Song of the week : Sambassadeur - Stranded [2010]

Το l.p της Charlotte Gainsbourg "IRM" είναι απ'τα καλύτερα πράγματα του πρώτου εξαμήνου του 2010.
Οι Σουηδοί Sambassadeur , πήραν το όνομά τους , από ένα τραγούδι του πατέρα της , που είχε τίτλο "Les Sambassadeurs" , και το εξώφυλλο του τρίτου τους album , "European" , θυμίζει διακοπές , όχι έτσι.... γενικά στην Ελλάδα , αλλά συγκεκριμένα στο Αιγαίο .
Αρχικά είχα προγραμματίσει για τραγούδι της εβδομάδας το "Just One Victory" , του παρεξηγημένου Todd Rundgren , αλλά δεν το βρήκα όπως ήθελα στο youtube , και μάλλον καλύτερα έτσι. [πάντως όσοι δεν έχετε ακούσει ολόκληρο το "A Wizard , a True Story " του '73 , χάνετε πολλά ....]
Κάθε εμπόδιο για καλό δε λένε ?
Η αλήθεια είναι πως ούτε το "Stranded" , βρήκα στην studio version , αλλά τουλάχιστον εδώ , το live , δεν χάνει τόσο πολύ , όσο τα τραγούδια του Todd .
Η σουηδική pop , δεν λέει να το βάλει κάτω με τίποτα !

Double Dare ! Donovan - In Concert [1968]

Format : Vinyl x 2
Cause : by accident ...[a nice one ]


Αυτό είναι το προτελευταίο "double-dare" .
To τελευταίο που γράφω , γιατί το επόμενο , καλώς εχόντων των πραγμάτων , θα το αναλάβει ο ειδικός . [γιατί θέλει τον τρόπο του...]
Όλη αυτή η ιστορία με τα "διπλά" albums , παρ'ότι πολλές φορές , ένιωσα να με κουράζει , αποδείχτηκε μια πρώτης τάξεως αφορμή , ν'ανεβάζω στο blog , τραγούδια εντελώς άσχετα μεταξύ τους , και να ξαναθυμηθώ πολύ ενδιαφέρουσες ιστορίες , για τον τόπο , τον χρόνο και κυρίως τον τρόπο , που έγιναν μέρος της σύγχρονης μουσικής pop-rock ιστορίας .
Και ενώ συμφωνώ απόλυτα με την άποψη , πως όλα τα πράγματα πρέπει κάποτε να τελειώνουν , κι αν είναι δυνατόν όχι στην παρακμή τους , τους τελευταίους μήνες μου δόθηκε η ευκαιρία να νιώσω στο πετσί μου , την ωμή σκληρότητα , που κρύβει μέσα του , το παραπάνω γνωμικό .
Γιατί πρέπει να έχεις πολύ κρύο αίμα , για να εφαρμόσεις στην πράξη , το "ας τελειώνουμε τώρα που είμαστε γαμάτα , γιατί βλέπω την μπίχλα και τον βάλτο , να μας χτυπάνε την πόρτα , άυριο -μεθαύριο ...".
Γι'αυτό και βγάζω το καπέλο , σ'αυτούς που έχουν τ'άντερα , και το κάνουν .
Με εξαίρεση λοιπόν , την στήλη του Double-Dare , που θα τελειώσει , όπως θέλω να πιστεύω στα πολύ high της , και στον χρόνο που θέλω , δεν νομίζω πως κατάφερα και πολλές φορές στην ζωή μου , να τηρήσω προγράμματα , και ν'αντιληφθώ τα deadlines χρονοδιαγραμμάτων .
Ημερομηνία λήξεως , έχουν τα γιαούρτια ,[η μαμά μου ισχυρίζεται πως δεν παθαίνεις τίποτα , αν τα φας 1-2 μέρες μετά...] κι όπως έλεγε κι ο απίστευτος τυπάς , Στηβ Γιατζόγλου , "η παράσταση δεν τελειώνει , αν δεν βγει να τραγουδήσει η χοντρή " .
Κι επειδή δεν βρήκα το "Isle Of Islay" όπως ακριβώς ακούγεται στο "In Concert" , το οποίο μάλιστα προλογίζει ο μπαμπάς του Donovan , πιο κάτω παίζει μια live εκτέλεση , του 1970 , που μοιάζει πολύ .
Σχεδόν , ίδιο είναι ....

