oh baby ....do it again and AGAIN ! !

To παράτησα το blog-άκι μου την Μ.Εβδομάδα....ή μάλλον καλύτερα το πρόδωσα...
Κι όσο κι αν νιώθω κάποιες τύψεις γι'αυτό , υπάρχει και μία άλλη πλευρά του εαυτού μου , που χαίρεται γι'αυτήν την ανακολουθία λόγων , υποσχέσεων , και πραγματικών έργων....
Σχεδόν την ακούω να χασκογελάει κάθε φορά που κάτι δεν πάει όπως το είχα προγραμματίσει ...
Έτσι είναι όμως....Αυτή η ανακολουθία , η αδυναμία τήρησης μιας υπόσχεσης , χωρίς να συντρέχει απαραίτητα κάποιος σοβαρός λόγος , καθώς και πολλά άλλα , είναι μέσα στην ανθρώπινη φύση....ή αλλιώς είναι πολύ "Human" ....
Μεγάλο πράγμα να συμβιβάζεσαι με την φύση σου....Κι όχι με την στενή έννοια του συμβιβασμού, που όλοι μας νιώθουμε καθημερινά στο πετσί μας ....Όχι !
Εδώ μιλάμε για μια αναγκαιότητα συμβιβασμού , απ'την οποία εξαρτάται κατά το μεγαλύτερο ποσοστό η ευτυχία του καθενός από 'μας , για όσο διάστημα ζούμε και αναπνέουμε....
Θα μπορούσε δηλαδή κανείς να το ονομάσει και αναγκαιότητα "σύμπλευσης" ή απλά αποδοχής της ανθρώπινης φύσης , αν τον ενοχλεί τόσο πολύ η λέξη συμβιβασμός....
Κανείς δεν θα σε απολύσει απ'την δουλειά σου αν ΔΕΝ το κάνεις....γιατί δεν είναι κάτι που γίνεται άμεσα αντιληπτό απ' αυτό που έχουμε βαφτίσει ως "κοινωνικό περίγυρο"....
Επίσης κανείς δεν πρόκειται να σε επιβραβέυσει αν το κάνεις , γιατί ο καθένας είναι για την πάρτη του , και γιατί ...."έχουμε κι άλλες δουλειές να κάνουμε αγοράκι μου..."
"Τα πάντα όλα....Λαμπάδα Τέλος..." που λέει και μια ψυχή....
Μπορεί λοιπόν τις ημέρες των Παθών να "έφτυσα" το blog μου , αλλά δεν συνέβει το ίδιο και με τα cd μου.....
Αντιθέτως...γι'αυτά ισχύει το "αυξάνεστε και πληθύνεσθε.."
Το καινούργιο του EMINEM είναι μακράν η χειρότερή του δουλειά so far.....και με εξαίρεση δύο συμπαθητικά τραγούδια ["if i get locked up tonight & "Hands on you"], στο υπόλοιπο του δίσκου , μαϊμουδίζει άσχημα τον ένα και μοναδικό 2-pac , με τις ευλογίες του Dr.Dre, του αντιπαθέστατου 50cent και άλλων guests , που τις περισσότερες φορές αλλού πατάνε κι αλλού βρίσκονται....
Ο Hugh Cornell δεν με πείραξε καθόλου που έκανε δίσκο με τον πολύ ταλαντούχο Timbaland , [ίσα -ίσα , μ'αρέσουν αυτά τα μπερδέματα...] αλλά περίμενα πολύ περισσότερα απ'αυτή την χρυσή μετριότητα που άκουσα....
Τον Elvis Perkins που πέρυσι τον σνόμπαρα ΕΝΤΕΛΩΣ , φέτος τον ΠΑΡΑΔΕΧΤΗΚΑ ! !
Φοβερή δισκάρα το "..in Dearland" και δεν με ενδιαφέρει καθόλου η εκ διαμέτρου αντίθετη άποψη πολλών μουσικο-γραφιάδων που θεωρούν το "Ash Wednesday" πολύ ανώτερο...
Aπ'την αχρείαστη επιστροφή των Pet Shop Boys αξίζει μόνο ένα τραγούδι , κι αυτό με εκνεύρισε λιγάκι αν και το περίμενα....Αν δηλαδή είχα να διαλέξω μεταξύ αυτών και του EMINEM , θα ψήφιζα EMINEM ΔΑΓΚΩΤΟ ! !
Με την P.J Harvey ψιλοβαρέθηκα....αν και την συγκεκριμένη ημέρα ήρθε κι έδεσε η μουντάδα του John Parish με τον συννεφιασμένο ουρανό , κάτι που φυσικά δεν μετρίασε στο ελάχιστο την πλήξη μου.....Κακός δίσκος !
Aυτά και άλλα πολλά , αλλά επειδή έχω αρχίσει και βαριέμαι , κλείνω με το τραγούδι που άκουσα τις περισσότερες φορές από κάθε άλλο , την εβδομάδα που πέρασε .....
Μέσα από ένα απ'τα 200 καλύτερα album όλων των εποχών , και με guests με πολλά κιλά αρχ.... όπως οι Nile Rodgers , David Gilmour και Μark Knopfler ....
"Boys & Girls " .....

