Getting Away With It...

Σήμερα  τα ξημερώματα , "έφυγε" ο Μike.
Παιδικός φίλος του μπαμπά και προσωπικότητα μοναδική , που θύμιζε σε πολλές περιπτώσεις τον "Λούη" , απ'τα "Βαμμένα Κόκκινα Μαλλιά" του Μουρσελά.
Με ήξερε από μικρό παιδάκι .
Δεν είχε δουλέψει ποτέ στη ζωή του , του άρεσε το αλκοόλ , οι γυναίκες, τα PC και το Rock.
Tεμπέλης εκ πεποιθήσεως , "γαϊδούρι" όπως πολλοί συνήθιζαν να τον αποκαλούν , αθυρόστομος και ουσιαστικά άθεος !
Ήθελε μια ζωή ,να επικοινωνεί με το "Getting Away With It " των James και το "Let Me Roll It " των Wings.(κομματάκι δύσκολο ...ρε γαμώτο..)
May the big white buddha , be with you...(σ'ευχαριστώ για τα dvd & cd που μου έκαιγες για πάρτη μου  , αν και τα είχα όλα ... Δεν έχει καμία σημασία...Η πρόθεση μετράει και οι ωραίες κουβέντες που κάναμε όποτε βρισκόμασταν...)
Το "Might As Well Be On Mars" , που το άκουγα κάθε μέρα μια συγκεκριμένη ώρα ,το καλοκαίρι που πέρασε ,στο αφιερώνω...

Hi-Gloss- You'll Never Know

H αλήθεια και η ειλικρίνεια , ήταν και θα παραμείνουν δύο έννοιες εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους κι αυτό δεν αλλάζει.
Το πιο συγκλονιστικό συναίσθημα που μπορεί να νιώσει ή να εμπνεύσει ένας άνθρωπος , φυσικά και δεν είναι η αγάπη , ο έρωτας ή κάποια συνώνυμα τους , που συνήθως χρησιμοποιούνται μέσα στην φοβική αστική μιζέρια που έχουμε αναγάγει σε alter ego της λανθάνουσας παραγματικότητας που αντιλαμβανόμαστε.
Το πιο δυνατό  συναίσθημα που μπορεί να βιώσει ένα ανθρώπινο ον , είναι αυτό της  εμπιστοσύνης .
Τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί σε δυσκολία κατάκτησης , ή σε ευκολία αναίρεσης με την αιώνια πίστη που συνοδεύει αυτό το "ένστικτο", που ουσιαστικά δεν είναι τίποτ'άλλο , από μια αλγεβρική σύνοψη παραστάσεων .(τελικά τα μαθηματικά , δεν είναι η πιο κυνική επιστήμη στον κόσμο...)
Μία κατά βάση ζωώδης , αλλά εκλογικευμένη απόληξη συμπερασμάτων, μοναδική για τον καθένα.
Ένας απολογισμός από μνήμες , γινόμενα , αθροίσματα και αφαιρέσεις που τελικά καταλήγουν ύστερα από συνεχόμενες επαληθεύσεις , στον ίδιο παρανομαστή.
Η εμπιστοσύνη είναι τεράστιο feeling.
Σπάνιο , μοναδικό , που μόνο κερδίζεται και δεν χάνεται ποτέ, συνδυάζοντας την ψυχρή λογική , το κρύο αίμα και τον απόλυτο παρορμητισμό.
Καλό ξεχειμώνιασμα .....(και τα μυαλά στις λίστες με τα καλύτερα του 2013...)



