Mapa ...Mia ! ! !

To εμετικό trailer του πολυδιαφημισμένου "Mamma Mia " , πιστεύω ότι τελικά αποτρέπει και τον πιο φανατικό οπαδό της μουσικής των ABBA για να πάει να δει την ταινία ....

Μου θυμίζει την "My big fat greek -wedding" version μιας δήθεν χιουμοριστικής περιπέτειας , τίγκα στα ευτράπελα , που λαμβάνει χώρα στα Greek-islands ....και που επειδή μέσα σ'όλον αυτόν τον κυκεώνα ΚΑΚΟΓΟΥΣΤΙΑΣ και ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗΣ ΑΝΥΠΑΡΞΙΑΣ ,συμβαίνει να συνυπάρχουν τα ονόματα των Meryl Streep και Pierce Brosnan , εμείς θα πρέπει να κρίνουμε με σεβασμό και επιείκεια , όλο αυτό το ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΟ από κάθε άποψη , cine-σκουπίδι....

Κρίμα ...Κρίμα ...και πάλι ΚΡΙΜΑ ! ! ! Όχι τίποτ'άλλο , αλλά σπιλώνουν τα τραγούδια και την ιστορία τoυ καλύτερου σουηδικού group EVER , προσδίδοντας αυθαίρετα μια ηλίθια ελαφρότητα , που δεν του αξίζει με τίποτα.....

Οι ABBA και τα τραγούδια τους , ήταν και θα παραμείνουν στον αιώνα τον άπαντα , πραγματικά ΣΠΟΥΔΑΙΑ , αλλά για διαφορετικούς λόγους απ'αυτούς που μια ηλίθια πεθερο-ταινία σαν την συγκεκριμένη , προσπαθεί να τους κολλήσει σαν ρετσινιά .....

Οι ΑΒΒΑ ήταν και θα είναι η προσωποποίηση της Elegant-PΟΡ ελευθερίας , μια καλόγουστη στυλάτη Ευρωπαϊκή απάντηση στην παντοκρατορία της αμερικάνικης Disco , και ο ισόβιος μουσικός κυματοθραύστης πολλών TABOO .....[πολύ μπροστά απ'την εποχή τους !!!]

Στην photo , το εξώφυλλο του πρώτου δίσκου των ABBA , που αντίκρυσε ποτέ ο Depecher , και που αγάπησε αμέσως ....

Πιο κάτω , το τραγούδι που δεν θα βαρεθώ ποτέ ν'ακούω .....στ'αμάξι , πηγαίνοντας για μπάνιο στο Σούνιο ....[εννοείται στη διαπασόν...ή όπως θα έλεγε κι ο Θείος Γ."δυνατά"]

Καλή εβδομάδα , και να θυμάστε να βάζετε όσο το δυνατόν λιγότερους "ρυθμιστές" στην ζωή σας ....Μόνο τους βιοποριστικά αναγκαίους [δηλ.αυτούς που σας δίνουν λεφτά για δίσκους και cd...].....Αλλιώς , διαπράττετε έγκλημα κατά του εαυτού σας ...Μεγάλη αδικία αυτό....

S P E L L B O U N D

Μιά φορά κι έναν καιρό.....

υπήρχαν κάπου στο Ισραήλ , κάτι Υπέργειες , Σκονισμένες Πόλεις...με Άραβες Ιππότες , τον Μπαμπούλα να σκάει ....Πυροτεχνήματα...και την Κριστίν...να ορκίζεται πως θα καβαλάει Άλογα που Κολυμπάνε ....μέχρι τον Τελευταίο Χτύπο της Καρδιάς της ....

Λιώνω .....

Το Ευτυχισμένο Σπίτι χανόταν την Ώρα των Σκιών και απέμενε μόνο ....Ο Κήπος του Χονγκ-Κονγκ...ο επιβλητικός ήχος των Μιράζ ...και ....Μια Παιδική Χαρά πνιγμένη στο Τουϊστ...Ο Φόβος του Άγνωστου....Τσά ! ! !

Στειλ'τους κι ένα φιλάκι από μένα......Αργή Κατάδυση...τώρα...μέσα στον Χείμαρρο ενός μαύρου Κύκνου που μεταμορφώνεται χωρίς να πεθαίνει ποτέ ! ! !

