρονιάς...Και του χρόνου με υγεία....
Υ.Γ : Το "I'm not the same without you " το αφιερώνω στο μπαμπά μου , που δεν θα τον άλλαζα με κανέναν στον κόσμο  και που κατά πάσα πιθανότητα , θα ήταν ένα ρεμάλι της κοινωνίας χωρίς τη μαμά μου .
Same-same , me !
Merry jazz-rock-Xmas....

20.Ringo Starr - Ringo 2012
19.Saint Etienne - Words And Music
18.Bat For Lashes - The Haunted Man
17.Barry Adamson - I Will Set You Free
16.Hot Chip - In Our Heads
15.yesayer - Fragant World
14.Bruce Springsteen - Wrecking Ball
13.Sharon Van Etten - Tramp
12.Public Image Ltd - This Is PIL
11.Regina Spektor - What We Saw From The Cheap Seats
10.Hospitality - Hospitality
9.Emeli Sande - Our Version Of Events
8.Frank Ocean - Channel Orange
7.Jack White - Blunderbuss
6.Best Coast - The Only Place
5.Dylan LeBlanc - Cast The Same Old Shadow
4.Himanshu - Nehru Jackets
3.Beach House - Bloom
2.Andrew Bird - Break It Yourself

Τετάρτη, 19 Δεκεμβρίου 2012

THE BEST ALBUMS OF 2012 No 2 : Andrew Bird - Break It Yourself





20. Ringo Starr - Ringo 2012
19.Saint Etienne - Words And Music
18.Bat For Lashes - The Haunted Man
17.Barry Adamson - I Will Set You Free
16.Hot Chip - In Our Heads
15.Yesayer - Fragant World
14.Bruce Springsteen - Wrecking Ball
13.Sharon Van Etten - Tramp
12.Public Image Ltd - This Is PIL
11.Regina Spektor - What We Saw From The Cheap Seats
10.Hospitality - Hospitality
9.Emeli Sande - Our Version Of Events
8.Frank Ocean - Channel Orange
7.Jack White - Blunderbuss
6.Best Coast - The Only Place
5.Dylan LeBlanc- Cast The Same Old Shadow
4.Himanshu - Nehru Jackets
3.Beach House - Bloom

Τρίτη, 18 Δεκεμβρίου 2012

THE BEST ALBUMS OF 2012 No 3 : Beach House - Bloom





20. Ringo Starr - Ringo 2012
19.Saint Etienne - Words And Music
18.Bat For Lashes - The Haunted Man
17.Barry Adamson - I Will Set You Free
16.Hot Chip - In Our Heads
15.Yesayer - Fragant World
14.Bruce Springsteen - Wrecking Ball
13.Sharon van Etten - Tramp
12.Public Image Ltd - This Is PIL
11.Regina Spektor - What We Saw From The Cheap Seats
10.Hospitality - Hospitality
9.Emeli Sande - Our Version Of Events
8.Frank Ocean - Channel Orange
7.Jack White - Blunderbuss
6.Best Coast - The Only Place
5.Dylan LeBlanc - Cast The Same Old Shadow
4.Himanshu - Nehru Jackets

Δευτέρα, 17 Δεκεμβρίου 2012

THE BEST ALBUMS OF 2012 No 4 : Himanshu - Nehru Jackets





20. Ringo Starr - Ringo 2012
19.Saint Etienne - Words And Music
18. Bat For Lashes - The Haunted Man
17.Barry Adamson - I Will Set You Free
16.Hot Chip - In  Our Heads
15.Yesayer - Fragant World
14.Bruce Springsteen - Wrecking Ball
13.Sharon van Etten - Tramp
12.Public Image Ltd - This Is PIL
11.Regina Spektor - What We Saw From The Cheap Seats
10.Hospitality - Hospitality
9.Emeli Sande - Our Version Of Events
8.Frank Ocean - Channel Orange
7.Jack White - Blunderbuss
6.Best Coast - The Only Place
5.Dylan LeBlanc - Cast The Same Old Shadow

Κυριακή, 16 Δεκεμβρίου 2012

THE BEST ALBUMS OF 2012 No 5 : Dylan LeBlanc - Cast The Same Old Shadow





20.Ringo Starr - Ringo 2012
19.Saint Etienne - Words And Music
18.Bat For Lashes - The Haunted Man
17.Barry Adamson - I Will Set You Free
16.Hot Chip - In Our Heads
15.Yesayer - Fragant World
14.Bruce Springsteen - Wrecking Ball
13.Sharon Van Etten - Tramp
12.Public Image Ltd - This Is PIL
11.Regina Spektor - What We Saw From The Cheap Seats
10.Hospitality - Hospitality
9.Emeli Sande - Our Version Of Events
8.Frank Ocean - Channel Orange
7.Jack White - Blunderbuss
6.Best Coast - The Only Place

Σάββατο, 15 Δεκεμβρίου 2012

THE BEST ALBUMS OF 2012 No 6 : Best Coast - The Only Place




20.Ringo Starr - Ringo 2012
19.Saint Etienne - Words And Music
18.Bat For Lashes - The Haunted Man
17.Barry Adamson - I will Set You Free
16.Hot Chip - in Our Heads
15.Yesayer - Fragant World
14.Bruce Springsteen - Wrecking Ball
13.Sharon Van Etten - Tramp
12.Public Image Ltd - This Is PIL
11.Regina Spektor - What We Saw From The Cheap Seats
10.Hospitality -Hospitality
9.Emeli Sande - Our Version Of Events
8.Frank Ocean - Channel Orange
7.Jack White - Blunderbuss

