THE BEST ALBUMS OF 2013 : No 19 Justin Timberlake - The 20/20 Experience

THE BEST ALBUMS OF 2013 : No 20 The National - Trouble Will Find Me

The Music Of Life (let the countdown begin and the bells ring...)

Σε λιγότερο από 24 ώρες , ξεκινάει η αντίστροφη μέτρηση με τα καλύτερα album της χρονιάς που φεύγει. Ο Depecher, έφτασε σ'έναν απ'τους πιο επιβλητικούς, βουδιστικούς ναούς παγκοσμίως κι εντυπωσιασμένος απ'τον χρυσό , την ομορφιά και το "μέγεθος" , χτυπάει τις καμπάνες ,που σημαίνουν την έναρξη του φετινού countdown.
 Όπως κάθε χρόνο , έτσι και φέτος, θα ψηφίσω εντελώς παρορμητικά , συναισθηματικά και με μοναδικό γνώμονα τα δικά μου γούστα και προτιμήσεις , που δεν σταματούν να μ'εντυπωσιάζουν και κάποιες φορές να με τρομάζουν. Δεν μπορώ να πω ότι ενθουσιάστηκα αλλά ούτε κι απογοητεύτηκα με τους δίσκους του 2013. Πολλές "παλιές καραβάνες" επανεμφανίστηκαν με αξιοπρέπεια , ο hardcore ηλεκτρισμός ,εκτός από τους προφανείς λόγους ύπαρξής του, απέκτησε ενίοτε νόημα και μελωδία ,το ακαταλαβίστικα κουραστικό avant-garde mania κάποιων, μου φάνηκε αρκετά πιο προσιτό,κοντινό και ουμανιστικό, ενώ κάποιες σχεδόν χρεοκοπημένες "ορχήστρες" , βρήκαν συμπαραστάτες σε ορκισμένους τραγουδοποιούς ή σε themes από ακυκλοφόρητα soundtracks ,και η αλήθεια έλαμψε σε πολλές των περιπτώσεων.
 Η αλήθεια και η μουσική , έχουν πολλά κοινά και είναι σχεδόν συνυφασμένες με την ίδια τη ζωή , αφού ζωή χωρίς έστω κάποια ψήγματα αλήθειας δεν υπάρχει , ενώ ποτέ και κανένας δεν έκανε σπουδαία μουσική χωρίς να είναι αληθινός , όσο επώδυνο κι αν αποδεικνύεται τελικά κάτι τέτοιο.
Ο Cerrone  , η δικιά μου , εντελώς νέα προσωπική εμμονή , περιγράφει πιο κάτω τη "μουσική της ζωής" , δανειζόμενος (τουλάχιστον έτσι πιστεύω εγώ...) λίγο απ'την γοητεία του φοβερού παραγωγού Τom Moulton και της  απίστευτης έμπνευσης που είχε στην διασκευή , του La Vie En Rose με την Grace Jones , που είχε προηγηθεί ένα  χρόνο νωρίτερα .
Εξάλλου,ένα  "χρυσό άγγιγμα" του Βούδα , είναι πάντα ευπρόσδεκτο...
Stay tuned.

