Κυριακή 2 Δεκεμβρίου 2012
Σάββατο 1 Δεκεμβρίου 2012
Δευτέρα 26 Νοεμβρίου 2012
Escort
Φέτος , είχα σκοπό να ξεκινήσω το προσωπικό μου Τοp 20 των καλύτερων album της χρονιάς , με την
αναγεννημένη-Disco των Νεοϋορκέζων "ESCORT" , αλλά επειδή κάθε χρόνο σέβομαι ευλαβικά τους κανόνες της Blogovision και η επίσημη κυκλοφορία του συγκεκριμένου δίσκου δεν βρίσκεται μέσα στα αυστηρά ημερομηνιακά όρια που επιβάλουν οι κανόνες , θα πρέπει για άλλη μια φορά να κάνω την καρδιά μου πέτρα και το παραγκωνίσω.
Βεβαίως , όσοι από 'σας αρέσκεστε στο να ψάχνετε λίστες και να βουλιάζετε μέσα στα reviews γνωστών και μη εξαιρετέων μουσικών φυλλάδων , όπως π.χ Rolling Stone ή Spin (φτου και στα δύο για την κατάντια τους !) , θα το δείτε στις κριτικές δίσκων του 2012 , αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία.
Οι κανόνες πρέπει να τηρούνται , αλλιώς δεν έχει fun .
Tώρα που είπα fun , ας βγάλω και λιγάκι χολή για κάποιες υπερτιμημένες μαλακίες που άκουσα μέσα
στην χρονιά που πέρασε , όπως π.χ το καινούργιο της Fiona Apple (αμάν τ'αυτάκια μου....μπρρρρρ) ,
το κάκιστο "Magic Hour" των κατά τα άλλα λατρεμένων μου Scissor Sisters ή το παραφορτωμένο αλλά εντελώς ανούσιο "Master Of My Make Believe " της Santigold.
Συνεχίζω να στάζω δηλητήριο , για τον χειρότερο δίσκο του Mika , so far , ("Origin Of Love") τον σοβαρό αλλά παροχημένο John Mayer ("Born And Raised") και τους σταθερούς τυρανόσαυρους , Neil Young, Βοb Dylan & Paul MacCartney που για διαφορετικούς λόγους εγωπάθειας ή έλλειψης αυτογνωσίας , συνεχίζουν ακάθεκτοι να χαμηλώνουν τον μέσο όρο των προσωπικών τους αριστουργημάτων , κυκλοφορώντας τεράστιες μετριότητες.που έχω την αίσθηση ότι αφορούν ολοένα και λιγότερους ανθρώπους , ακόμα κι απ'το σκληροπυρηνικό fan-base τους.(σ'αυτό βέβαια συμβάλει και το γεγονός ότι πολλοί απ'αυτούς έχουν ήδη εγκαταλείψει τα εγκόσμια....χεχε, αυτό κι αν ήταν κακία...)
Οι Pet Shop Boys ???? Ποιοι ???
Και μην ξεχνάτε , ότι μέσα στο 2012 , που για μένα είναι μακράν η χειρότερη ποιοτικά , μουσική χρονιά που έχω να θυμάμαι από τότε που γεννήθηκα , κυκλοφόρησαν μεταξύ άλλων καινούργιο album , η Madonna ,ο Dr.John , o Leonard Cohen , οι Rush ,οι UFO, οι Stranglers , οι Van Halen αλλά και οι Black Keys , ο Mark Lanegan , οι Lambchop, οι Shins και τόσοι άλλοι που καλώς ή κακώς δεν θα βρίσκονται στη δική μου λίστα με τα καλύτερα της χρονιάς.
Φέτος επίσης , διεκδικώ μεταξύ άλλων και δύο ακόμα προσωπικές πρωτιές :
1. Για τα 20 καλύτερα albums του 2012 που θα ξεκινήσουν ν'ανεβαίνουν στο blog από την 1η Δεκεμβρίου , δεν θα υπάρχει κανένα κείμενο . Μόνο θέση , φώτο-lp και ένα single. (εκτός αν τελευταία στιγμή αλλάξω γνώμη , που δε με βλέπω...) Δεν ενθουσιάστηκα ιδιαίτερα ,με τις μουσικές που άκουσα τη χρονιά που πέρασε και ομολογώ πως η φετινή λίστα , φτιάχτηκε σχεδόν στο πόδι...