Παρασκευή, 14 Δεκεμβρίου 2012

THE BEST ALBUMS OF 2012 No 7 : Jack White - Blunderbuss





20.Ringo Starr - Ringo 2012
19.Saint Etienne - Words And Music
18.Bat For Lashes - The Haunted Man
17.Barry Adamson - I Will Set You Free
16.Hot Chip - In Our Heads
15.Yesayer - Fragant World
14.Bruce Springsteen - Wrecking Ball
13.Sharon van Etten - Tramp
12.Public Image Ltd - This Is PIL
11.Regina Spektor - What We Saw From The Cheap Seats
10.Hospitality - Hospitality
9.Emeli Sande - Our Version Of Events
8.Frank Ocean - Channel Orange

Πέμπτη, 13 Δεκεμβρίου 2012

THE BEST ALBUMS OF 2012 No 8 : Frank Ocean - Channel Orange





20.Ringo Starr - Ringo 2012
19.Saint Etienne - Words And Music
18.Bat For Lashes - The Haunted man
17.Barry Adamson - I Will Set You Free
16.Hot Chip - In Our Heads
15.Yesayer - Fragant World
14.Bruce Springsteen - Wrecking Ball
13.Sharon Van Etten - Tramp
12.Public Image Ltd - This Is PIL
11.Regina Spektor - What We Saw From The Cheap Seats
10.Hospitality - Hospitality
9.Emeli Sande - Our Version Of Events

Τετάρτη, 12 Δεκεμβρίου 2012

THE BEST ALBUMS OF 2012 No 9 : Emeli Sande - Our Version Of Events




20.Ringo Starr - Ringo 2012
19.Saint Etienne - Words And Music
18.Bat For Lashes - The Haunted Man
17.Barry Adamson - I Will Set You Free
16.Hot Chip - In Our Heads
15.Yesayer - Fragnt World
14.Bruce Springsteen - Wrecking Ball
13.Sharon Van Etten - Tramp
12.Public Image LTD - This Is PIL
11.Regina Spektor - What We Saw From The Cheap Seats
10.Hospitality- Hospitality

Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2012

THE BEST ALBUMS OF 2012 No 10 : Hospitality - Hospitality





20. Ringo Starr - Ringo 2012
19.Saint Etienne - Words And Music
18.Bat For Lashes - The Haunted Man
17.Barry Adamson - I Will Set You Free
16.Hot Chip - In Our Heads
15.Yesayer - Fragant World
14.Bruce Springsteen - Wrecking Ball
13.Sharon Van Etten - Tramp
12.Public Image LTD - This Is PIL
11.Regina Spektor -What We Saw From The Cheap Seats

Δευτέρα, 10 Δεκεμβρίου 2012

THE BEST ALBUMS OF 2012 No 11 : Regina Spektor - What We Saw From The Cheap Seats


20.Ringo Starr - Ringo 2012 19.Saint Etienne - Words And Music 18.Bat For Lashes - the Haunted Man 17.Barry Adamson - I Will Set You Free 16.Hot Chip - In Our Heads 15.Yesayer - Fragant World 14.Bruce Springsteen - Wrecking Ball 13.Sharon Van Etten - Tramp 12.Public Image LTD - This Is PIL

Κυριακή, 9 Δεκεμβρίου 2012

THE BEST ALBUMS OF 2012 No 12 : Public Image LTD - This Is PIL


20.Ringo Starr - Ringo 2012 19.Saint Etienne - Words And Music 18.Bat For Lashes - The Haunted Man 17.Barry Adamson - I will Set You Free 16.Hot Chip - In Our Heads 15.Yesayer - Fragant World 14.Bruce Springsteen - Wrecking Ball 13.Sharon Van Etten - Tramp

Σάββατο, 8 Δεκεμβρίου 2012

THE BEST ALBUMS OF 2012 No 13 : Sharon Van Etten - Tramp


20.Ringo Starr - Ringo 2012 19.Saint Etienne - Words And Music 18.Bat For Lashes - The Haunted Man 17.Barry Adamson - I Will Set You Free 16.Hot Chip - In Our Heads 15.Yesayer - Fragant World 14.Bruce Springsteen - Wrecking ball

Παρασκευή, 7 Δεκεμβρίου 2012

THE BEST ALBUMS OF 2012 No 14 : Bruce Springsteen - Wrecking Ball


20.Ringo Starr - Ringo 2012 19.Saint Etienne - Words And Music 18.Bat For Lashes - The Haunted Man 17.Barry Adamson - I Will Set You Free 16.Hot Chip - In Our Heads 15.Yesayer - Fragant World

Πέμπτη, 6 Δεκεμβρίου 2012

THE BEST ALBUMS OF 2012 No 15 : Yesayer -Fragant World


20.Ringo Starr - Ringo 2012 19.Saint Etienne - Words And Music 18.Bat For Lashes - The Haunted Man 17.Barry Adamson - I Will Set You Free 16.Hot Chip - In Our Heads

Τετάρτη, 5 Δεκεμβρίου 2012

THE BEST ALBUMS OF 2012 No 16 : Hot Chip - In Our Heads


20.Ringo Starr - Ringo 2012 19.Saint Etienne - Words And Music 18.Bat For Lashes - The Haunted Man 17.Barry Adamson - I Will Set You Free