CHEEK TO CHEEK ....with La Luna ...

Tην εβδομάδα που πέρασε , έλιωσα κυριολεκτικά στο cd player του αυτοκινήτου , δύο τραγούδια....
Το "A Letter From Afar " των B-Movie , και το "Madame de La Luna" του Marc Almond.
Το "Enchanted" είναι συγκλονιστικός δίσκος τελικά.....και μετά το "The Stars We Are" είναι σίγουρα ό,τι καλύτερο μπορεί ν'ακούσει κανείς από μια πραγματικά γενναία, καλλιτεχνική persona , όπως ο Μarc...Πόνος , χαρά , θάνατος , ασημένια φεγγαρόσκονη , χίλιες και μία νύχτες , και τραγούδια που η Edith Piaf θα "σκότωνε" για να είχε ερμηνεύσει στην τελευταία παράσταση της ζωής της....
Kρίμα που διασύρεται έτσι αβίαστα , με τις τελευταίες του δουλειές........Δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος ......
Την Μ.Εβδομάδα όπως συνηθίζεται σ'αυτό το άθλιο blog , θα "παίζει" αυστηρά και μόνο κλασσική μουσική.....

Mια απ'τα ίδια.....

Tεράστιο κόλλημα με το "Stranger in Town" guys ! ! ! Kαι επειδή ξεκίνησα να μιλάω για παιδικά βιώματα , και τραγούδια που κυλάνε στο αίμα μου , με αφορμή το "Arc of a Diver " του S.Winwood , συνεχίζω το ίδιο βιολί με το masterpiece του ΛΑΤΡΕΜΕΝΟΥ Bob ! !
Τα "Still The Same" και "Till Ιt Shines" ανήκουν στην κατηγορία των "οικογενειακών " μου τραγουδιών , και όσα χρόνια κι αν περάσουν , εξακολουθώ να βάζω τα κλάματα κάθε φορά που "πέφτω" πάνω τους.....
Μιλάμε για πραγματική , βαθιά συγκίνηση , κι όχι μαλακίες ....γι'αυτό και αποφεύγω την συν-ακρόαση του συγκεκριμένου δίσκου.....παρουσία τρίτων....[δεν είναι wise να ξεγυμνώνεις τα εσώψυχά σου,μπροστά στον πάσα ένα στις μέρες μας...]
Το "Old time Rock'n'Roll" , θα μου θυμίζει για πάντα, τις μωβ τσούχτρες ,την βαριά μυρωδιά απ'το φρεσκοαρμεγμένο κατσικίσιο γάλα,τα τσιμπήματα από αγριόσφηκες που έμοιαζαν ως ο αναπόφευκτος καλοκαιρινός "εμβολιασμός", το φρυγανικό σύστημα της Τρυπιτής , αλλά και τις πρώτες αξέχαστες home -alone νύχτες , της εφηβικής μου τρέλας .....
Το "We've Got tonight" είναι το απόλυτα καβλωτικό τραγούδι , σε σημείο να καταντάει αποπνικτικά cheesy , αλλά όταν βρίσκεσαι στην φάση "ό,τι φάμε κι ό,τι πιούμε....."με δυο κόκκινα, φτηνά κεριά , να στάζουν ξεχασμένα και δίχως λόγο, στο ξύλινο τραπεζάκι του σαλονιού , λίγο σε νοιάζει.....Απλά ευχαριστείς τον καλό Θεούλη που δεν πήρε φωτιά το σπίτι, σκουπίζεις τα απανταχού "χυμένα" για να μην γίνουν αντιληπτά απ'την επερχόμενη μαμά....και τελειώνει η υπόθεση....
Το "Feel like a Number " είναι ένα εντελώς αχαρακτήριστο highway song , που δεν "παίζει" στα "πλαστικά" ηχοσυστήματα των σημερινών ξενέρωτων πολυμορφικών , και θέλει κασετόφωνο , ή τελοσπάντων ....ένα .....κάποιο .....οποιοδήποτε ......-όφωνο ....για να αποδώσει τα μέγιστα.....Πάλι καλά....
Άσχετο, αλλά το ξέρατε ότι στο video clip της διασκευής των Metallica στο "Turn The Page", πρωταγωνιστεί η θρυλική porn-star , Ginger Lynn ? ? ?
Είναι συγκλονιστικός ο τρόπος που σοβαρεύει η έκφρασή της , σ'ένα behind the scenes , όταν αυτή η ultimate American SLUT , μεταξύ τσιμπουκίου και πρωκτο-αιδοίου , αναφέρεται στον B. Seger .....Σαν ξαφνικά , να βγαίνει απ'το πορνείο και να μπαίνει σε εκκλησία.....RESPECT...Στο video clip , απλά υποδύεται τον εαυτό της.....
Συμπέρασμα: Όποιος αχρείος δεν συμπεριλαμβάνει το "Stranger In Town" στα 200 καλύτερα albums όλων των εποχών ,είναι μουσικά ΑΓΡΑΜΜΑΤΟΣ και του εύχομαι ολόψυχα ,να πεθάνει ΣΦΑΔΑΖΟΝΤΑΣ ΣΤΟΥΣ ΠΟΝΟΥΣ ! ! !

