Τρίτη 24 Ιανουαρίου 2012

Through The Looking Glass- The Introduction
























Μπορεί ν'ακούγεται εντελώς παιδικό ή αφελές , αλλά νιώθω τεράστια συναισθηματική φόρτιση ξεκινώντας το αφιέρωμα στο "Through The Looking Glass", κάτι που πιθανότατα συμβαίνει, γιατί ήθελα μανιωδώς να ξεκινήσω και να ολοκληρώσω επιτέλους, με τον τρόπο που περίπου είχα στο μυαλό μου, ένα καθαρά προσωπικό τάμα, στον κατά τη γνώμη μου,πιο σπουδαίο δίσκο με cover versions όλων των εποχών !

Η αξία του "Through The Looking Glass" , που σε 38 ημέρες από σήμερα, γιορτάζει αισίως τα 25 χρόνια απ'την κυκλοφορία του στη Μ.Βρετανία,καθώς και η θέση που το έχω τοποθετήσει στο μυαλό και κυρίως στην καρδιά μου, έχουν σίγουρα καθαρά υποκειμενικά κριτήρια, αλλά θέλω να πιστεύω, πως και πολλοί από εσάς εκεί έξω που δεν μοιράζεστε απαραίτητα τη δική μου τρέλα με τη Siouxsie, θ'ακούσετε και θα διαβάσετε τις επόμενες εβδομάδες αρκετά ενδιαφέροντα πράγματα, που για μένα έχουν πάρει προ πολλού, συγκλονιστικές διαστάσεις.

Λίγα λόγια για το δίσκο: To "Through The Looking Glass" , κυκλοφόρησε στις 2 Μαρτίου του 1987, σχεδόν ένα χρόνο μετά το "Tinderbox" και ενάμισι περίπου χρόνο πριν το "Peepshow".

H αρχική ιδέα, ήταν η δημιουργία ενός E.P, με διασκευές που άρεσαν στο group, αλλά επειδή το πράγμα "τσούλησε" καλύτερα απ'το αναμενόμενο κι οι πρώτες ηχογραφήσεις στο studio φάνηκαν να βγαίνουν εύκολα κι αβίαστα, η Siouxsie, o Steven κι ο Budgie αποφάσισαν να το προχωρήσουν κι άλλο.

Γιατί είναι τόσο σπουδαίο : Αν ρίξει κανείς μια πρόχειρη ματιά στα τραγούδια που αποφάσισαν να διασκευάσουν, καταλαβαίνει πολλά πράγματα για το ύφος, το προφίλ και τον τρόπο που ένα απ'τα πιο ουσιαστικά ασυμβίβαστα συγκροτήματα όλων των εποχών, αντιλαμβάνονταν τη μουσική.

Γίνεται επίσης αντιληπτό, ότι η μουσική και γενικότερα η τέχνη , δεν έχει και ΔΕΝ πρέπει να έχει σύνορα,ταμπέλες και καλούπια .

Ουσιαστικά δεν υπάρχει concept. Αντ'αυτού, βασιλεύει η πιο ευνομούμενη αναρχία ever.

Ο πατροπαράδοτος, σκληρός αμερικάνικος νότος κι οι ανθισμένες μανόλιες της αναγέννησης.

Το glam-rock βαγόνι, σ'ένα rollercoaster με οδηγό τη βιόλα της Jocelyn Pook !

To club 100, το Whiskey A Go-Go και το CBGB σ'ένα joint !

To ιερό βιβλίο της ζούγκλας και ο ηλεκτρονικός-ανελέητος, αυτοκινητόδρομος του Dusseldorf !

Βasement tapes, μυρωδιές από ζεστό αίμα, ένα ξεχασμένο "όπλο",μεταλλαγμένα blues και παράξενα...φρούτα με μυρωδιά Ν.Ορλεάνης.

Δηλαδή, σκέτη μαγεία ! !

Πώς θα γίνει : Απ'αυτή την Παρασκευή, και κάθε Παρασκευή για τις επόμενες 10 εβδομάδες,(όσα δηλαδή και τα τραγούδια του δίσκου) θα παρουσιάζεται μέσα απ'το άθλιο αυτό blog, ένα κομμάτι τη φορά, σ'αντιπαραβολή με την αυθεντική εκτέλεση,(όπου αυτό είναι δυνατόν....ελέω youtube) καθώς και κάποιες βασικές πληροφορίες για κάθε track ξεχωριστά.