  

Roby & Claudia - Stay

Το Italo-Disco ντουέτο των Roby & Claudia , θα είναι σίγουρα το Νο 1 single , στο προσωπικό μου chart , για το καλοκαίρι του 2013.
Είναι χωρίς αμφιβολία ένα απ'τα πιο φλώρικα  καψουροτράγουδα , που έχω ακούσει EVER , σε σημείο να κάνει το "Especially For You" (ναι το γνωστό...με J.Donovan & K.Minogue) ν'ακούγεται σαν το απαύγασμα της Pop κουλτούρας των 80's .
Hardcore-romance με περικεφαλαία !
Eννοείται πως τέτοια τραγούδια , μοιράζονται με φειδώ,εντελώς προσεκτικά και μόνο με ανθρώπους που γνωρίζεις εκ των προτέρων ότι η οποιαδήποτε σχέση μαζί τους , σε 1 ή 2 το πολύ 24άωρα , θα λάβει οριστικό τέλος , συνήθως σε κάποιο αεροδρόμιο ή στο λόμπι κάποιου ξενοδοχείου , περιμένοντας το ταξί για το αεροδρόμιο.(ο αερολιμένας όπως αντιλαμβάνεστε , πρωταγωνιστεί...αλλιώς "γυρίστε" το στο "Αν είσαι ένα αστέρι" του Βέρτη και μη μου τα πρήζετε...)
Αξιομνημόνευτες καταστάσεις δηλαδή , με αρχή , μέση και τέλος .
Φυσιολογικά , τρομακτικά έντονα (ακριβώς επειδή έχουν τη διάρκεια πυροτεχνήματος) και άκρως συναισθηματικά φορτισμένα , όσο ρομαντικά- fake κι αν ακούγεται κάτι τέτοιο.
Η πραγματικότητα , δεν είναι άλλη , απ'αυτή που βίωνε ο Καρυωτάκης στην "Πρέβεζα" , με σωματικό πόνο.
 Αυτό και τίποτ'άλλο.
 Όλες οι άλλες περιγραφές της εν λόγου "κυρίας" με αφήνουν παγερά αδιάφορο , διότι εκτός από "μη μετρήσιμες" , είναι εξωφρενικά αόριστες .(πέρα απ'αυτό που μπορεί ν'ανεχτεί η λογική ενός ισοπεδωτικού ανθρώπου...)
 Εύχομαι καλό καλοκαίρι , με μία τελευταία θερμή παράκληση: Nα πείτε πολύ ευγενικά σ'όλους αυτούς που σας κοιτάνε με μισό μάτι, επειδή τυγχάνει να είστε κατάμαυροι από τα τέλη Μαίου και "τολμάτε" ν'απολαμβάνετε τη θάλασσα και τον ήλιο , να πάνε να γαμηθούνε !
Καλή η σπηλιά του Πλάτωνα , αλλά ελάχιστοι είναι αυτοί που αντέχουν να μπαινοβαγαίνουν...
Φιλώ σας και τα λέμε από Σεπτέμβη...

The Whole Thing Started With Rock'n'Roll And Now It's Out Of Control

Έφυγε και ο Ray Manzarek. To "όργανο" του σπουδαιότερου αμερικάνικου group όλων των εποχών ! Aπό το δεύτερο προσωπικό του album ,(στο οποίο μεταξύ άλλων συμμετείχε και η άγνωστη τότε Patti Smith) και είχε σαν τίτλο "The Whole Thing Started With Rock'n'Roll And Now It's Out Of Control" του 1974 , θυμήθηκα ξανά μερικές από τις καλύτερες στιγμές της solo καριέρας του.

My name is Giovani Giorgio , but everybody calls me Giorgio...

Το "φαινόμενο" Moroder , έχει αναλυθεί πολλές φορές στο παρελθόν και κατά τη γνώμη μου δεν χρειάζεται περισσότερο.....
Ο τύπος είναι ο Godfather της ηλεκτρονικής μουσικής και οι Daft Punk , έκαναν ίσως την πιο έξυπνη κίνηση της καριέρας τους , καλώντας τον απλά να μπει στο στούντιο μαζί τους και να τους αφηγηθεί μερικά πράγματα για τη ζωή του και τη μουσική.
Μάλλον ο δίσκος της χρονιάς ή καλύτερα το γεγονός της χρονιάς .