THE BIG CHILL

Aνήκει στην κατηγορία ταινιών, που πιστεύω κάθε άνθρωπος μετά τα 30 , οφείλει να βλέπει τουλάχιστον μία φορά τον χρόνο , έτσι για να σφίγγουν λιγάκι οι κώλοι.....
Για το soundtrack δεν λέω τίποτα , γιατί κάτι τέτοιο θα μ'έκανε να νιώσω ενετελώς ηλίθιος.....[τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται..]
Μέσα απ'τον χαμό κλασσικών αριστουργημάτων που ακούγονται σε διάφορα σημεία της ταινίας , επέλεξα το παρακάτω.....
Enjoy....the feeling.....

While you see a chance

Στα 15 του , ήταν ήδη μέλος των Spencer Davies Group [παρέα με τον αδερφό του Muff , ο οποίος αργότερα είχε μια εξαιρετικά επιτυχημένη πορεία ως παραγωγός...]συνυπογράφοντας ύμνους σαν το "Gimme some lovin' " και "I'm a man " .....
Μετά ήρθε το supergroup των Blind Faith και φυσικά οι Traffic .....
To "Αrc of a Diver" , δικαίως θεωρείται το προσωπικό του αριστούργημα , και κατά την γνώμη μου , όποιος ΤΟΛΜΑΕΙ και το αγνοεί σε λίστα με τα καλύτερα 200 ή 300 album όλων των εποχών , είναι απλά αστοιχείωτος ! !
Το "While you See a Chance " εκτός από μόνιμο παιδικό μου βίωμα , είναι απ'τα τραγούδια που τρέχουν κανονικά στο αίμα μου.....Όποιος δεν το νιώθει ...δεν με νιώθει...κι όποιος δεν μπορεί να το αγαπήσει , δεν θα μπορέσει ποτέ να αγαπήσει κι εμένα.....
Είναι ύμνος στην ελευθερία , όχι όμως με την ουτοπική της έννοια , σαν αυτή που αρέσει σ'όλα εμάς τα βολεμένα , αυτάρεσκα και ματαιόδοξα ανθρωπάκια να αναφερόμαστε , που και που .....Μιλάει για κατάκτηση μιας δύσκολης ελευθερίας .....και όχι την αναίμακτη ή την φυγόπονη....εκδοχή της....
Ποιος αλήθεια είπε , ότι το αγνάντεμα μιας αυγής , λεπτό προς λεπτό , πάνω σ'ένα βράχο , με κανέναν γύρω για να σπάει την σιωπή , είναι εύκολη υπόθεση ?
Είναι ρεαλιστικό , ρομαντικό , και μποέμικο ταυτόχρονα....
Ανθρώπινο πάνω απ'όλα.....
Ποιητικό , αειθαλές , με μια ανάλαφρη σοβαρότητα που λατρεύω να με καταπιέζει , και να με κατατρέχει με τα ερωτηματικά και τις καθημερινές ανασφάλειες που κουβαλάει , για μια ολόκληρη ζωή !
" ...stand up in a clear blue morning , until you see what can be
alone in a cold day dawning , are you still free ? can you be ? "

A True D.J ....