Εν τέλει: Το "Through The Looking Glass" , δεν είναι ένας απλός δίσκος με διασκευές.(βλέπε Toto).

Εσωκλείει μέσα του, τεράστιο μουσικό πλούτο, κληρονομιές αιώνων από φαινομενικά ετερόκλητα είδη, παντρεύει επαναστάσεις, αναμοχλεύει συγγένειες, αλλά προπάντων αναδεικνύει το αυθεντικό και το πρωτότυπο, μορφώνοντας τον ακροατή με παραβολές αξιοζήλευτες στην εκφορά του λόγου και τον τρόπο που αυτές δίνονται.

Stay tuned...









Κυριακή 8 Ιανουαρίου 2012

Dusty Springfield - Donnez Moi ( Give It To Me)

















To 1982, τρία χρόνια μετά το "Living Without Your Love", πέντε χρόνια πριν την συνεργασία της με τους Pet Shop Boys και οκτώ χρόνια πριν το "Reputation", η Dusty, έχει συμφιλιωθεί πλέον στην ιδέα , ότι κάθε φορά που είναι έτοιμη να κυκλοφορήσει ένα νέο της album, η εταιρεία με την οποία έχει υπογράψει συμβόλαιο, θα πουληθεί, θα συγχωνευτεί ή θα βαρέσει κανόνι...

Έτσι λοιπόν, το "White Heat", κυκλοφορεί εν τέλει κάτω από την ετικέτα της Casablanca Records, μιας εταιρείας με Disco προφίλ, μόνο στην Αμερική και τον Καναδά.

Τη μερίδα του λέοντος στις συνθέσεις των τραγουδιών , έχει ο Jean-Alain Roussel, ενώ την παραγωγή, συνυπογράφει η ίδια , μαζί με τον Howard Steele και το τελικό αποτέλεσμα ήταν κάτι εντελώς διαφορετικό, απ'αυτό που η Dusty είχε συνηθίσει το φανατικό κοινό της μέχρι τότε.

Το πρώτο τραγούδι, με τίτλο "Donnez Moi" , είναι κατά γενική παραδοχή, ό,τι πιο αναπάντεχο, προκλητικό και ασυνήθιστο για τα δεδομένα της Dusty, λαμβάνοντας υπ'όψη το ρεπερτόριό της τα προηγούμενα χρόνια και παραπέμπει περισσότερο σε συνεργασία Moroder/Summer ή σε κάποιους pop-νεορομαντικούς της εποχής , που τα synthesizer ήταν το βούτυρο στο ψωμί τους.

Δεν υπάρχει άλλο τραγούδι, στο οποίο η σπουδαιότερη λευκή φωνή όλων των εποχών, να ξεστομίζει ατάκες του στυλ..."έλα να μου το δώσεις" , "γάμησέ με" ή "χύνω-χύνω-χύνω"(στα γαλλικά βεβαίως..).

Νομίζω πως μόνο η Dusty, θα κατάφερνε να πει ένα τέτοιο , κατ'ουσίαν Disco-καψουροτράγουδο, χωρίς όχι μόνο να γελοιοποιηθεί, αλλά να κάνει τον ακροατή να ανατριχιάζει και να μένει με το στόμα ανοιχτό, νομίζοντας ότι πρόκειται για το πιο αληθινό και βαθιά εξομολογητικό, ερωτικό ξέσπασμα EVER !

Ίσως σ'αυτό να έπαιξαν σημαντικό ρόλο και τα προσωπικά της βιώματα, αφού ο πουριτανισμός και η υποκρισία, την ανάγκασαν μια ζωή να είναι τρομερά εσωστρεφής, μη θέλοντας να δώσει τροφή για σχόλια που αφορούσαν την ερωτική της ζωή, που μόνο straight δεν ήταν...