Mood Of the week : Robert Plant - Moonlight in Samosa[1982]

Στην studio version , που δυστυχώς δεν κατάφερα να βρω στο youtube , drums παίζει ο Phil Collins , όπως και σε 5 ακόμα , απ'τα συνολικά 8 τραγούδια του δίσκου. [στα υπόλοιπα , ανέλαβε ο Cozy Powell]
"Μάτια που δεν βλέπονται...κτλ....κτλ..." .
Τί τεράστιο ψέμα ! ! !

Double Dare ! Janis Joplin - In Concert [1972]

Format : Vinyl x 2 [1 double vinyl & 1 single]

Cause : a friends' gift ....



Η Janis , πρόλαβε να χαρεί μόλις 27 καλοκαίρια στο σύντομο πέρασμά της , σ'αυτή τη ζωή .

Aπό το επίσημο ασχημόπαπο του σχολείου της , μεταμορφώθηκε στο απόλυτο blues/rock ίνδαλμα μιας ολόκληρης εποχής , άλλαξε 3 συγκροτήματα , ολοκλήρωσε κυριολεκτικά με "την ψυχή στο στόμα" 4 l.p , 2 live [το "In Concert" και το "Live at Winterland '68" που κυκλοφόρησε 28 ολόκληρα χρόνια μετά τον θανατό της ]και έγινε ο παγκόσμιος αναμεταδότης , όλης αυτής της περίεργης κατάστασης που λέμε "Rock" , ακόμη και σε ανθρώπους που ποτέ τους δεν είχαν καμία ουσιαστική ανάμειξη με το συγκεκριμένο σπορ.

Προσωπικά , θα την έχω για πάντα στο μυαλό μου , σαν το μεγαλύτερο ίσως θύμα , μιας ιστορίας που ο πρωταγωνιστής της , είχε προδιαγεγραμμένη , αρχή , μέση , και κατάληξη .[ και προς θεού , όχι τέλος....]

Κάτι περίπου σαν τον John Lennon , μόνο που γι'αυτόν έπρεπε να καταβληθεί πολύ μεγαλύτερη προσπάθεια στο κομμάτι της "κατάληξης" , γιατί ο συγκεκριμένος άνθρωπος , είχε και λίγο μυαλό παραπάνω , έτσι ώστε ν'αποφεύγει προφανείς , στημένες , κακοτοπιές , όπως αυτή της ηρωίνης.

Και ίσως να μην είναι καθόλου σύμπτωση , το γεγονός , ότι ένα απ'τα τελευταία πράγματα που ηχογράφησε η Janis , ήταν ένα τραγούδι-χαιρετισμός στον Lennon , για τα γενεθλιά του , ["Happy Trails"] που ήταν στις 9 Oκτωβρίου , δηλαδή 8 ημέρες μετά το τραγικό της τέλος , στο Landmark Motor Hotel του L.A [ο Lennon , παρέλαβε την κασέτα λίγες ημέρες αργότερα...]

Μερικά πράγματα για τον δίσκο :
1. Half , Big Brother & the Holding Company ,half , Full Tilt Boogie.
2.Ακουστικά , παρουσιάζει πολλές ομοιότητες με το Cheap Thrills , μόνο που το Cheap Thrills , δεν ήταν πραγματικό live . [με εξαίρεση το "Ball and Chain" ]. Ήταν μάλλον studio-live , γι'αυτό ακούγονται ποτήρια να σπάνε , και διάφορα άλλα τέτοια , πρωτάκουστα για studio album παρατράγουδα , που μάλλον δεν ενοχλούσαν και ιδιαίτερα απ'ότι φαίνεται το χίπικο -high πνεύμα , του group .
3.Ένα απ'τα πιο soulful live albums EVER ,με εξαιρετική ποιότητα ήχου , και πάνω απ'όλα φυσική χροιά.

Μέχρι σήμερα , έχουμε δει και ακούσει , αρκετές φιλόδοξες-wannabe-σωσίες , πολλών ιερών τεράτων της μουσικής , που ηθελημένα ή μη , αυτοπαρουσιάζονται ως οι απόλυτα , ταλαντούχες , καινοτόμες πρωτοτυπίες , στις οποίες όλοι εμείς , θα πρέπει ντε και καλά , να υποβάλλουμε τα σέβη μας .
Μέχρι και την φτηνή , βλάχικη ρέπλικα , της φωνητικά ,απλησίαστης Dusty , αξιωθήκαμε να γνωρίσουμε πριν 3 περίπου χρόνια .[ονόματα δεν λέμε , αλλά νομίζω ότι καταλαβαινόμαστε. Εξάλλου από "D" ξεκινάει και το όνομα της λεγάμενης χωριατοπούλας .....]

