Τhrough The Looking Glass - Little Johnny Jewel

To κύκνειο άσμα του "Through The Looking Glass" , είναι η διασκευή στο πρώτο single που κυκλοφόρησαν οι Television το 1975, με τίτλο "Little Johnny Jewel".


To συγκεκριμένο 7", είχε μόνο αυτό το τραγούδι, χωρισμένο σε δύο μέρη, δηλ. Part 1 & Part 2 για καθεμία απ'τις δύο πλευρές και δεν συμπεριλήφθηκε ποτέ στο ντεμπούτο τους "Marquee Moon" του 1977, αλλά προστέθηκε πολύ αργότερα στην cd επανακυκλοφορία του album , ως "Little Johnny jewel Pts 1&2" μαζί με κάποιες alternative-αχρείαστες κατά τη γνώμη μου εκτελέσεις των "Marquee Moon","Friction"& "See No Evil".


Ομολογώ πως αρκετά χρόνια αφότου αγόρασα το "Marquee Moon" , κατάφερα να καταλάβω προς τί η τόσο μεγάλη υστερία με τον συγκεκριμένο δίσκο από την μεγαλύτερη μάζα των γραφιάδων, αλλά κάλιο αργά παρά ποτέ.(παρ'όλα αυτά , εξακολουθεί να μου "τη δίνει" ο Verlaine!)


Εξάλλου δεν ήταν κάτι που μου συνέβαινε για πρώτη φορά και ελπίζω ούτε και τελευταία.


Το "Little Johnny Jewel" αν ήταν άνθρωπος , θα ήταν ένας τρομακτικά δύστροπος και απλησίαστος χαρακτήρας που θα χρειαζόταν ειδικό τρόπο προσέγγισης , Ιώβειο υπομονή και ατσάλινα νεύρα , προκειμένου να καταφέρεις να τον ψυχολογήσεις ή να τον στείλεις οριστικά και αμετάκλητα στο διάολο .


Η διασκευή των Βanshees , λειαίνει αρκετή απ'την νεοϋορκέζικη αψάδα των 70's , με γυαλόχαρτο τη φωνή της Sioux και κρατώντας το ίδιο tempo με αυτό των Televison.
Δυστυχώς , δεν κατάφερα να βρω να βρω την studio εκτέλεση των Banshees, αλλά μόνο τη live απ'τα BBC sessions.(η οποία πιστέψτε με, δεν έχει και τραγικές διαφορές με την studio)




Αυτή ήταν λοιπόν η όμορφη ιστορία του "Through The Looking Glass" και κάπου εδώ , το αφιέρωμα στο πιο σπουδαίο album με cover versions όλων των εποχών, τελειώνει.


Ελπίζω να άρεσε έστω και σ'έναν ή κάποιος να έμαθε ή ν'άκουσε κάτι που μέχρι τώρα αγνοούσε.


Εγώ έμαθα πολλά.





Cover Version Rate : 6/10

Through The Looking Glass - Sea Breezes

Τίποτα στην pop-rock μουσική δεν θα ήταν το ίδιο, μετά την κυκλοφορία του ντεμπούτου album των Roxy Music το 1972 και πραγματικά νομίζω ότι απ'το 1960 και μετά , ελάχιστα debut albums συγκροτημάτων μπορούν να σταθούν επάξια δίπλα σ'αυτόν τον δίσκο.

Το "Sea Breezes", που είναι και το πρωτελευταίο τραγούδι του "Through The looking Glass", είναι ένα πραγματικό αριστούργημα στην original version του, γεμάτο καινοτομίες και πρωτοποριακές ακουστικές εναλλαγές, πολύ μπροστά από την εποχή του, για τις οποίες τα περισσότερα credits δικαιωματικά αναλογούν στον non-musician της παρέας, δηλ. τον Brian Eno.(ίσως ένα απ'τα πράγματα που εξόργιζαν περισσότερο απ'όλα τον Ferry..)

Ακούγοντας για τελευταία φορά σήμερα στο αυτοκίνητο τη διασκευή της Siouxsie, πέρασε φευγαλέα απ'το μυαλό μου το βασικό θέμα πάνω στο οποίο στήριξε ο Eric Serra τη μουσική που έγραψε για την ταινία "The Big Blue" , που βγήκε στις αίθουσες ένα χρόνο περίπου μετά την κυκλοφορία του "Through The looking Glass", το 1988.

