No 2 We Are Scientists - Brain Thrust Mastery

Υπό κανονικές συνθήκες , σήμερα , θα έπρεπε να ασχοληθώ μόνο με τον Θ Ρ Υ Λ Ο και την μεγαλιώδη χτεσινή νίκη επί της Χέρτα ...
Αντ'αυτού , ο Ντιόγκο , ο Μπελούτσι και οι υπόλοιποι "επιστήμονες" της μπάλας , θα πρέπει να παραμερίσουν λιγάκι , για κάποιους ....άλλους , μουσικούς "επιστήμονες" , απ'το Brooklyn , που με το δεύτερό τους album , έκαναν αισθητή την παρουσία τους , σαν ντουέτο αυτή τη φορά , [ο drummer Michael Tapper δεν είναι πια μαζί τους...] δείχνοντάς μας , πως τελικά δεν έχουν ισοπεδωθεί τα πάντα , και πως για μερικά τραγούδια σαν το "Lethal Enforcer" αξίζει κάποιος να παρακολουθεί τις μουσικές εξελίξεις......
Η Νέα Υόρκη όπως δεν την έχετε ξανακούσει εδώ και πολλά χρόνια .....
Τuxedos , νοικιασμένες λιμουζίνες , αφρώδεις οίνοι , ευγενικό στυλ , και μια εκλεπτυσμένη , "μη μου τους κύκλους τάρατε "- POP , που με τραβάει σαν τον ισχυρότερο μαγνήτη που υπάρχει , στον cool μουσικό προσηλητισμό που ασκούν οι Κeith Murray και Chris Cain ....Δηλαδή στην μεγαλειώδη κοσμάρα τους ! !
"...I say , don't throw it away, if it's not working anymore..."
Λογική κι ευαισθησία ....Ποιος τελικά θα υπερισχύσει ? ? Αυτό είναι τελικά το άλυτο μυστήριο του "Brain , Thrust , Mastery" ....
Kάτι σαν την απόλυτη αβεβαιότητα , ζωγραφισμένη σ'έναν καμβά , με ακριβά πινέλα, σε αποχρώσεις του μαύρου και του χρυσού .....
" I promise ...this is not a test.....it's just, i want you to be sure , it all comes back to common sense , i guess that's what you're looking for..."

Depecher's picks of the album : Lethal Enforcer , Ghouls , Tonight , After Hours , Let's see it

No 3 The Last Shadow Puppets - The Age of the Understatement

Ζορίστηκα πολύ για να μην το βάλω στο Νο1 , χωρίς πολλά ...πολλά....

Στο Νο 2 αυτός ο δίσκος δεν μπαίνει με τίποτα κατά την γνώμη μου .....Δηλ. ή τον βάζεις Νο 1 , ή από Νο3 και κάτω ....Απλή λογική του απόλυτου παραλόγου , έτσι ???

Ο λόγος λοιπόν που δεν είναι στην κορυφή , είναι γιατί μου έβγαλε πολύ "Moody Blues" και "Gerry and the Pacemakers" αντιγραφή , ειδικά στα πιο αγαπημένα μου κομάτια όπως το "Meeting Place" και το "Τhe age of the understatement"

Κατά τα άλλα είναι ΔΙΣΚΑΡΑ και τον ΛΑΤΡΕΨΑ απ'την αρχή ως το ...πολύ τέλος και το μόνο που έχω να πω είναι κάτι σαν τo "i'm sorry i met you darling , i'm sorry i've left you.." που μου τριβέλιζε τ'αυτιά όλο το καλοκαίρι , όπως το "Μια ζωή την Έχουμε" στην ομώνυμη ταινία , με τον Δ.Χορν..

Depecher's picks of the Album : Meeting place , The Age Of The Understatement, My Mistakes were made for You , Standing next to me

No 4 MGMT - Oracular Spectacular

Σ'αυτό το album , βρίσκονται τα 2 πιο συγκλονιστικά λεπτά , τραγουδιού που άκουσα φέτος , και μιλάω για τα πρώτα 2 λεπτά του "Of Moons, Birds & Μonsters" που είναι με διαφορά το καλύτερο track του Oracular Spectacular , και που εξακολουθεί να μου προκαλεί την ίδιας έντασης ανατριχίλλα , όπως την πρώτη φορά που βρέθηκα αντιμέτωπός του....

Τέτοια τραγούδια , νιώθω πραγματικά ότι πρέπει κατά ένα περίεργο τρόπο να τα "αντιμετωπίσω" .....κι όχι απλώς να παριστάνω τον ψύχραιμο ακροατή ....γιατί ΠΟΤΕ δεν υπήρξα τέτοιος , και δεν τρέφω και κανέναν ιδιαίτερο σεβασμό για ανθρώπους που λειτουργούν ή κρίνουν καλλιτεχνικά με "ψυχραιμία" ..... και νηφαλιότητα...

Η ψυχραιμία είναι ....για το πόκερ.....και νηφαλιότητα είχε ο Αργύρης Καμπούρης όταν εκτέλεσε ελεύθερες βολές στον αξέχαστο εκείνο τελικό του 1987 , κόντρα στην Σοβιετική Ένωση....

Αυτά ....

Κατά τα άλλα ?? Πάρε κόσμε να'χεις .....Electric feel , Time to Pretend , Kids etc....

Depecher's picks of the Album: Tα είπα όλα ...νομίζω....