2. Για πρώτη φορά στη ζωή μου , hopefully , θα πάω διακοπές Χριστούγεννα ! Yeahahaaaaa !
Τετάρτη 14 Νοεμβρίου 2012
To Μaster , with love - Blogovision 2012
Χτες το βράδυ , τηλεφώνησα στον τρίτο για κάποιες διευκρινίσεις σχετικά με το παραδοσιακό countdown των 20 καλύτερων album της χρονιάς, που θα ξεκινήσει την 1η Δεκεμβρίου και θα ολοκληρωθεί στις 20 του ίδιου μήνα.
Αυτός ο άνθρωπος , έχει ένα έμφυτο,σπάνιο ταλέντο, να σε πριζώνει και να σου μεταφέρει το απίστευτο πάθος του για τη μουσική, ακόμη κι όταν κουβεντιάζεις για όχι και τόσο σπουδαία πράγματα , όπως π.χ τα albums του 2012.
Σε σηκώνει απ'τον καναπέ, σε προκαλεί να σκεφτείς , να ψάξεις , να γράψεις ,ν'ακούσεις, να σκίσεις αυτά που έχεις γράψει και να τα ξαναγράψεις, όσο πιο αληθινά γίνεται.
Εξπέρ στον μουσικό προσηλυτισμό , με pop ορθολογικά επιχειρήματα και σκανδιναβικό πείσμα (αν υπάρχει τέτοιο πράγμα !) που εκτιμάει όποιον του τα κάνει σκόνη , έστω και για ένα l.p , ένα single ή μια ιδέα .(Electribe 101 SUCKS ! !)
Η ευγενική,ευτραφής προστακτική του "Dare", η αειθαλής ζωτικότητα του "Do Or Die" και η πιο συγκινητική κριτική συναυλίας που έχω διαβάσει EVER- Depeche στο Μιλάνο- είναι μάλλον οι πιο σημαντικοί λόγοι που φέτος δεν θα λείψω απ'την Blogovision και που ο gone4sure θα παραμείνει για πάντα ο δικός μου, πιο προσωπικός αρχισυντάκτης .(ποιος τα γαμάει τα editorial ?)
Άσε που τον τελευταίο καιρό μ'έχει πιάσει γενικότερα μια βαρεμάρα με το γράψιμο , όπως πολύ ορθά παρατήρησε και ο αγαπητός μου κουμπάρος-ζαχαροπλάστης.
Τα μόνα πράγματα που μου προσφέρουν απόλαυση αυτή την περίοδο είναι, το ποδήλατο , το μπάνιο στη θάλασσα και τα βρεγμένα παξιμάδια, σε τριμμένη ντομάτα και σ' ελαιόλαδο αρωματισμένο με δεντρολίβανο.
Σάββατο 6 Οκτωβρίου 2012
Πέμπτη 13 Σεπτεμβρίου 2012
Πέμπτη 6 Σεπτεμβρίου 2012
Have you ever seen the rain ?
Ήταν δεν ήταν 5 τ'απόγευμα και η έναρξη της παραδοσιακής ,πρώτης εσπερινής νεροποντής της ημέρας ήταν θέμα ολίγων λεπτών .
Παρ'όλο που γνωρίζω πλέον αρκετά καλά τα χούγια του καιρού στο "πάλαι ποτέ" ψαροχώρι-καταφύγιο,Δυτικών στρατιωτών και ρεμαλιών , εξακολουθώ ν'αρνούμαι πεισματικά να κρατάω απασχολημένο το αριστερό μου χέρι , κουβαλώντας συνεχώς μαζί μου την προκλητικά- πορτοκαλί ομπρέλα με το brand-name του ξενοδοχείου , φάτσα -κάρτα !
Οι λόγοι είναι δύο : Πρώτον γιατί βαριέμαι και δεύτερον γιατί δε μ'αρέσει να γνωρίζει κάποιος πριν καν μου μιλήσει , που μένω και τί κάνω... Όχι από ανασφάλεια , ντροπή ή φόβο .Καμία σχέση ....
Απλώς , νιώθω ήδη το βάρος των αρκετών "διαπιστεύσεων" στο τσαντάκι που έχω σχεδόν επί μονίμου βάσεως δεμένο , χαλαρά στη μέση μου , που ακόμα μία από δαύτες , δημιουργεί στον ψυχισμό μου , ένα αίσθημα κούρασης και ταλαιπωρίας που στην παρούσα φάση , είναι το τελευταίο πράγμα στον κόσμο που αποζητάω.