Στην πραγματικότητα, δεν έχω την παραμικρή ιδέα για το αν ο Serra είχε καν ακούσει τη διασκευή των Banshees στο "Sea Breezes" προτού ξεκινήσει να γράφει τη μουσική για το "Απέραντο Γαλάζιο" ή αν το συγκεκριμένο τραγούδι τον επηρέασε έστω στο ελάχιστο, αλλά αν ακούσει κάποιος την εισαγωγή των Banshees και το κυρίως θέμα του soundtrack της ταινίας , νομίζω ότι θα βρει αρκετές ομοιότητες.

Πέρα όμως απ'το Απέραντο Γαλάζιο, τις διαπλεκόμενες σκέψεις του βρώμικου μυαλού μου και το διαπεραστικό όμποε του Mackey, η διασκευή του "Sea Breezes", είναι ένα αληθινό έργο τέχνης, που μπορεί να δείχνει ότι χωρίζεται σε δύο ενότητες, αλλά κατά τη δική μου αντίληψη, πρόκειται για ένα αδιαίρετο αφιέρωμα στον αναλώσιμο έρωτα με διακεκομμένες γραμμές και αποφασιστικές τελείες και παύλες.

Αγγελικά λάθη που χρησιμοποιούνται ως ανθρώπινα άλλοθι, υποβρύχια flashbacks και υπέροχη ελπιδοφόρα αύρα που σε κάνει να θες να συνεχίσεις χωρίς απαραίτητα να χρειαστείς λοβοτομή.

Cover Version Rate : 10/10

Τhrough The Looking Glass - Gun

To "Fear" , ήταν το πρώτο απ'τα τρία συνολικά albums που ηχογράφησε για λογαριασμό της Island , την περίοδο 1974-1975, o πρώην μπασίστας των Velvet Underground.

"Fear"(of the unknown) ήταν επίσης ο τίτλος ενός πολύ επιτυχημένου single των Banshees, που κυκλοφόρησε το 1991 και συμπεριλήφθηκε στο album τους με τίτλο "Superstition".

Στην original εκτέλεση του "Gun", καταλυτικό ρόλο παίζουν δύο απ'τα βασικά μέλη των Roxy Music, οι Phil Manzanera και Brian Eno που θα τους συναντήσουμε ως δια μαγείας και στην επόμενη cover version του Through The Looking Glass.(υπομονή μέχρι την άλλη Παρασκευή...)

H τολμηρή βουτιά της Siouxsie σε μία απ'τις πιο σκοτεινές πλευρές του Cale, μετατρέπει την καταστροφική εσωστρέφεια σε προετοιμασία για one night stand με πυροτεχνήματα και booze μέχρι τελικής πτώσεως.

Σοφιστικέ , αλκοολικό και υπερβολικά γενναίο !

Το 1998, η Siouxsie & ο Budgie, δηλ. οι Creatures, ένα απ' τα πιο αδικημένα και υποτιμημένα συγκροτήματα ever, βρέθηκαν επί σκηνής με τον John Cale και τραγούδησαν μαζί το "Gun" , σε μία καταπληκτική unplugged version , με τον Budgie ν'αφήνει τα drums και να πιάνει την κιθάρα, τη Siouxsie να προσπαθεί να χαλιναγωγήσει τις μετεμηνοπαυσιακές τις ορμές και τον Cale να μοιάζει σαν ώριμο rookie που μόλις απόλαυσε το πρώτο του threesome.

Βoth ends burning.....

Cover Rate Version : 9/10

Through The Looking Glass - The Passenger

To album του Iggy Pop ή καλύτερα των Iggy Pop & David Bowie, με τίτλο "Lust For Life" , ηχογραφήθηκε περίπου σε 8-9 ημέρες, το 1977.

Δηλ. του Iggy τα εννιάμερα...

Αγαπάω υπερβολικά, πολλά τραγούδια απ'το "Lust For Life" , αλλά όχι όπως ακούγονται εκεί μέσα, με πιο χαρακτηριστικά παραδείγματα, τα "Tonight" , "Neiborhood Threat" & φυσικά το "The Passenger", που τυγχάνει να είναι ίσως και η πιο αναγνωρίσιμη διασκευή που έχει κάνει ποτέ η Siouxsie.