Δυο φορές κι έναν καιρό .......Πρέπει να τα Παρατήσω ....

Αν δεν σε Σκοτώνει ....τότε τί ????Σσσσστ.....

Ξανά -Λιώνω ......

...."take a ride on the tide with the assassin at your side..."

Juju-κα μου , μια εβδομάδα έμεινε ....7 ημέρες και κάτι ψιλά μόνο.....και πρέπει να πάω στον οδοντίατρο, να βγάλω φωτογραφίες για καινούργιο διαβατήριο και να "γράψω" τα Τriatec στο βιβλιάριο του μπαμπά....[...γαμημένη υπέρταση ! ! ! ]

Υ.Γ: Μπαμπά ....εσύ φταις ...για όλα ...Εσύ έβαλες αυτό το παρλιακό αναμεσά μας και δεν πρόκειται να ξεκουμπιστεί ΠΟΤΕ ! ! !...

Y.Γ 2 : "...forgets in slow motion ..."

Στοργή , προδέρμ , και Τalc-SOUL ! ! !

Μ'αυτό το φαινομενικά αθώο - χαζοχαρούμενο τραγουδάκι , τελείωσε η χτεσινή μέρα , γύρω στις 2 μετά τα μεσάνυχτα , και κατά τις 7.00 το πρωί , εκεί που πραγματικά ψάχνω να βρω έναν καλό λόγο για να ανοίξω και τ'αριστερό μου μάτι , να'σου πάλι τα ίδια ατίθασα κωλοπαιδάκια ....η Natalie κι ο Henry ....

Τις τελευταίες μέρες έχω κυριολεκτικά ξε-soul-ιάσει....Περιμένω να πληρωθώ γιατί έχω μείνει πανί με πανί....Τα τελευταία ευρώ επενδύθηκαν με συνοπτικές διαδικασίες και ελάχιστη σκέψη , σε καμιά δεκαριά συλλογές σαν αυτή ....

Το νέο μου obsession , ακούει στο όνομα Leon Ware [παραγωγός -δημιουργός φοβερών και τρομερών πραγμάτων , μεταξύ των οποίων και το κλασσικό album του Marvin Gaye "I want you"] που γνώρισα με το καταπληκτικό "That's why i came to California " ,από μια soul-συλλογή της Atlantic , με κομάτια από το '75 μέχρι το '82 ...

Eπειδή όμως είναι Δευτέρα , και έρχεται καύσωνας , θα αρκεστώ στο "Teardrops are Falling" της "μικρής" Natalie και του επίσης "νιάνιαρου" Henry ....που με κάνουν να ξεχνάω το γεγονός ότι ο καινούργιος δίσκος της Aimee Man , μάλλον δεν θα κυκλοφορήσει ΠΟΤΕ στην γαμώ-χώρα μας , και ότι οι Fleet Foxes νομίζουν ότι έπιασαν τον Δεσπότη απ'τ'αχαμνά .....[βγάζω αφρούς με κάτι τέτοια..]

Χίλιες φορές το ειλικρινέστατο ,"Touch me , I'm going to Scream Pt. II" των Μy Morning Jacket...[μ'αρέσει πολύ αυτό το τραγούδι και θα είναι σίγουρα μέσα στο φετινό summer-soundtrack του Depecher....] Τί πιο φυσιολογικό ????? χαχαχαχαχα !!!!

Καλή εβδομάδα καθάρματα ....[άλλες τρεις έμειναν....]

Wedding Song

Στις 5 Ιουλίου , ένας καλός φίλος παντρεύεται....