Υ.Γ: Οι Depeche , ήταν αξιοπρεπέστατοι και πραγματικά πέρα των προσδοκιών μου και παρά το γεγονός ότι υπήρχαν χιλιάδες "πρωτάρηδες" στη Μαλακάσα , μου έμειναν μόνο θετικές εντυπώσεις. Ήταν η 4η και εκτός συγκλονιστικού απροόπτου , τελευταία φορά. Αλλά αυτό , είναι το λιγότερο....

Give Me Tonight - Shannon

Mε τα ίδια ακουστικά...

35 χρόνια με τα ίδια ακουστικά .
Αυτά δεν είναι ακουστικά . Είναι το μοναδικό ίσως "φωτοστέφανο" που καυχιέμαι ότι έχω φορέσει στη ζωή μου και μάλιστα Kenwood ...
Αξεσουάρ ζωής , αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς  μου , φυσική προέκταση του κρανίου μου και σύντροφος παντοτινά πιστός.
Mου τα πρωτοφόρεσαν στο κεφάλι , μόλις πρόλαβα καλά-καλά να σταθώ όρθιος και ελπίζω αυτοί που κάποτε θα μου τα βγάλουν , να τους φερθούν όμορφα, να τα ιδρώσουν και να τα τιμήσουν δεόντως ....
Θυμάμαι ότι το πρώτο τραγούδι που άκουγα μετά μανίας ,ύστερα απ'την καταλυτική επίδραση του μπαμπά , ήταν το "ob-la-di, ob-la-da" , αγνοώντας φυσικά , συγκρότημα και album.
Εκστασιασμένος επαναλάμβανα τις ακροάσεις , ξανά και ξανά , με το χαμόγελο κάθε φορά να ζωγραφίζεται στο πρόσωπό μου και με μια περίεργη αίσθηση ικανοποίησης , κάποιας σχεδόν γενετήσιας ανάγκης , η οποία αργότερα, πήρε διαστάσεις κανονικής εξάρτησης.
"Θα το κουφάνετε το παιδί στο τέλος..." , συνήθιζε να λέει η γιαγιά μου στη μάνα μου, βλέποντάς με ,  ν'απολαμβάνω τα δυνατά ντεσιμπέλ για ώρες ατελείωτες , κάθε μέρα...
Τελικά , είχε δίκιο.
Με "κούφαναν" και ησύχασαν....
Παρακολούθησα χτες , αποσπάσματα από ένα εξαιρετικό ντοκυμαντέρ , για το Ν. Καζαντζάκη .
Είναι συγλονιστικό να βλέπεις αυτόν τον ξερακιανό να δίνει συνέντευξη στα γαλλικά !
Ο άνθρωπος αυτός , θα είναι για πάντα η προσωποποίηση του αληθινού , του πυρίμαχου , του αδιάβροχου  και η φράση που επέλεξε να είναι γραμμένη πάνω στον τάφο του , δηλ. "Δεν ελπίζω τίποτα , δε φοβούμαι τίποτα , είμαι λέφτερος" , είναι ακριβώς η απάντηση που θα έδινα  , σε κάποιον που θα με ρώταγε , τί ακριβώς περιμένω να δω μεθαύριο στη Μαλακάσα.
Θα είναι η 4η φορά  και μάλλον η τελευταία και γνωρίζω εκ των προτέρων , ότι με τους αποχαιρετισμούς δεν τα πάω ιδιαίτερα καλά.
Ό,τι κι αν δω ή ακούσω την Παρασκευή το βράδυ  , δεν μπορεί να γκρεμίσει  με τίποτα , όλα όσαν έχουν χτιστεί μέσα μου εδώ και σχεδόν 20 χρόνια.
Όχι από πείσμα ή εμμονή , αλλά από ιδιοσυγκρασία.
Ψυχραιμία λοιπόν και κατανόηση.....