Την Janis , καμία εως τώρα , δεν έχει τολμήσει να μιμηθεί .

Ποιος ξέρει ....μπορεί να ζήσουμε , να το δούμε κι αυτό ! [και προπάντων να γελάσουμε....]

Πιο κάτω παίζει η καλύτερη [μαζί μ'αυτήν του Billy Stewart] διασκευή , που έχει γίνει ποτέ , στην πιο αναγνωρίσιμη ίσως , σύνθεση του Εβραίου .

Το καλοκαίρι , μπήκε πλέον και ημερολογιακά .....

Song of the week : John Grant - I Wanna Go To Marz [2010]

Mετά τους Czars , και τα διάφορα προσωπικά του λούκια , [κοκαϊνη & αλκοόλ] ο John Grant , με την θερμή υποστήριξη των Midlake , επιστρέφει με το πρώτο του προσωπικό album , που έχει τίτλο "Queen Of Denmark".
Το "I Wanna Go To Marz" δεν είναι απλώς ένα γαμάτο κομμάτι , μέσα στην χαοτική παράνοια , μιας παγκοσμιοποιημένης πλέον , κανιβαλιστικής μαλακίας , την οποία καθημερινά είμαστε υποχρεωμένοι να βιώνουμε , χωρίς να βγάζουμε άχνα .
Είναι ένα καταπραϋντικό , πιανιστικό ιντερλούδιο , απ'αυτά που θα ζήλευε ακόμα κι ο μακαρίτης Elliot Smith .
Ένα μουσικό Xanax , χωρίς την ανεπιθύμητη ενέργεια της αποχαύνωσης .
Ελπίζω να ζήσει , και να μας χαρίσει κι άλλα τέτοια , γιατί κοντεύουμε να ξεχάσουμε τί σημαίνει "τραγούδι" .
Καλό Σ.Κ . [όσο ακόμα υπάρχει....]

Double Dare ! Cat Stevens - Catch Bull At Four [1972]

Format : vinyl x 2
Cause: Erny & Jody....[we really miss you guys ! ! !]

Συνολικά 21 albums .
Τα 13 ως Cat Stevens , και τα υπόλοιπα 8 ως Yusuf .
Mιλάμε για συνολικά , πάνω από 60 εκατομμύρια πωλήσεις παγκοσμίως !
Και τα παράτησε όλα !
Ποιος ξέρει γιατί ? ? ?
Ποιος ξέρει μάλλον να μας πει, γιατί δεν τα παρατάνε οι άλλοι ? ?
Δεν υπάρχει άλλος σαν κι αυτόν !
Κι ούτε θα υπάρξει....
Το συγκεκριμένο τραγούδι , τ'αφιερώνω μόνο σ'Αυτόν .....[ξέρει αυτός....] γνωρίζοντας εκ των προτέρων , πως δεν υπάρχει περίπτωση να διαβάσει το post.
Σ'Εκείνον που μ'έκανε να το πρωτακούσω , πριν καμιά 20αριά χρονάκια , περίπου .
Είχε ψύχωση με το "Sitting" , κι ακόμα έχει .....[τρομάρα του....]
Μόλις το περασμένο καλοκαίρι , μεταξύ τρίτου και τέταρτου gin-tonic , βρήκα το θάρρος να του εξομολογηθώ , πόσο πραγματικά μ'έχει καταστρέψει !
Περίμενα την κατάλληλη ευκαιρία....
Ειδυλιακό σκηνικό , θέα θάλασσα .....και τέτοια....
Και προπάντων να είμαστε οι δυο μας .
Οι δυο μας , και κανείς άλλος !
Εκείνος , έκανε στην αρχή πως δεν καταλάβαινε , αλλά απ'το χαμόγελό του , κι απ'το γεγονός ότι με κέρασε 1-2 ποτά , [γιατί είναι και μεγάλος τσιγκούνης ....] μου φάνηκε πως δεν χαλάστηκε και πολύ , μ'όλα αυτά τα κουλά ,που άκουγε....
Μάλλον το ευχαριστήθηκε....και συνέχισε να με καταστρέφει....
Στο τέλος , όταν ένιωσε πως ήρθε η ώρα να φύγει , είπε ένα ξερό ,"άντε καλή συνέχεια..." κι εξαφανίστηκε !
Πώς το κάνει αυτό ο πούστης ? ? ?
Πρώτα σου βάζει τη φυτιλιά , και μετά εξαφανίζεται.
Εγώ πάντως , του ξεκαθάρισα πως με άνθρωπο που δεν νιώθει το "Crossyed & Painless" , δεν υπάρχει περίπτωση να κάνω χωριό....
Έτσι μωρή κουφάλα , για να δεις πόσο μεγάλη ζημιά μου'χεις κάνει .
Το κρίμα στο λαιμό σου ....
Και το "Sitting" , δικό σου.
Σιγά μην ανησυχήσει τώρα ο "αναίσθητος", αλλά λέμε ....