Το συγκεκριμένο post , είναι αφιερωμένο στον Producer ....που αν υπάρχει ένα πράγμα στον κόσμο για το οποίο κανείς δεν μπορεί να τον κατηγορήσει , είναι ότι ΔΕΝ είναι "large"....O Γιάννης είναι η προσωποποίηση του large , όπως και να τον δει κάποιος .....Απ'έξω, από μέσα , πλαγίως , οριζοντίως και καθέτως . Ένα κράμα από το "Refugee" του Tom Petty που τόσο αγαπάει , [και καλά κάνει ] σε συνδιασμό με μια Aerosmith-ική ιδιοσυγκρασία και αρκετές Jagger-ικές ψυχώσεις [είπαμε ...κανείς δεν είναι τέλειος..] τον κάνουν πολλές φορές να μην το πολυσκέφτεται να "τραβήξει" από 17 ...ή να ανοίξει ένα δεύτερο μπουκαλάκι Johnny στις πέντε το πρωϊ .... έτσι για να βρει πρόσφορο έδαφος , η τελευταία μακαρονάδα που θα καταβροχθήσει ..."στον Παχό".[θα πεθάνω με την απορία γι'αυτόν τον Παχό ρε μαλάκα....!!!!]

Την Diamanda την έχω δει μόνο μια φορά , αλλά για να της αρέσουν οι Depeche , μάλλον καλός άνθρωπος θα είναι....[ελπίζω αν τύχει και την ρωτήσω για το αγαπημένο της τραγούδι , να μην μου ξεφουρνήσει κάνα "Route 66" και χάσω πάσα ιδέα...]

Οι ευχές ποτέ δεν ήταν το δυνατό μου σημείο ....Δεν μου βγαίνει στο προφορικό ρε παιδί μου ....Νιώθω εντελώς ηλίθιος , ξεστομίζοντας τσιτάτα του στυλ , "να ζήσετε " , "καλούς απογόνους" κτλ...κτλ....[by the way ....παιδιά , το προσκλητήριο είναι εξίσου απαράδεκτο με τον τίτλο του Blog"pantrevomai.blogspot.com"....Μου βγάζει κάτι σε έντυπο E9 , απόδειξη πληρωμής του T.E.B.E και τέτοια ...]

Τέλοσπάντων , είναι γνωστή η απέχθεια του Depecher για τον "κοντό με την φυσαρμόνικα"[aka Bob Dylan..] και ιδίως για την εμετική χροιά της φωνής του....

Παρ'όλα αυτά , το "Wedding Song" από το album του 1974 Planet Waves , δεν είναι απλώς το καλύτερο wedding song EVER , αλλά είναι και το μοναδικό κομάτι του Dylan , που όχι μόνο δεν με ενοχλεί η φρικαλέα φωνή του , αλλά δεν μπορώ να το φανταστώ να το τραγουδάει κάποιος άλλος , εκτός απ'αυτόν....Δεν είναι εξάλλου τυχαίο , ότι είναι απ'τα ελάχιστα , ίσως και το μοναδικό του τραγούδι που δεν θυμάμαι να το έχω ακούσει σε διασκευή....

Έχω κοζάρει ένα γαμάτο μπλέντερ σε ίνοξ , για πολύ industrial coc[k]tails , και σκέφτομαι πολύ σοβαρά να σας το κάνω δώρο, γεμάτο με cd , αν δεν έχετε βγάλει την γνωστή "λίστα-γάμου" ....που διευκολύνει καταστάσεις ....[αν υπάρχει όντως λίστα , δώσε details...]

Καλή συμβίωση λοιπόν , με μπόλικο αλατοπίπερο και όσο το δυνατόν λιγότερη βαρεμάρα....

Πιο κάτω , το απόλυτο wedding song ....και μία απ'τις καλύτερες συνθέσεις του Dylan EVER ...[μαζί με το "my back pages " , που είναι πολύ αγαπημένο....]

Υ.Γ : Ακόμα έχω τύψεις για το δερμάτινο ρε γαμώτο....Δεν με βοηθησες όμως και 'συ...καθόλου....

Kαι επειδή όπως είδα στον κατατοπιστικό χάρτη σας , η απόσταση μεταξύ εκκλησίας και σπιτιού , είναι μικρή , το παρακάτω τραγουδάκι , είναι ό,τι πρέπει για το αυτοκίνητο... μέχρι να φτάσετε στο "Chappel of Love "[γιατί στην επιστροφή προς το σπίτι , κανείς δεν εγγυάται ότι θα τραγουδάτε ξέγνοιαστα....χαχαχαχα!!!] . Tρία λεπτά "δρόμος" , πριν ορκιστείτε οριστικά και αμετάκλητα ότι δεν θα είστε ποτέ πια μόνοι....Όλα τ'άλλα είναι λεπτομέρειες.... Εnjoy..my friend....
Θεές οι Dixie Cups .....