Aν και οι Banshees δεν αλλάζουν κάτι τόσο θεαματικά στον τρόπο που εκτελούν το συγκεκριμένο τραγούδι σε σχέση με το πρωτότυπο, παρουσιάζουν ωστόσο μία πιο αστραφτερή εκδοχή με πολλά πνευστά , προσδίδωντας έτσι την απαραίτητη ζωντάνια σε κάτι που έμοιαζε για χρόνια σχεδόν, παροχημένο, παροπλισμένο, σκουριασμένο και ξεχασμένο από θεούς και ανθρώπους.

Το μίζερο και χωρίς κανένα απολύτως ενδιαφέρον, ταξίδι του φτωχού και μόνου cowboy, μετατρέπεται σ'ένα περιπετειώδες road trip πάνω σε μια ροζ cadillac, που ξαφνικά αποκτά ενδιαφέρον, αφορά και συναρπάζει πολύ περισσότερο κόσμο απ'το αναμενόμενο.

Cover Version Rate: 7/10

Τhrough The Looking Glass - You're Lost Little Girl

H Siouxsie , πάντα θαύμαζε τον Jim.
Tα ποιήματά του, τον τρόπο που απήγγειλε, τον ιδιαίτερο τρόπο που τραγουδούσε και προφανώς το στυλ με το οποίο τοποθετούσε σώμα και ψυχή, πάνω στη σκηνή.
Αυτός ΗΤΑΝ η σκηνή και είναι σίγουρο όσο και η χρεοκοπία της Ελλάδας, ότι δεν πρόκειται να υπάρξει ποτέ ξανά άλλος Morrison, ή έστω κάποιος που να του μοιάζει.
Η Siouxsie είχε πει κάποτε για το "Hello I Love You" , το οποίο επίσης έχει διασκευάσει live, ότι θα ήταν ίσως καλύτερα ο τίτλος του τραγουδιού να ήταν "Goodbye I Love You", θέλοντας να τονίσει προφανώς , ότι μπορείς να εξακολουθήσεις ν'αγαπάς κάποιον όχι μόνο όταν είσαι μαζί του, αλλά και όταν τον αποχαιρετάς για πάντα .
Για τη διασκευή στο "You're Lost Little Girl", έχω να πω ότι σίγουρα συγκαταλλέγεται ανάμεσα στις πιο αληθινά ποιοτικές , που έχουν γίνει σε τραγούδια του καλύτερου ίσως αμερικάνικου συγκροτήματος όλων των εποχών.
Φυσικά και δεν φτάνει με τίποτα το πρωτότυπο, αλλά σπάει ευχάριστα τη μελαγχολία μ'έναν περίεργο , σχεδόν εορταστικό χαρακτήρα , που μόνο παράταιρος δεν ακούγεται και δένει απόλυτα με τις πιο όμορφες αοριστολογίες που έχουν μελοποιηθεί ποτέ.

Cover Version Rate : 6/10

Through The looking Glass - Strange Fruit

Φτάνοντας στα μισά του "Through The Looking Glass", νιώθω πραγματική ανατριχίλα κάθε φορά πρέπει να αντιμετωπίσω το πιο σπουδαίο τραγούδι αυτού του δίσκου.

Το "Strange Fruit" , δεν είναι ένα απλό τραγούδι.

Είναι ένα απ'τα σημαντικότερα αριστουργήματα που γράφτηκαν τον περασμένο αιώνα.

Ένας Jazz-protest ύμνος, που ο Abel Meeropol έγραψε αρχικά σαν ποίημα και στη συνέχεια μελοποίησε ο ίδιος, κάνοντας τον ιδιοκτήτη του θρυλικού Cafe Society , Barney Josephson να πάθει την πλάκα της ζωής του όταν το πρωτοάκουσε απ'τον ίδιο τον Meeropol, με την συνοδεία της συζύγου του και της τραγουδίστριας Laura Duncan.

Ο Josephson ήταν αυτός που έκανε γνωστό το τραγούδι στη Billie Holiday, προσπαθώντας ταυτόχρονα να την πείσει να το ερμηνεύσει, αφού το "Strange Fruit" ταίριαζε απόλυτα στο στυλ του νεοϋορκέζικου club, που διαφημιζόταν ως το "The Right Place For The Wrong People" της εποχής, με σύνθημα το "φερόμαστε σε όλους μας τους πελάτες το ίδιο", υπονοώντας καθαρά την απουσία ρατσιστικών φαινομένων που παρατηρούνταν σε παρόμοια στέκια της εποχής όπως το Cotton Club.

Έτσι κι έγινε.