Song of the week : Derek & The Dominos - I am yours [1970]

Mερικά credits για τον καλύτερο ίσως , blues/rock δίσκο , όλων των εποχών , και σίγουρα τον καλύτερο δίσκο του Clapton . [αν και εδώ , δεν ήταν μόνος του...]
1.Το εξώφυλλο του δίσκου , που απεικονίζει μια γυναικεία μορφή , [μοιάζει λίγο και στην Patti Boyd] επιμελήθηκε ο Γάλλος ζωγράφος Frandsen-de Schonberg , του οποίου ο γιος , φιλοξενούσε εκείνη την εποχή στο σπίτι του στη Γαλλία , τα μέλη του group.
2.Oι Derek & The Dominos , ήταν ουσιαστικά μια παρέα μουσικών , [Eric Clapton ,Βobby Whitlock ,Duanne Allman , Jim Gordon , και Carl Radle] οι περισσότεροι των οποίων , γνωρίστηκαν μεταξύ τους , παίζοντας για λογαριασμό του George Harrison , στο solo ντεμπούτο του 1970 , "All Things Must Pass" .
3. To "Layla" , γράφτηκε για την Patti Boyd , την γυναίκα του Harrison , με την οποία ο Clapton , είχε φάει τεράστιο κόλλημα .[γνωστή η ιστορία....]
4.Το "Bell Bottom Blues" , το έγραψε για τον κεραυνοβόλο του έρωτα με μια πανέμορφη κοπέλα, που όπως την έχουν περιγράψει άνθρωποι που ήταν κοντά στον Clapton εκείνη την περίοδο , έμοιαζε με πριγκίπισσα της Περσίας , με "bottoms" στην κοιλιά , η οποία όμως δεν γνώριζε γρι αγγλικά , αναγκάζοντας έτσι τον λευκό bluesman , να πηγαίνει στα ραντεβού μαζί της , παρέα με διερμηνέα [ναι ... είναι αλήθεια ! ] προκειμένου να συνεννοηθεί .
5. Το "I am yours" , που είναι και το προσωπικό μου κόλλημα εδώ και αρκετές ημέρες , είναι ένα τραγούδι , που οι περισσότεροί του στίχοι , προέρχονται από το ποίημα "The Story Of Layla and Majnun", του Πέρση ποιητή , Νizami .
Έτσι για το κουτσομπολιό της υπόθεσης , να πούμε ότι το 1975 , όταν ο Harrison χώρισε την Boyd , απορροφημένος από την Ανατολική φιλοσοφία , τον μυστικισμό , και μια σύντομη σχέση του , με την γυναίκα του Ringo , Μaureen ,[αντιλαμβάνεστε φαντάζομαι , ότι η αλλαξοκωλιά πήγαινε σύννεφο....] o Clapton , πήρε επιτέλους αυτό που τόσο λυσασμένα επιζητούσε για 5 περίπου χρόνια .
Ο Eric κι η Patti , παντρεύτηκαν τελικά το 1979 , και παρ'ότι ο γάμος τους δεν άντεξε ούτε καν μια δεκαετία , ο άνθρωπος που κάποτε εγκατέλειψε τους Yardbirds , γιατί θεώρησε μέγιστη προδοσία το πέρασμα απ'τα blues , στην "πιασάρικη"pop του "For your Love" , έγραψε κι άλλο τραγούδι για χάρη της ξανθιάς , με τα μεγάλα μπλε μάτια . ["Wondrful Tonight"]