Το "Here Comes The Fuzz" είναι η πρώτη δουλειά του τρελο-Mark , και έρχεται από το 2003....δηλ. πολύ πριν το μεγάλο νησί αναγνωρίσει τον ξενιτεμένο , "άσωτο" D.J που ζούσε μια μποέμικη Νεοϋορκέζικη "VERSION" ζωής , λαμβάνοντας μέρος σε επιδείξεις μόδας του Tommy Hilfiger , κάνοντας τον D.J σε πάρτυ γενεθλίων του P.Diddy και άλλων διασημοτήτων , και φυσικά μπολιάζοντας την μουσική του παιδεία , με την κουλτούρα των MCs.....

Tότε βλέπετε , δεν είχαν ξεκινήσει ακόμα τα κολλητιλίκια με την Lilly Allen , η Valerie ήταν ακόμα αγέννητη γιατί οι νερόβραστοι Zutons δεν είχαν προλάβει καν να ντεμπουτάρουν , και οι Κaiser Chiefs δεν υπήρχαν πουθενά ! !

O Mark δεν έχει μουσικά ταμπού , κι αυτό είναι σίγουρο ....Επίσης σίγουρο , είναι ότι το διασκεδάζει , κάθε φορά που καταπιάνεται με κάτι , είτε αυτό λέγεται παραγωγή του "Off With Their Heads" είτε αγορά της προσωπικής του ταφόπλακας από μαρμαράδικο που έχει βάλει προσφορές.....[...ναι είναι αλήθεια ! ! ]

Για μένα είναι ο πιο ταλαντούχος παραγωγός της γενιάς του , και ξέρω ότι έχουμε ακόμα πολλά να δούμε και να ακούσουμε απ'αυτόν....

Το "Here Comes The Fuzz" το αγόρασα πριν κάνα μήνα σε προσφορά .....και είναι απολαυστικό ! !

Το "οοh wee" περιέχει sample της ομορφότερης διασκευής που έχει γίνει ποτέ στο μελό "Sunny" του Bobby Hebb.....

Πού στο διάβολο πήγε η καρδιά σου ? ?

Το πρωτοάκουσα στην διασκευή των WHAM....

Πέρασαν πολλά χρόνια μέχρι ν'αποκτήσω το "And Out Come The Freaks" ....

Δεν ξέρω πραγματικά ποια απ'τις δύο version είναι η αγαπημένη μου....

Μάλλον αυτή των WHAM....

Toυς το χρωστάω άλλωστε , από τότε που ασελγούσα με μανία παρέα μ'έναν παιδικό φίλο , πάνω στό ένθετο με στίχους και φωτό που υπήρχε μέσα στο "FINAL"....

Βλέπεις τότε , ό,τι δεν ήταν Beatles , ήταν απλά unacceptable....

Επειδή όμως η ζωή , πάντα βρίσκει τον δικό της τρόπο να τιμωρεί , θέμα του σημερινού post , είναι οι 7 διαφορές που υπάρχουν μεταξύ των εκτελέσεων των WAS NOT WAS και των WHAM ....αντίστοιχα...

Ξεκινάμε: 1.WAS NOT WAS : "Next to the church downtown , where Sally prays..."

WHAM:"By the church downtown , where Sally prays..."

2.WAS NOT WAS:"Come down sometime , we'll eat a rusty can of corn ..."

WHAM:"Come down sometime , we'll share a rusty can of corn.."

3.WAS NOT WAS: " You cry but i don't , no , i've seen it all before.."

WHAM: " You cry but i don't , no, i've heard it all before..."

4.WAS NOT WAS: "There it goes again , the slamming of the doors..."

WHAM:"There it goes again , the slamming on the door..."

5.WAS NOT WAS:"Sometimes the river calls me , in the night it calls my name.."

WHAM:"Sometimes the river calls me ,and at night it calls my name.."

6.WAS NOT WAS : "And rock'n'roll can't teach me ,what the river said that night"

WHAM: "And rock'n'roll won't teach me , what the river said that night.."

7. WAS NOT WAS : "I jumped into its beauty , and drifted out of sight.."

WHAM: " I jumped into this beauty , and drifted out of sight.."

Από καιρό ήθελα να το κάνω αυτό.....Σαν να μου'φυγε ένα βάρος από πάνω μου....

Payback's a BITCH ! ! !

Το "Where did your Heart Go ?" θα είναι πάντα μέσα στην καρδιά μου....και θα μου προκαλεί περισσότερες από 7 ανατριχίλλες κάθε φορά που το ακούω......