Τρίτη, 4 Δεκεμβρίου 2012

THE BEST ALBUMS OF 2012 No 17 : Barry Adamson - I Will Set You Free


20.Ringo Starr - Ringo 2012 19.Saint Etienne - Words And Music 18.Bat For Lashes - The Haunted Man

Δευτέρα, 3 Δεκεμβρίου 2012

THE BEST ALBUMS OF 2012 No 18 : Bat For Lashes - The Haunted man


20.Ringo Starr - Ringo 2012 19.Saint Etienne - Words And Music

Κυριακή, 2 Δεκεμβρίου 2012

Σάββατο, 1 Δεκεμβρίου 2012

Δευτέρα, 26 Νοεμβρίου 2012

Escort
















Φέτος , είχα σκοπό να ξεκινήσω το προσωπικό μου Τοp 20 των καλύτερων album της χρονιάς , με την
αναγεννημένη-Disco των Νεοϋορκέζων "ESCORT" , αλλά επειδή κάθε χρόνο σέβομαι ευλαβικά τους κανόνες της Blogovision και η επίσημη κυκλοφορία του συγκεκριμένου δίσκου δεν βρίσκεται μέσα στα αυστηρά ημερομηνιακά όρια που επιβάλουν οι κανόνες , θα πρέπει για άλλη μια φορά να κάνω την καρδιά μου πέτρα και το παραγκωνίσω.
 Βεβαίως , όσοι από 'σας αρέσκεστε στο να ψάχνετε λίστες και να βουλιάζετε μέσα στα reviews γνωστών και μη εξαιρετέων μουσικών φυλλάδων , όπως π.χ Rolling Stone ή Spin (φτου και στα δύο για την κατάντια τους !) , θα το δείτε στις κριτικές δίσκων του 2012 , αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία.
 Οι κανόνες πρέπει να τηρούνται , αλλιώς δεν έχει fun .
 Tώρα που είπα fun , ας βγάλω και λιγάκι χολή για κάποιες υπερτιμημένες μαλακίες που άκουσα μέσα
στην χρονιά που πέρασε , όπως π.χ το καινούργιο της Fiona Apple  (αμάν τ'αυτάκια μου....μπρρρρρ) ,
το κάκιστο "Magic Hour" των κατά τα άλλα λατρεμένων μου Scissor Sisters ή το παραφορτωμένο αλλά εντελώς ανούσιο "Master Of My Make Believe " της Santigold.
 Συνεχίζω να στάζω δηλητήριο , για τον χειρότερο δίσκο του Mika , so far , ("Origin Of Love") τον σοβαρό αλλά παροχημένο John Mayer ("Born And Raised") και τους σταθερούς τυρανόσαυρους , Neil Young, Βοb Dylan  & Paul MacCartney που για διαφορετικούς λόγους εγωπάθειας ή έλλειψης αυτογνωσίας , συνεχίζουν ακάθεκτοι να χαμηλώνουν τον μέσο όρο των προσωπικών τους αριστουργημάτων , κυκλοφορώντας τεράστιες μετριότητες.που έχω την αίσθηση ότι αφορούν ολοένα και λιγότερους ανθρώπους , ακόμα κι απ'το σκληροπυρηνικό fan-base τους.(σ'αυτό βέβαια συμβάλει και το γεγονός ότι πολλοί απ'αυτούς έχουν ήδη εγκαταλείψει τα εγκόσμια....χεχε,  αυτό κι αν ήταν κακία...)
 Οι Pet Shop Boys ???? Ποιοι ???
 Και μην ξεχνάτε , ότι μέσα στο 2012 , που για μένα είναι μακράν η χειρότερη ποιοτικά , μουσική χρονιά που έχω να θυμάμαι από τότε που γεννήθηκα , κυκλοφόρησαν μεταξύ άλλων καινούργιο album , η Madonna ,ο Dr.John , o Leonard Cohen , οι Rush ,οι UFO, οι Stranglers , οι Van Halen  αλλά και οι Black Keys , ο Mark Lanegan , οι Lambchop, οι Shins και τόσοι άλλοι που καλώς ή κακώς δεν θα βρίσκονται στη δική μου λίστα με τα καλύτερα της χρονιάς.
 Φέτος επίσης , διεκδικώ μεταξύ άλλων και δύο ακόμα προσωπικές πρωτιές :
1. Για τα 20 καλύτερα albums του 2012 που θα ξεκινήσουν ν'ανεβαίνουν στο blog από την 1η Δεκεμβρίου , δεν θα υπάρχει κανένα κείμενο . Μόνο θέση , φώτο-lp και ένα single. (εκτός αν τελευταία στιγμή αλλάξω γνώμη , που δε με βλέπω...) Δεν ενθουσιάστηκα ιδιαίτερα ,με τις μουσικές που άκουσα τη χρονιά που πέρασε και ομολογώ πως η φετινή λίστα , φτιάχτηκε σχεδόν στο πόδι...
2. Για πρώτη φορά στη ζωή μου , hopefully , θα πάω διακοπές Χριστούγεννα ! Yeahahaaaaa !
   
   

Τετάρτη, 14 Νοεμβρίου 2012

To Μaster , with love - Blogovision 2012


Τρεις είναι όλοι κι όλοι οι άνθρωποι που έχουν επηρέασει καταλυτικά, τα τελευταία 36 χρόνια, τον τρόπο που ακούω μουσική και κατ'επέκταση , σκέφτομαι, νιώθω και επιλέγω στη ζωή μου και τους αναφέρω in order of appearance: Ο βιολογικός μου πατέρας , ο Πετρίδης κι ο gone4sure.