No 5 The Kills - Midnight Boom

Όταν η "W" "κρόσσαρε τον Ατλαντικό" [όπως θα έλεγε κι ο Rod Stewart...] για να συναντήσει τον "Hotel" , κάπου στο Λονδίνο , ξεκίνησε ο "πυρετός"....
Τρίτο album για τους Kills , [half U.S , half Brit ...όπως "half man , half biscuit" ] με την Alison Mosshart [φωνή , κιθάρα] και τον Jamie Hince [drums , κιθάρα ,φωνητικά] να στήνουν ένα απ'τα πιο δυναμικά ντουέτα , που μπορεί κανείς να συναντήσει στην σύγχρονη ροκ πιάτσα....
Τα percussions φτιάχνουν τη βάση , και η φωνή της "W" κάνει παιχνίδι , σε μια μινιμάλ , πληρέστατη punk-rock πίστα , όπου οι λιγοστές αλλά θορυβώδεις ηλεκτρικές κιθάρες , απλά σιγοντάρουν ....δένοντας με bluesy τρόπο την όλη "φάση"....[διότι για μια ΓΑΜΑΤΗ "φάση" πρόκειται ! !]
Τύφλα να'χουν οι White Stripes παιδιά ....και το εννοώ ! ! !

Depecher's picks of the Album : Cheap and Cheerful , Tape Song , U R A Fever , Last Day Of Magic

No 6 The Futureheads - This is not the World

Ό,τι καλό απέμεινε απ'το παλιό, καλό, brit-post-punk , την γκαζωμένη pop και το ταλαιπωρημένο new wave , βρίσκεται ΕΔΩ σε αφθονία , και είμαι πολύ χαρούμενος γι'αυτό...
Αυτό που οι Kaiser Chiefs , κάπου... έχασαν στο δρόμο φέτος , και όλ'αυτά τα οποία έκαναν κάποτε διάσημο το Μεγάλο Νησί και ενέπνευσαν κόσμο και κοσμάκι ως την άλλη άκρη του Ατλαντικού , υπάρχουν ΕΔΩ !
"Το ξεκίνημα του Τουϊστ" , θα έκανε πραγματικά περήφανους τους Stranglers, τον Joe Strummer να καμαρώνει από 'κει ψηλά που βρίσκεται , και τους Gang of Four να καταλάβουν ότι το "λιθαράκι" [δηλαδή...η κοτρώνα ! !] που πρώτοι έβαλαν πριν καμιά τριανταριά χρόνια , μόνο χαμένο δεν πήγε....
ΑΞΙΟΙ ! ! ΑΞΙΟΙ !

Depecher's picks of the album : Τhe Beginning Of The Twist , Everything's Changing Today , Think Tonight

No 7 Heloise & The Savoir Faire - Trash,Rats and Microphones

Aν οι B52s ξεκινούσαν απ'την αρχή , είμαι σίγουρος ότι θα ακούγονταν κάπως έτσι , και η Kate Pierson με την Heloise Williams θα ήταν αχώριστες φίλες , και θα μοιράζονταν τα πάντα, εκτός απ'τα φρικτά lip-gloss τους....
Ο πιο καυλωτικός δίσκος του 2008 ...με διαφορά !!!
Η Ηeloise είναι sexy ,chunky, τρελή και εντελώς απρόβλεπτη !!
Δεν την πιάνεις πουθενά ! !
Φωνάρα και σκηνική παρουσία που ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ σήμερα !!
Όλο το album είναι ΚΑΤΑΠΛΗΚΤΙΚΟ και το καταιγιστικό electro-rock δεν σ'αφήνει να πάρεις ανάσα !!!

Depecher's picks of the Album : Illusions , Downtown, Odyle,On Fuego , Canadian Changs

No 8 Grace Jones - Hurricane

Πανηγυρική επιστροφή μετά βαϊων και κλάδων για την Grace...
Κaταπληκτικό comeback ,πέρα από κάθε προσδοκία , μ'ένα album που ήρθε απρόβλεπτα ουρανοκατέβατο , να υπενθυμίσει σε όλους μας , πως ...."ο παλιός , είναι όντως αλλιώς"....
Όταν στην εισαγωγή του "William's blood" ακούς την αισθησιακά υποβλητική φωνή της , με τόνους κιλά αυτοπεποίθησης να ξεστομίζει βαρύγδουπα λόγια όπως ..."you can't save me.." , στέκεσαι σούζα και απλώς υποβάλλεις τα σέβη σου.....
Όταν στο ξεκίνημα του "Thisis" νιώθεις μια στοιβαρότητα και μια σιγουριά να ξεχειλίζει απ'τα ηχεία σου , στο άκουσμα του "..this is my voice , my weapon of choise..." , καταλαβαίνεις πως δεν έχεις να κάνεις με κάποιο κοριτσάκι που πριν λίγο καιρό , "κατάβρεχε" τις πάνες της , παραδωμένη σ'ένα σωρό από προσωπικές ανασφάλειες και ταμπού.....
Αντιθέτως , καταλαβαίνεις στο πετσί σου , πως αργά ή γρήγορα , το θεϊκό πλάσμα που ακούς να τραγουδάει ,με κάποιο ανεξήγητο τρόπο , θα ανοίξει το στόμα του και θα σε καταβροχθήσει , μαζί με όλα σου τα υπάρχοντα....[δηλ..τα βινύλια , τα cd κ.τ.λ..]
Αληθινά απολαυστικός δίσκος ! ! Πολύ το χάρηκα ! !

Depecher's picks of the Album : Τhisis , William's Blood