Acapulco Nights - G.J. Lunghi

Δύο εβδομάδες πριν ξεκινήσει  το παραδοσιακό countdown με τα καλύτερα albums της χρονιάς και τα υδραυλικά του σπιτιού μου με παιδεύουν σε τέτοιο  βαθμό , που με κάνουν ακόμα και να σκέφτομαι το ενδεχόμενο της μετακόμισης.
Αυτό βέβαια μάλλον είναι κάτι που θα μείνει μόνο στη σκέψη , αφού συνδέομαι πολύ συναισθηματικά με το συγκεκριμένο "shelter" και δεν σκοπεύω να το εγκαταλείψω  τόσο εύκολα  , τουλάχιστον όσο η φτηνή σκεπή του παραμένει στη θέση της.
Εξάλλου , η μυρωδιά της άνοιξης από 'δω μέσα , είναι κάτι το ανεπανάληπτο, δεν ανταλλάσσεται  με καμία  αυτόνομη θέρμανση ή την θεωρητική "ασφάλεια" κάποιου κοινού διαμερίσματος και γι'αυτό είμαι αποφασισμένος να κάνω υπομονή , όπως κάθε χρόνο για 5 ακόμα μήνες.
Σκεφτόμουν χτες , πως κάποια στιγμή θα πρέπει να κάνω ένα αφιέρωμα σε "ατάκες" κρυμμένες σε τραγούδια , που μου προκαλούν ρίγη συγκίνησης και ανατριχίλα .
Ακούω μανιωδώς τις τελευταίες μέρες το Italo Disco , "Acapulco Nights" των G.J. Lunghi , και το ρεφρέν "I never can say goodbye , 'cause you are my music  - I never can say goodbye 'cause you are my feelings" θα ήταν σίγουρα μέσα στο Top 10 αυτής της κατηγορίας .
Απλό σαν ψωμοτύρι , χιλιοειπωμένο ,ταλαιπωρημένο, σχεδόν παιδικό , αλλά τόσο υστερικά δυνατό ρε γαμώτο.
Είναι απορίας άξιον , πως μία τόσο cliche  φράση , μπορεί αν χρησιμοποιηθεί κατάλληλα , να ισοπεδώσει πολλά βαθυστόχαστα επιχειρήματα και να ερμηνεύσει τόσο εύκολα, πολλά φαινόμενα  που έχουμε την τάση να προσπαθούμε να τα εξηγούμε πάντα , με τους λάθος τρόπους .
Ο "παράδεισος" , δεν φτιάχτηκε γι'αυτούς που απλά μπορούν να φτάσουν εκεί και να τον απολαύσουν, αλλά κυρίως γι'αυτούς που έχουν τ'αρχίδια να τον εγκαταλείψουν,γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι με αυτή τους την απόφαση ,ξαναγυρίζουν πίσω στην "κόλαση"...
 Η προφορά μιας γλώσσας , πάντα θα υπολείπεται των tatτoos , γιατί θα κάνει πάντα την μικρότερη εντύπωση, με σαφώς μεγαλύτερη προσπάθεια.
 Άδικο , το γνωρίζω , αλλά πέρα για πέρα αληθινό.
 Stay tuned για το Top 20 του 2013...
Εφτά χρόνια φαγούρας δεν είναι και λίγα.
Ο Μaster Gone4sure ,ένας απ'τους 3 ανθρώπους που μου κατέστρεψαν κυριολεκτικά την ζωή ,  έχει ήδη δώσει το σύνθημα.

Getting Away With It...

Σήμερα  τα ξημερώματα , "έφυγε" ο Μike.
Παιδικός φίλος του μπαμπά και προσωπικότητα μοναδική , που θύμιζε σε πολλές περιπτώσεις τον "Λούη" , απ'τα "Βαμμένα Κόκκινα Μαλλιά" του Μουρσελά.
Με ήξερε από μικρό παιδάκι .
Δεν είχε δουλέψει ποτέ στη ζωή του , του άρεσε το αλκοόλ , οι γυναίκες, τα PC και το Rock.
Tεμπέλης εκ πεποιθήσεως , "γαϊδούρι" όπως πολλοί συνήθιζαν να τον αποκαλούν , αθυρόστομος και ουσιαστικά άθεος !
Ήθελε μια ζωή ,να επικοινωνεί με το "Getting Away With It " των James και το "Let Me Roll It " των Wings.(κομματάκι δύσκολο ...ρε γαμώτο..)
May the big white buddha , be with you...(σ'ευχαριστώ για τα dvd & cd που μου έκαιγες για πάρτη μου  , αν και τα είχα όλα ... Δεν έχει καμία σημασία...Η πρόθεση μετράει και οι ωραίες κουβέντες που κάναμε όποτε βρισκόμασταν...)
Το "Might As Well Be On Mars" , που το άκουγα κάθε μέρα μια συγκεκριμένη ώρα ,το καλοκαίρι που πέρασε ,στο αφιερώνω...