 Χτες το βράδυ , τηλεφώνησα στον τρίτο για κάποιες διευκρινίσεις σχετικά με το παραδοσιακό countdown των 20 καλύτερων album της χρονιάς, που θα ξεκινήσει την 1η Δεκεμβρίου και θα ολοκληρωθεί στις 20 του ίδιου μήνα.

 Αυτός ο άνθρωπος , έχει ένα έμφυτο,σπάνιο ταλέντο, να σε πριζώνει και να σου μεταφέρει το απίστευτο πάθος του για τη μουσική, ακόμη κι όταν κουβεντιάζεις για όχι και τόσο σπουδαία πράγματα , όπως π.χ τα albums του 2012.
 Σε σηκώνει απ'τον καναπέ, σε προκαλεί να σκεφτείς , να ψάξεις , να γράψεις ,ν'ακούσεις, να σκίσεις αυτά που έχεις γράψει και να τα ξαναγράψεις, όσο πιο αληθινά γίνεται.
 Εξπέρ στον μουσικό προσηλυτισμό , με pop ορθολογικά επιχειρήματα και σκανδιναβικό πείσμα (αν υπάρχει τέτοιο πράγμα !) που εκτιμάει όποιον του τα κάνει σκόνη , έστω και για ένα l.p , ένα single ή μια ιδέα .(Electribe 101 SUCKS ! !)
 Η ευγενική,ευτραφής προστακτική του "Dare", η αειθαλής ζωτικότητα του "Do Or Die" και η πιο συγκινητική κριτική συναυλίας που έχω διαβάσει EVER- Depeche στο Μιλάνο- είναι μάλλον οι πιο σημαντικοί λόγοι που  φέτος δεν θα λείψω απ'την Blogovision και που ο gone4sure θα παραμείνει για πάντα ο δικός μου, πιο προσωπικός αρχισυντάκτης .(ποιος τα γαμάει τα editorial ?)
 Άσε που τον τελευταίο καιρό μ'έχει πιάσει γενικότερα μια βαρεμάρα με το γράψιμο , όπως πολύ ορθά παρατήρησε και ο αγαπητός μου κουμπάρος-ζαχαροπλάστης.
 Τα μόνα πράγματα που μου προσφέρουν απόλαυση αυτή την περίοδο είναι, το ποδήλατο , το μπάνιο στη θάλασσα και τα βρεγμένα παξιμάδια, σε τριμμένη ντομάτα και σ' ελαιόλαδο αρωματισμένο με δεντρολίβανο.

 

Σάββατο, 6 Οκτωβρίου 2012

Πέμπτη, 13 Σεπτεμβρίου 2012

Πέμπτη, 6 Σεπτεμβρίου 2012

Have you ever seen the rain ?