Άσε που δε με χαλάει καθόλου να γυρίζω βρεγμένος στο ξενοδοχείο .
Η βροχή εδώ είναι ζεστή και σου δίνει την αίσθηση ότι ξεπλένει τα πάντα .
Με το που αποφασίζω να κάτσω σ'ένα απ'τα φτηνά μπαμπού σαλονάκια με τις ξεβαμμένες κόκκινες μαξιλάρες , έρχεται κι η γκαρσόνα να πάρει παραγγελία.
Οι γκαρσόνες εδώ δεν είναι μαλακισμένες . Ή μάλλον για να το θέσω καλύτερα , είναι απ'τις μαλακισμένες που μ'αρέσουν.
Της λέω να μου φτιάξει έναν παγωμένο καφέ και μου διευκρινίζει ότι , "καφές υπάρχει μόνο ζεστός" .
Την ρωτάω μήπως παίζει κάνα πράσινο τσάι και ξεσπάει απότομα σε γέλια , λέγοντάς μου πως "τσάι δεν υπάρχει , αλλά μπορώ να πάω να φέρω απ'το απέναντι Bar " .
Εν τέλει , παραγγέλνω μία Singha αν και δεν το συνηθίζω να πίνω από τόσο νωρίς...
Σε λίγο έρχεται η "P" με τη μπύρα μου ανά χείρας .
Με σερβίρει , πληροφορώντας με ταυτόχρονα ότι η "A" δεν είναι στο μαγαζί ....
Της απαντάω πως δεν ήρθα για την "A" , αλλά μπήκα μέσα κυρίως για να μην βραχώ.
Από το ύφος της και την απόλυτη μουγκαμάρα που κυριάρχησε τα επόμενα δευτερόλεπτα στην ατμόσφαιρα , κατάλαβα ότι μάλλον δεν πίστευε λέξη απ'όσα της έλεγα .
Μου γύρισε επιδεικτικά την πλάτη και αφού άνοιξε στο φουλ , όλους τους ανεμιστήρες του μαγαζιού , πήγε πάλι πίσω απ'τη μπάρα και δυνάμωσε τη μουσική , που άρχισε σιγά-σιγά να καβαλάει τους ήχους απ'τις άτσαλες στεκιές των κοριτσιών που έπαιζαν μπιλιάρδο, λίγο πιο δίπλα.
Η βροχή είχε ξεκινήσει και δυνάμωνε ολοένα.
Καμιά εικοσαριά παπάκια, παρκαρισμένα το ένα δίπλα στ'άλλο, έξω απ'το Boomerang , θα έπαιρναν το απογευματινό τους μπάνιο και οι αδιάβροχοι μουσαμάδες στη μόστρα του Bar , εκτελούσαν χρέη τέντας και αντιαναιμικού ταυτόχρονα.
Σε λίγο , έκανε την εμφάνισή της κι η "A".
Δίχως περιττές κινήσεις , ήρθε κατευθείαν κι έκατσε δίπλα μου , μούσκεμα απ'τη βροχή ,με βαμπιριασμένα, κατακόκκινα μάτια, τζιν σορτσάκι ,σαγιονάρες και μαλλί κάγκελο .
Μου είπε πως ήταν σχεδόν άϋπνη όλο το βράδυ και πως είχε πιει τόσο πολύ που το μόνο που ήθελε , ήταν να κοιμηθεί και να ξυπνήσει τα Χριστούγεννα .
Έξω έριχνε καρέκλες, κι εγώ ένιωθα περισσότερο σαν μέλος του πληρώματος του Bounty, παρά σαν περιπλανώμενος farang,όταν προς μεγάλη μου έκπληξη, άρχισε απ'τα ηχεία του μαγαζιού ν'ακούγεται το παρακάτω τραγούδι...
Θα πρέπει να ήταν ένας απ'τους πιο συγκλονιστικούς "συντονισμούς" που έχω νιώσει ever, αναζητώντας τον δικό μου Captain Bligh με το αυταρχικό προφίλ και το σαδιστικό χαμόγελο.
"UP TO YOU" , forever ! Καλό χειμώνα !
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