Μπετόβεν...[η μουσική που μ'άρέσει]

Ένα απ'τα πιο "δύσκολα" κομάτια που έχω ακούσει στη ζωή μου , είναι το Κοντσέρτο Νο2 για πιάνο , του Rachmaninoff...

Ένας απ'τους πιο "δύσκολους" δίσκους που έχω ακούσει ποτέ , είναι το "Bitches Brew" του Miles Davis....

Το "Harmacy" των Sebadoh , είναι ένα απ'τα πιο άχρηστα πράγματα που έχω αγοράσει ποτέ στην ζωή μου , [... το 1996] και κάθε φορά που τυχαίνει να πέσει το μάτι μου πάνω του , γαμωσταυρίζω κι εκνευρίζομαι σαν να συνέβη χτες....Ανεξήγητα πράγματα , γιατί έχουν περάσει τόσα χρόνια από τότε , και κανονικά θα έπρεπε να έχει παρέλθει η τσαντίλα .....Δεν συμβαίνει όμως κάτι τέτοιο ...Το "κρατάω" όπως και πολλά άλλα "ασήμαντα" πράγματα , ξεχνώντας πολύ πιο σημαντικά .... Έτσι είναι ...Καθένας με την τρέλα του....Έτσι λειτουργώ και με τους ανθρώπους .....Εκεί που "με παίρνει" φυσικά .....

Τις τελευταίες μέρες για παράδειγμα , δεν μου βγάζεις απ'το μυαλό ότι το "Aerial" της Kate Bush απ'το ομώνυμο album , έχει "δανειστεί" αρκετά απ'το "Beethoven [i love to listen to] "που υπάρχει στο "Savage" των Eurythmics του '87 ....

Παραλογίζομαι τώρα ή όχι ???? Πάντως , αν προσέξει κανείς εκεί γύρω στο τέταρτο λεπτό του τραγουδιού , τα σαρδόνια χαχανητά της Annie Lennox , και τα αντίστοιχα της Kate Bush στο "Aerial" , θα καταλάβει τί εννοώ....

Καλό Σ.Κ σε όλους....

Την Τετάρτη 25 Ιουνίου , το post , θα είναι εξ'ολοκλήρου αφιερωμένο στον Dearest Friend "PRODUCER"[όπως του είχα υποσχεθεί] που σε δεκαπέντε μέρες από τώρα ....θα ντυθεί "Γκρουμ".....

My mistakes were made for you

Όταν άκουσα το "The Age of the Understatement" , χαμογέλασα για δύο λόγους.

Πρώτον , γιατί με χαροποιεί ιδιαίτερα να βγαίνει ένας τόσο καλός δίσκος με ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ , κι όχι με δήθεν υπερνοηματικές μαλακίες σαν αυτές που βομβαρδιζόμαστε καθημερινά μέσα στο χάος των νέων κυκλοφοριών , και δεύτερον , γιατί πάντα μου άρεσαν πολύ οι Gerry & the Pacemakers και οι Moody Blues ....back in the 60's.....

Ο Alex και ο Μiles λοιπόν , φτιάχνουν εδώ πέρα ένα χαρμάνι με βασικά συστατικά OΛΟΚΛΗΡΟ το "In search of the Lost Chord " των Moody Blues , και ενορχηστρώσεις πανομοιότυπες με αυτήν του George Martin στο "Don't Let the Sun Catch you Crying" των Gerry & the Pacemakers. Αν σ'όλα αυτά προσθέσετε ολίγη από Scott Walker και μια "ιδέα" από Bowie , έχετε πάρει μια χορταστική μυρουδιά , περί τίνος πρόκειται.....Δυστυχώς αυτή είναι η αλήθεια ...Και λέω δυστυχώς , γιατί παρ'όλο που εδώ έχουμε να κάνουμε με κάτι αξιόλογο , οι συγκρίσεις με το παρελθόν είναι αναπόφευκτες , και ξαναγυρνάμε πάλι στα ίδια...Είναι εκνευριστικό , όσο καλό κι αν είναι το καινούργιο , να σε γυρνάει πάλι πίσω....Μπορείς όμως να κάνεις κι αλλιώς ???Έχει "μαλλιάσει" η γλώσσα του Θείου Γ. να τα λέει , χρόνια τώρα....