Mπήκα στο "Boomerang" σχεδόν από ένστικτο.
 Ήταν δεν ήταν 5 τ'απόγευμα και η έναρξη της παραδοσιακής ,πρώτης εσπερινής νεροποντής της ημέρας ήταν θέμα ολίγων λεπτών .
Παρ'όλο που γνωρίζω πλέον αρκετά καλά τα χούγια του καιρού στο "πάλαι ποτέ" ψαροχώρι-καταφύγιο,Δυτικών στρατιωτών και ρεμαλιών , εξακολουθώ ν'αρνούμαι πεισματικά να κρατάω απασχολημένο το αριστερό μου χέρι , κουβαλώντας συνεχώς μαζί μου την προκλητικά- πορτοκαλί ομπρέλα με το brand-name του ξενοδοχείου , φάτσα -κάρτα !
 Οι λόγοι είναι δύο : Πρώτον γιατί βαριέμαι και δεύτερον γιατί δε μ'αρέσει να γνωρίζει κάποιος πριν καν μου μιλήσει , που μένω και τί κάνω... Όχι από ανασφάλεια , ντροπή ή φόβο .Καμία σχέση ....
Απλώς , νιώθω ήδη το βάρος των αρκετών "διαπιστεύσεων" στο τσαντάκι που έχω σχεδόν επί μονίμου βάσεως δεμένο , χαλαρά στη μέση μου , που ακόμα μία από δαύτες , δημιουργεί στον ψυχισμό μου , ένα αίσθημα κούρασης και ταλαιπωρίας που στην παρούσα φάση , είναι το τελευταίο πράγμα στον κόσμο που αποζητάω.
Άσε που δε με χαλάει καθόλου να γυρίζω βρεγμένος στο ξενοδοχείο .
Η βροχή εδώ είναι ζεστή και σου δίνει την αίσθηση ότι ξεπλένει τα πάντα .
Με το που αποφασίζω να κάτσω σ'ένα απ'τα φτηνά μπαμπού σαλονάκια με τις ξεβαμμένες κόκκινες μαξιλάρες , έρχεται κι η γκαρσόνα να πάρει παραγγελία.
Οι γκαρσόνες εδώ δεν είναι μαλακισμένες . Ή μάλλον για να το θέσω καλύτερα , είναι απ'τις μαλακισμένες που μ'αρέσουν.
Της λέω να μου φτιάξει έναν παγωμένο καφέ και μου διευκρινίζει ότι , "καφές υπάρχει μόνο ζεστός" .
Την ρωτάω μήπως παίζει κάνα πράσινο τσάι και ξεσπάει απότομα σε γέλια , λέγοντάς μου πως "τσάι δεν υπάρχει , αλλά μπορώ να πάω να φέρω απ'το απέναντι Bar " .
Εν τέλει , παραγγέλνω μία Singha αν και δεν το συνηθίζω να πίνω από τόσο νωρίς...
Σε λίγο έρχεται η "P" με τη μπύρα μου ανά χείρας .
Με σερβίρει , πληροφορώντας με ταυτόχρονα ότι η "A" δεν είναι στο μαγαζί ....
Της απαντάω πως δεν ήρθα για την "A" , αλλά μπήκα μέσα κυρίως για να μην βραχώ.
Από το ύφος της και την απόλυτη μουγκαμάρα που κυριάρχησε τα επόμενα δευτερόλεπτα στην ατμόσφαιρα , κατάλαβα ότι μάλλον δεν πίστευε λέξη απ'όσα της έλεγα .
Μου γύρισε επιδεικτικά την πλάτη και αφού άνοιξε στο φουλ , όλους τους ανεμιστήρες του μαγαζιού , πήγε πάλι πίσω απ'τη μπάρα και δυνάμωσε τη μουσική , που άρχισε σιγά-σιγά να καβαλάει τους ήχους απ'τις άτσαλες στεκιές των κοριτσιών που έπαιζαν μπιλιάρδο, λίγο πιο δίπλα.
Η βροχή είχε ξεκινήσει και δυνάμωνε ολοένα.
Καμιά εικοσαριά παπάκια, παρκαρισμένα το ένα δίπλα στ'άλλο, έξω απ'το Boomerang , θα έπαιρναν το απογευματινό τους μπάνιο και οι αδιάβροχοι μουσαμάδες στη μόστρα του Bar , εκτελούσαν χρέη τέντας και αντιαναιμικού ταυτόχρονα.
Σε λίγο , έκανε την εμφάνισή της κι η "A".
Δίχως περιττές κινήσεις , ήρθε κατευθείαν κι έκατσε δίπλα μου , μούσκεμα απ'τη βροχή ,με βαμπιριασμένα, κατακόκκινα μάτια, τζιν σορτσάκι ,σαγιονάρες και μαλλί κάγκελο .
Μου είπε πως ήταν σχεδόν άϋπνη όλο το βράδυ και πως είχε πιει τόσο πολύ που το μόνο που ήθελε , ήταν να κοιμηθεί και να ξυπνήσει τα Χριστούγεννα .
Έξω έριχνε καρέκλες, κι εγώ ένιωθα περισσότερο σαν μέλος του πληρώματος του Bounty, παρά σαν περιπλανώμενος farang,όταν προς μεγάλη μου έκπληξη, άρχισε απ'τα ηχεία του μαγαζιού ν'ακούγεται το παρακάτω τραγούδι...
Θα πρέπει να ήταν ένας απ'τους πιο συγκλονιστικούς "συντονισμούς" που έχω νιώσει ever, αναζητώντας τον δικό μου Captain Bligh με το αυταρχικό προφίλ και το σαδιστικό χαμόγελο.
"UP TO YOU" , forever ! Καλό χειμώνα !
   

Παρασκευή, 27 Ιουλίου 2012

Τhis Dusty's gonne to heaven

Η Dusty , ήταν απ'τα καλύτερα πράγματα που έχουν συμβεί μέχρι στιγμής στη ζωή μου .
Μπήκε εντελώς αναπάντεχα στον κόσμο μου πριν από πολλά χρόνια και για να είμαι ειλικρινής πιστεύω ότι μου έκανε την τιμή να με διαλέξει.
Στάθηκε πραγματική Κυρία μέχρι το τέλος.
Πανέμορφη, λαίμαργη,αληθινά ευγενική, sexy και αξιοπρεπής όσο δεν πάει.. .(μία Κυρία δεν φοράει ποτέ φίμωτρο αγαπητέ κ.κτηνίατρε)
Soulmate , με όλη τη σημασία της λέξεως ! Είχαμε τα ίδια γούστα όχι μόνο στο φαγητό , αλλά και στους ανθρώπους . Το λιγότερο που θα μπορούσα να κάνω , είναι να της αφιερώσω ένα post, με το πρώτο και το τελευταίο τραγούδι που ακούσαμε παρέα .(γιατί το σκυλί άκουγε πολύ...μα πάρα πολύ μουσική και λάτρευε Depeche Mode)
Mωρό μου , δεν υπάρχει περίπτωση να σε ξεχάσω ποτέ ! Woof-woof ! Έυχομαι καλό καλοκαίρι σε όλους και τα ξαναλέμε πάλι από Σεμπτέμβρη.