Η Lady Day, πρωτοτραγούδησε το "Strange Fruit" στο Cafe Society το 1939, ενώ την ίδια χρονιά, αναγκάστηκε να μεταπηδήσει προσωρινά απ'την Columbia στην Commodore , προκειμένου να να το ηχογραφήσει, αφού στην Columbia υπήρχαν αρκετές ενστάσεις και ο σχετικός φόβος για τις συνέπειες που μπορεί να είχε η εταιρεία, εξαιτίας του φανερά αντιρατσιστικού χαρακτήρα των στίχων.

Λέγεται ότι κάθε φορά που η Holiday ερμήνευε το "Strange Fruit" στο Cafe Society, τα φώτα χαμήλωναν, τα γκαρσόνια σταμάταγαν αυτόματα να σερβίρουν, επικρατούσε απόλυτη σιωπή και ποτέ ...μα ποτέ μετά το τέλος του τραγουδιού, δεν υπήρξε κάποιο encore.

Αυτό ήταν πάντα το ΤΕΛΟΣ.(ακριβώς για να μείνει στους ακροατές, η γεύση κι ο προβληματισμός του συγκεκριμένου τραγουδιού κι όχι κάτι άλλο...)

Το "Strange Fruit", είναι απ'τα πιο συγκλονιστικά πράγματα που συνέβησαν τα τελευταία χρόνια στη ζωή μου και είμαι σίγουρος πως θα το κουβαλάω μέσα μου(όπως και ολόκληρο το "Through The Looking Glass")μέχρι να εγκαταλείψω τα εγκόσμια.

Επίσης, παρ'όλο που έχω υπερασπιστεί σθεναρά στο παρελθόν την στάση μου, ότι δηλ. "εγώ μοιράζομαι μόνο hangovers", το συγκεκριμένο τραγούδι, μου δημιουργεί μια σειρά από αγχωτικά deadlines , που έχουν να κάνουν με την μεταδοτικότητα, την συνακρόαση και την κοινοκτημοσύνη ήχου,εικόνας και μυρωδιάς.

Πιστεύω να προλάβω...

Όσον αφορά τη διασκευή, πραγματικά δεν έχω λόγια και δεν θα κάτσω τώρα να ξεβρακωθώ εντελώς , αναλύoντας τί ακριβώς παθαίνω κάθε φορά που ακούω τη Siouxsie.

Nομίζω πως πρόκειται για τη μακράν καλύτερη διασκευή της καριέρας της και για μία απ'τις 5-6 καλύτερες ερμηνείες της EVER .

Μια mission impossible, που καταλήγει σε θρίαμβο !

Καταλυτικό ρόλο στο feeling, η βιόλα της Jocelyn Pook.

Για μένα, αριστούργημα & αξία ανεκτίμητη !

Cover Version Rate : 10/10(και λίγα βάζω...)

Through The Looking Glass - This Wheel's On Fire

To "This Wheel's On Fire", μία σύνθεση των B.Dylan & Rick Danko, ηχογραφήθηκε για πρώτη φορά το 1967,(λίγους μήνες μετά από ένα σοβαρό τροχαίο ατύχημα, που είχε ο πρώτος με την Τriumph μοτοσυκλέτα του) στο υπόγειο του σπιτιού του Dylan, κοντά στο Woodstock,μαζί με μια σειρά άλλων τραγουδιών, που κυκλοφόρησαν τελικά το 1975, σαν ένα διπλό album με τίτλο, The Basement Tapes.
Eίχαν προηγηθεί βεβαίως το 1968, οι εξαιρετικές ηχογραφήσεις του ίδιου τραγουδιού, από τους The Band, στο "Music From Big Pink" και της Julie Driscoll με τους Brian Auger & The Trinity, καθώς και μια διασκευή των The Byrds το 1969, στο album τους, Dr.Byrds & Mr.Hyde.
Παρ'όλο που έχω ιδιαίτερη αδυναμία στην υπερβατική φωνή της Julie Driscoll, η διασκευή της Siouxsie μεταφέρει την "φλεγόμενη ρόδα" σ'ένα ride της μιας ανάσας .
Ορχηστρικό new wave, με σπινταριστούς κυματισμούς που θα ζήλευε κι η πιο αρμονική ταλάντωση του κόσμου.
Καλπάζοντα μαύρα άλογα , κρεμαστοί κήποι, μπονσάι και κρυστάλλινοι καταρράκτες .
Και για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, δεν με πείραξε ιδιαίτερα το γεγονός ότι δεν βρήκα στο youtube, την version των Basement Tapes.
Cover Version Rate:9/10