Hi-Gloss- You'll Never Know

H αλήθεια και η ειλικρίνεια , ήταν και θα παραμείνουν δύο έννοιες εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους κι αυτό δεν αλλάζει.
Το πιο συγκλονιστικό συναίσθημα που μπορεί να νιώσει ή να εμπνεύσει ένας άνθρωπος , φυσικά και δεν είναι η αγάπη , ο έρωτας ή κάποια συνώνυμα τους , που συνήθως χρησιμοποιούνται μέσα στην φοβική αστική μιζέρια που έχουμε αναγάγει σε alter ego της λανθάνουσας παραγματικότητας που αντιλαμβανόμαστε.
Το πιο δυνατό  συναίσθημα που μπορεί να βιώσει ένα ανθρώπινο ον , είναι αυτό της  εμπιστοσύνης .
Τίποτα δεν μπορεί να συγκριθεί σε δυσκολία κατάκτησης , ή σε ευκολία αναίρεσης με την αιώνια πίστη που συνοδεύει αυτό το "ένστικτο", που ουσιαστικά δεν είναι τίποτ'άλλο , από μια αλγεβρική σύνοψη παραστάσεων .(τελικά τα μαθηματικά , δεν είναι η πιο κυνική επιστήμη στον κόσμο...)
Μία κατά βάση ζωώδης , αλλά εκλογικευμένη απόληξη συμπερασμάτων, μοναδική για τον καθένα.
Ένας απολογισμός από μνήμες , γινόμενα , αθροίσματα και αφαιρέσεις που τελικά καταλήγουν ύστερα από συνεχόμενες επαληθεύσεις , στον ίδιο παρανομαστή.
Η εμπιστοσύνη είναι τεράστιο feeling.
Σπάνιο , μοναδικό , που μόνο κερδίζεται και δεν χάνεται ποτέ, συνδυάζοντας την ψυχρή λογική , το κρύο αίμα και τον απόλυτο παρορμητισμό.
Καλό ξεχειμώνιασμα .....(και τα μυαλά στις λίστες με τα καλύτερα του 2013...)



  

Roby & Claudia - Stay

Το Italo-Disco ντουέτο των Roby & Claudia , θα είναι σίγουρα το Νο 1 single , στο προσωπικό μου chart , για το καλοκαίρι του 2013.
Είναι χωρίς αμφιβολία ένα απ'τα πιο φλώρικα  καψουροτράγουδα , που έχω ακούσει EVER , σε σημείο να κάνει το "Especially For You" (ναι το γνωστό...με J.Donovan & K.Minogue) ν'ακούγεται σαν το απαύγασμα της Pop κουλτούρας των 80's .
Hardcore-romance με περικεφαλαία !
Eννοείται πως τέτοια τραγούδια , μοιράζονται με φειδώ,εντελώς προσεκτικά και μόνο με ανθρώπους που γνωρίζεις εκ των προτέρων ότι η οποιαδήποτε σχέση μαζί τους , σε 1 ή 2 το πολύ 24άωρα , θα λάβει οριστικό τέλος , συνήθως σε κάποιο αεροδρόμιο ή στο λόμπι κάποιου ξενοδοχείου , περιμένοντας το ταξί για το αεροδρόμιο.(ο αερολιμένας όπως αντιλαμβάνεστε , πρωταγωνιστεί...αλλιώς "γυρίστε" το στο "Αν είσαι ένα αστέρι" του Βέρτη και μη μου τα πρήζετε...)
Αξιομνημόνευτες καταστάσεις δηλαδή , με αρχή , μέση και τέλος .
Φυσιολογικά , τρομακτικά έντονα (ακριβώς επειδή έχουν τη διάρκεια πυροτεχνήματος) και άκρως συναισθηματικά φορτισμένα , όσο ρομαντικά- fake κι αν ακούγεται κάτι τέτοιο.
Η πραγματικότητα , δεν είναι άλλη , απ'αυτή που βίωνε ο Καρυωτάκης στην "Πρέβεζα" , με σωματικό πόνο.
 Αυτό και τίποτ'άλλο.
 Όλες οι άλλες περιγραφές της εν λόγου "κυρίας" με αφήνουν παγερά αδιάφορο , διότι εκτός από "μη μετρήσιμες" , είναι εξωφρενικά αόριστες .(πέρα απ'αυτό που μπορεί ν'ανεχτεί η λογική ενός ισοπεδωτικού ανθρώπου...)
 Εύχομαι καλό καλοκαίρι , με μία τελευταία θερμή παράκληση: Nα πείτε πολύ ευγενικά σ'όλους αυτούς που σας κοιτάνε με μισό μάτι, επειδή τυγχάνει να είστε κατάμαυροι από τα τέλη Μαίου και "τολμάτε" ν'απολαμβάνετε τη θάλασσα και τον ήλιο , να πάνε να γαμηθούνε !
Καλή η σπηλιά του Πλάτωνα , αλλά ελάχιστοι είναι αυτοί που αντέχουν να μπαινοβαγαίνουν...
Φιλώ σας και τα λέμε από Σεπτέμβη...