Πέμπτη, 24 Μαΐου 2012

Lifetime Love - Joyce Sims



 Joyce Sims , δεν σημαίνει μόνο "Come Into My Life".
 H πρέσβειρα του freestyle στα τέλη της δεκαετίας του '80, έγραφε τραγούδια κι έκανε τα δικά της όνειρα ψήνωντας burgers , προτού υπογράψει συμβόλαιο με την Sleeping Bag Records και ντεμπουτάρει τελικά το 1987 υπό τις καταλυτικές οδηγίες του  επιδραστικότατου παραγωγού Mantronik .
Ήθελα εδώ και τουλάχιστον 2 μήνες να ποστάρω το συγκεκριμένο τραγούδι , αλλά αστάθμητοι παράγοντες με απέτρεπαν .
Το "Lifetime Love" , ήταν το δεύτερο single της καριέρας της και  προσωπικά το θεωρώ ένα απ'τα πιο αντιπροσωπευτικά αριστουργήματα της dance μουσικής EVER , αφού συνδιάζει illustration παραγωγή , ευαίσθητο up-beat και την φωνάρα της Joyce Sims να δίνει ρεσιτάλ σε ψιλές , σχεδόν άπιαστες οκτάβες που κινδυνεύουν ανά πάσα ώρα και στιγμή να φαλτσάρουν , αλλά δεν.....
Αγαπάω υπερβολικά το "Lifetime Love" και παραδέχομαι την αδυναμία μου σε δοτικές , που συνοδεύονται από τόσο όμορφα, ακαθόριστα χορευτικά με τσαλακωμένα ,μαύρα βελούδα που διαλύουν στο πέρασμά τους κάθε politically correct νόμο περί "προσφοράς και ζήτησης".

Κυριακή, 22 Απριλίου 2012

Jackie Leven 1950-2011


Jackie Leven , είναι η πιο πρόσφατη "ανακάλυψή" μου , ελέω "The Word" και παρ'ότι πολύ φρέσκος για τον κόσμο μου, με κατέκτησε άμεσα .
Ο τύπος που θα συναγωνίζονταν άνετα σε γκαντεμιά τον Roy Orbison και σε παραγωγικότητα τον Dylan , ήταν η προσωποποίηση του πιο ευτυχισμένου ανεκπλήρωτου ονείρου, που ήπιε μέχρι τελευταίας σταγόνας τους δικούς του προσωπικούς εφιάλτες και στο τέλος "έφυγε" χωρίς ν'ανοίξει μύτη.
Οι πραγματικοί ήρωες , συνήθως δεν έχουν συγκεκριμένο μέγεθος.
Πολλές φορές περνούν απαρατήρητοι, στοιβαγμένοι μέσα στο πλήθος.
Περπατάνε , ζουν, αναπνέουν και πεθαίνουν δίπλα μας .
Ο Jackie Leven , ήταν  μια πολύ ιδιαίτερη περίπτωση singer-songwriter που αμφιβάλω αν 1-2 άνθρωποι στη ζωή του , γνώριζαν τί πραγματικά κουβαλούσε μέσα του.
Το "Irresistable Romance" ήταν η πρώτη επαφή που είχα μαζί του, πριν από ακριβώς 3 απογεύματα και κάτι ψιλά
Θα μπορούσε άνετα να είχε καταλήξει ως σπερματοζωάριο σε κάποια απ'τις ωοθήκες των The Roots ή απλά να κάνει τον Badly Drawn Boy να αναθεωρήσει,κάποιες από τις αρετές της αληθινής σεμνότητας.
Ενθουσιάστηκα, συγκινήθηκα και χαμογέλασα.

Τετάρτη, 18 Απριλίου 2012

Αnother One Bites The Dust












Πολύ ελληνικό , έχει γίνει τελευταία το blog .

Παραδοσιακά, θα έπρεπε μετά τις συνεχόμενες πιάνο-πενιές της Μ.Εβδομάδας, να ξαναπαίξω ελληνικό τραγούδι, τουλάχιστον από το 2013 και μετά.

Μέχρι και το Μ.Σάββατο, η χρεοκοπημένη αυτή χώρα με τους απαίδευτους νεοέλληνες των Cayenne , τους ψευτόμαγκες του Romeo, των γιαλαντζί αγανακτισμένων και των Cabrio ηλεκτροεγκεφαλογραφημάτων, εξακολουθούσε να διαθέτει δύο τεράστιες , γνήσιες και πάνω απ'όλα αντρικές, λαϊκές φωνές εν ζωή.

Τον Δημήτρη Μητροπάνο και τον Μανώλη Μητσιά. ΄

Δυστυχώς, για τον πολιτισμό και το ελληνικό τραγούδι (υπάρχει ακόμα αυτό ????), από την Κυριακή του Πάσχα και μετά, υπάρχει μόνο ο ΠΑΟΚ-τσης.

Ο Ολυμπιακός, μπορεί βιολογικά να πέθανε, αλλά τραγούδια όπως το παρακάτω , θα μας θυμίζουν για πάντα, πως ήταν κάποτε ένα πανέμορφο ακρογιάλι και πως καταφέραμε να του γαμήσουμε ότι είχε και δεν είχε, μετατρεποντάς το σε πλαστικό, φτηνιάρικο Watermania με νεροτσουλήθρες , ξαπλώστρες, ομπρέλες και θλιβερό service.

Όσο και να προσπαθήσουν κάποιοι, ο Άγιος Φεβρουάριος , δεν πρόκειται ποτέ να καταντήσει ελληνικός δεκαπενταύγουστος !
Έχω ξαναπεί, πως μια φλύαρη ασχήμια, δεν θα καταφέρει ποτέ, όσα τεχνάσματα κι αν χρησιμοποιήσει,να επιβληθεί ουσιαστικά ,μιας περήφανης ομορφιάς, θέλουν δε θέλουν κάποια στραβοχυμένα συμπλεγματικά ανθρωποειδή που εξακολουθούν κι επιβιώνουν ακόμη κατά νομάδες στο Ellada, με παρασιτικό συνήθως τρόπο.
Το 1,60 μωρό μου, όσο ψηλό τακούνι κι αν φορέσει, δεν γίνεται 1,80 και το παριζάκι(sorry κύριε Υφαντή...) όσο κι αν τ'αφήσεις να ωριμάσει , ποτέ δεν θα γίνει προσούτο. Μάλλον θα βρωμίσει και θα μαζευτούν ποντίκια...
Γι'αυτό να είστε σίγουροι !