Πιο κάτω "παίζει" το αγαπημένο κομάτι του Depecher ....Ευθυνόφοβο , μεταθετικό ,κι αναποφάσιστο.....

Y.Γ: Γαμάτο Εξώφυλλο ! ! ! !

Chris Rea - Tennis

-"Do you like Tennis " ???

-"Yes i do.."

Επιστροφή όπως ακριβώς τα είχα προγραμματίσει....

Ο Μάιος , ο μήνας των τελικών , ευτυχώς ξεκουμπίστηκε , παίρνοντας μαζί του την μανιοκαταθλιπτική αύρα του τελευταίου δεκαημέρου , αφήνοντας μας όπως παραδοσιακά είθισται , στα κρύα του λουτρού ....να ψαχνόμαστε ....

Το μοναδικό πράγμα που πραγματικά απολαμβάνω τον Mάιο , είναι η κρύα θάλασσα , και η σχετική άνεση που υπάρχει ακόμα στις παραλίες , καθώς οι απανταχού Ελληνάρες , βουτούν μόνο όταν η θερμοκρασία ξεπεράσει τους 40 βαθμούς κελσίου και το νερό να έχει γίνει κάτουρο απ'την πολυκοσμία και τον αρρωστιάρικο Νοτιά....Στους 30 βαθμούς με το καθαρό Βοριαδάκι να δροσίζει την ατμόσφαιρα , απλώς πάνε για ηλιοθεραπεία [τρομάρα τους....] και μετά κατευθείαν για κοψίδια στα Καλύβια....Πάλι κακία έβγαλα ρε γαμώτο....Sorry...Τελοσπάντων...

Το Roland Garros ήταν πάντα κάτι που μου άρεσε , όχι τόσο γιατί είμαι fan του αθλήματος , ούτε γιατί απολαμβάνω τα υπέροχα ιδρωμένα κωλαράκια και βυζάκια των καλλίγραμμων αθλητριών , που σε κάθε χτύπημα της ρακέτας κυριολεκτικά ΒΟΓΓΑΝΕ , δίνοντας στο κοινό να καταλάβει την υπερπροσπάθεια που καταβάλουν , άσχετα αν μερικές φορές το "καβλώνουν" κιόλας ...άθελά τους .....

Το συγκεκριμένο τουρνουά μ'αρέσει , γιατί από μικρός τυχαίνει πάντα να νιώθω καλά αυτή την εποχή του χρόνου....Όλο και κάτι τελειώνει , και ίσως κάτι άλλο καινούργιο να ξεκινήσει...ή έτσι τουλάχιστον νομίζω.Κάθε χρόνο τέτοια εποχή , πάντα χάνω 3-4 κιλά , ξεθάβω απ'την ντουλάπα τα αγαπημένα μου λευκά παντελόνια και στέλνω στο διάολο τα μισητά χαλιά που στρώνει η μαμά μου κάθε Φθινόπωρο [θέλω δε θέλω....Η οδός Κυδαθηναίων είναι ότι πρέπει για μια νυχτερινή τσάρκα , και ειδικά αν τύχει και περάσεις έξω από παλιό Πλακιώτικο σπίτι με αυλή και γιασεμί , σου φτιάχνει όλη η διάθεση , ακόμα κι αν την ίδια μέρα σ'έχουν απολύσει απ'την κωλοδουλειά σου...[Αμήν και Πότε ????]

Καλωσήρθα , καλώς με βρήκατε , κι ο πάντα αγαπημένος μου Chris Rea , πιο κάτω , σ'ένα τραγουδάκι σχετικό με το Τέννις.....και την Super Sexy-Σέρβα ,Ana Ivanovic να είναι το φετινό φαβορί για να κατακτήσει το τρόπαιο.....Kαλό Σ.Κ ...και μην ξεχάσετε να δείτε τον τελικό το μεσημέρι της Κυριακής..