Παρασκευή, 13 Απριλίου 2012

Πέμπτη, 12 Απριλίου 2012

Τετάρτη, 11 Απριλίου 2012

Τρίτη, 10 Απριλίου 2012

Δευτέρα, 9 Απριλίου 2012

Μ.Δευτέρα : Σύννεφα












Από σήμερα και μέχρι την Μ.Παρασκευή, τα 5 καλύτερα ελληνικά instrumental ever !
Ένα κάθε μέρα,χωρίς πολλά λόγια και με αξιολογική (σχεδόν) σειρά.
Καλό Πάσχα σε όλους.

Παρασκευή, 30 Μαρτίου 2012

Τhrough The Looking Glass - Little Johnny Jewel





















To κύκνειο άσμα του "Through The Looking Glass" , είναι η διασκευή στο πρώτο single που κυκλοφόρησαν οι Television το 1975, με τίτλο "Little Johnny Jewel".


To συγκεκριμένο 7", είχε μόνο αυτό το τραγούδι, χωρισμένο σε δύο μέρη, δηλ. Part 1 & Part 2 για καθεμία απ'τις δύο πλευρές και δεν συμπεριλήφθηκε ποτέ στο ντεμπούτο τους "Marquee Moon" του 1977, αλλά προστέθηκε πολύ αργότερα στην cd επανακυκλοφορία του album , ως "Little Johnny jewel Pts 1&2" μαζί με κάποιες alternative-αχρείαστες κατά τη γνώμη μου εκτελέσεις των "Marquee Moon","Friction"& "See No Evil".


Ομολογώ πως αρκετά χρόνια αφότου αγόρασα το "Marquee Moon" , κατάφερα να καταλάβω προς τί η τόσο μεγάλη υστερία με τον συγκεκριμένο δίσκο από την μεγαλύτερη μάζα των γραφιάδων, αλλά κάλιο αργά παρά ποτέ.(παρ'όλα αυτά , εξακολουθεί να μου "τη δίνει" ο Verlaine!)


Εξάλλου δεν ήταν κάτι που μου συνέβαινε για πρώτη φορά και ελπίζω ούτε και τελευταία.


Το "Little Johnny Jewel" αν ήταν άνθρωπος , θα ήταν ένας τρομακτικά δύστροπος και απλησίαστος χαρακτήρας που θα χρειαζόταν ειδικό τρόπο προσέγγισης , Ιώβειο υπομονή και ατσάλινα νεύρα , προκειμένου να καταφέρεις να τον ψυχολογήσεις ή να τον στείλεις οριστικά και αμετάκλητα στο διάολο .


Η διασκευή των Βanshees , λειαίνει αρκετή απ'την νεοϋορκέζικη αψάδα των 70's , με γυαλόχαρτο τη φωνή της Sioux και κρατώντας το ίδιο tempo με αυτό των Televison.
Δυστυχώς , δεν κατάφερα να βρω να βρω την studio εκτέλεση των Banshees, αλλά μόνο τη live απ'τα BBC sessions.(η οποία πιστέψτε με, δεν έχει και τραγικές διαφορές με την studio)




Αυτή ήταν λοιπόν η όμορφη ιστορία του "Through The Looking Glass" και κάπου εδώ , το αφιέρωμα στο πιο σπουδαίο album με cover versions όλων των εποχών, τελειώνει.


Ελπίζω να άρεσε έστω και σ'έναν ή κάποιος να έμαθε ή ν'άκουσε κάτι που μέχρι τώρα αγνοούσε.


Εγώ έμαθα πολλά.





Cover Version Rate : 6/10


Παρασκευή, 23 Μαρτίου 2012

Through The Looking Glass - Sea Breezes
















Τίποτα στην pop-rock μουσική δεν θα ήταν το ίδιο, μετά την κυκλοφορία του ντεμπούτου album των Roxy Music το 1972 και πραγματικά νομίζω ότι απ'το 1960 και μετά , ελάχιστα debut albums συγκροτημάτων μπορούν να σταθούν επάξια δίπλα σ'αυτόν τον δίσκο.

Το "Sea Breezes", που είναι και το πρωτελευταίο τραγούδι του "Through The looking Glass", είναι ένα πραγματικό αριστούργημα στην original version του, γεμάτο καινοτομίες και πρωτοποριακές ακουστικές εναλλαγές, πολύ μπροστά από την εποχή του, για τις οποίες τα περισσότερα credits δικαιωματικά αναλογούν στον non-musician της παρέας, δηλ. τον Brian Eno.(ίσως ένα απ'τα πράγματα που εξόργιζαν περισσότερο απ'όλα τον Ferry..)

Ακούγοντας για τελευταία φορά σήμερα στο αυτοκίνητο τη διασκευή της Siouxsie, πέρασε φευγαλέα απ'το μυαλό μου το βασικό θέμα πάνω στο οποίο στήριξε ο Eric Serra τη μουσική που έγραψε για την ταινία "The Big Blue" , που βγήκε στις αίθουσες ένα χρόνο περίπου μετά την κυκλοφορία του "Through The looking Glass", το 1988.

Στην πραγματικότητα, δεν έχω την παραμικρή ιδέα για το αν ο Serra είχε καν ακούσει τη διασκευή των Banshees στο "Sea Breezes" προτού ξεκινήσει να γράφει τη μουσική για το "Απέραντο Γαλάζιο" ή αν το συγκεκριμένο τραγούδι τον επηρέασε έστω στο ελάχιστο, αλλά αν ακούσει κάποιος την εισαγωγή των Banshees και το κυρίως θέμα του soundtrack της ταινίας , νομίζω ότι θα βρει αρκετές ομοιότητες.

Πέρα όμως απ'το Απέραντο Γαλάζιο, τις διαπλεκόμενες σκέψεις του βρώμικου μυαλού μου και το διαπεραστικό όμποε του Mackey, η διασκευή του "Sea Breezes", είναι ένα αληθινό έργο τέχνης, που μπορεί να δείχνει ότι χωρίζεται σε δύο ενότητες, αλλά κατά τη δική μου αντίληψη, πρόκειται για ένα αδιαίρετο αφιέρωμα στον αναλώσιμο έρωτα με διακεκομμένες γραμμές και αποφασιστικές τελείες και παύλες.

Αγγελικά λάθη που χρησιμοποιούνται ως ανθρώπινα άλλοθι, υποβρύχια flashbacks και υπέροχη ελπιδοφόρα αύρα που σε κάνει να θες να συνεχίσεις χωρίς απαραίτητα να χρειαστείς λοβοτομή.


Cover Version Rate : 10/10





Παρασκευή, 16 Μαρτίου 2012

Τhrough The Looking Glass - Gun
















To "Fear" , ήταν το πρώτο απ'τα τρία συνολικά albums που ηχογράφησε για λογαριασμό της Island , την περίοδο 1974-1975, o πρώην μπασίστας των Velvet Underground.

"Fear"(of the unknown) ήταν επίσης ο τίτλος ενός πολύ επιτυχημένου single των Banshees, που κυκλοφόρησε το 1991 και συμπεριλήφθηκε στο album τους με τίτλο "Superstition".

Στην original εκτέλεση του "Gun", καταλυτικό ρόλο παίζουν δύο απ'τα βασικά μέλη των Roxy Music, οι Phil Manzanera και Brian Eno που θα τους συναντήσουμε ως δια μαγείας και στην επόμενη cover version του Through The Looking Glass.(υπομονή μέχρι την άλλη Παρασκευή...)

H τολμηρή βουτιά της Siouxsie σε μία απ'τις πιο σκοτεινές πλευρές του Cale, μετατρέπει την καταστροφική εσωστρέφεια σε προετοιμασία για one night stand με πυροτεχνήματα και booze μέχρι τελικής πτώσεως.

Σοφιστικέ , αλκοολικό και υπερβολικά γενναίο !

Το 1998, η Siouxsie & ο Budgie, δηλ. οι Creatures, ένα απ' τα πιο αδικημένα και υποτιμημένα συγκροτήματα ever, βρέθηκαν επί σκηνής με τον John Cale και τραγούδησαν μαζί το "Gun" , σε μία καταπληκτική unplugged version , με τον Budgie ν'αφήνει τα drums και να πιάνει την κιθάρα, τη Siouxsie να προσπαθεί να χαλιναγωγήσει τις μετεμηνοπαυσιακές τις ορμές και τον Cale να μοιάζει σαν ώριμο rookie που μόλις απόλαυσε το πρώτο του threesome.

Βoth ends burning.....


Cover Rate Version : 9/10




Παρασκευή, 9 Μαρτίου 2012

Through The Looking Glass - The Passenger




























To album του Iggy Pop ή καλύτερα των Iggy Pop & David Bowie, με τίτλο "Lust For Life" , ηχογραφήθηκε περίπου σε 8-9 ημέρες, το 1977.


Δηλ. του Iggy τα εννιάμερα...


Αγαπάω υπερβολικά, πολλά τραγούδια απ'το "Lust For Life" , αλλά όχι όπως ακούγονται εκεί μέσα, με πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα, τα "Tonight" , "Neiborhood Threat" & φυσικά το "The Passenger", που τυγχάνει να είναι ίσως και η πιο αναγνωρίσιμη διασκευή που έχει κάνει ποτέ η Siouxsie.


Aν και οι Banshees δεν αλλάζουν κάτι τόσο θεαματικά στον τρόπο που εκτελούν το συγκεκριμένο τραγούδι σε σχέση με το πρωτότυπο, παρουσιάζουν ωστόσο μία πιο αστραφτερή εκδοχή με πολλά πνευστά , προσδίδωντας έτσι την απαραίτητη ζωντάνια σε κάτι που έμοιαζε για χρόνια σχεδόν, παροχημένο, παροπλισμένο, σκουριασμένο και ξεχασμένο από θεούς και ανθρώπους.


Το μίζερο και χωρίς κανένα απολύτως ενδιαφέρον, ταξίδι του φτωχού και μόνου cowboy, μετατρέπεται σ'ένα περιπετειώδες road trip πάνω σε μια ροζ cadillac, που ξαφνικά αποκτά ενδιαφέρον, αφορά και συναρπάζει πολύ περισσότερο κόσμο απ'το αναμενόμενο.




Cover Version Rate: 7/10