Κάθε φορά που ακούω, στη μέση κάπου του τραγουδιού, τη φράση "tu penses jamais..", νιώθω τη συνεσταλμένη ωμότητα, μιας πραγματικά περήφανης ντίβας με αριστοκρατικό στυλ , που όμοιά της ΔΕΝ πρόκειται να υπάρξει ...JAMAIS ! ! !

Πέρα όμως απ'το συγκεκριμένο track, το "White Heat" είναι ένας καταπληκτικός δίσκος(ο δεύτερος πιο αγαπημένος μου της Dusty) που τα έχει όλα .

Pop, Rock, Disco, νεορομαντισμός και New Wave, τραγουδάρες όπως τα "Time Again And Again", "I Don't Think We Could Ever Be Friends" , "Don't Call It Love" και συναίσθημα που χτυπάει κατευθείαν νεύρο !


Credits: 1). To "Loosing You(Just A Memory)", δεν έχει καμία σχέση με τη γνωστή παλαιότερή της επιτυχία. Είναι διασκευή σ'ένα τραγούδι του Elvis Costello,("Just A Memory") που αρχικά κυκλοφόρησε ως b-side στο single "Νew Amsterdam" του 1980 και αργότερα συμπεριλήφθηκε στη συλλογή του με τίτλο "Ten Bloody Marys & Ten How's Your Fathers".

2).Στη σύνθεση του "I Don't Think We Could Ever Be Friends", σεβαστό μερίδιο έχει και ο Sting(ναι...ο γνωστός ! !μπρρρρ...) ο οποίος είχε συνεργαστεί ξανά με τον Jean-Alain Roussel, στο album των POLICE , "Ghost In The Machine" του 1981, όπου ο Roussel, παιζει πιάνο στο κομμάτι , "Every Little Thing She Does Is Magic".



Τρίτη 3 Ιανουαρίου 2012

I Migliori Auguri,από πίσω...













Το ξέρετε ότι με τις ευχές δεν τα πάω ιδιαίτερα καλά. Τις περισσότερες φορές με κάνουν και νιώθω ηλίθιος.
Οι μέρες αρχίζουν και πάλι να μεγαλώνουν, αν και αυτή τη στιγμή αισθάνομαι περισσότερο σαν βαμπιριασμένος τσάτσος,που τρώει κοτόσουπα σε πλαστικό στην Ακομινάτου,(λίγο κλεμμένο αυτό το τελευταίο, αλλά μ'αρέσει αυτή που κάποτε το'γραψε...) παρά σαν τον Captain Beefheart στο τρελό θηριοτροφείο.
Θέλω οπωσδήποτε μέσα στο 2012, να κάνω ένα αφιέρωμα στο "Through The Looking Glass" των Siouxsie & The Banshees, track by track, αφού για μένα είναι ο καλύτερος δίσκος με cover versions , όλων των εποχών.
Το επόμενο post, θα ρίναι αφιερωμένο στο πιο provocative-sexy κομμάτι που είπε ποτέ η Dusty Springfield, από έναν δίσκο, με αριστουργηματικές ερμηνείες, της καλύτερης γυναικείας φωνής EVER, που θα μείνει όμως για πάντα κάτω απ'τη σκιά του Memphis...
Ξεκινάω το 2012 μ'αυτά που αγαπάω πραγματικά πολύ.
Τις 2 γυναίκες που λατρεύω, για διαφορετικούς λόγους την καθεμιά,που όμως θα τις έχω τοποθετημένες για πάντα στο μυαλό μου, ως δύο απ'τα πιο ζωτικά , συγκοινωνούντα δοχεία της μουσικής μου παιδείας.
Η Αγία, προσωπική μου Τριάδα...(αν σ'αυτές προστεθεί κι η Kate), αδιαίρετη και ομοούσια, για πάντα !
Άντε και με μια ευχή-επιθυμία, για το "Νέον Έτος" που παίζει πιο κάτω...
This is...HARD(G)ORE ! !

Τρίτη 20 Δεκεμβρίου 2011

ΤHE BEST ALBUMS 2011 No1:Robbie Robertson-How To Become A Clairvoyant













Δεν υπάρχει λόγος ν'αρχίσω την πολυλογία, για κάποιον μουσικό, τόσο σπουδαίο, όσο ο Robbie Robertson.
Όσοι δεν τον γνωρίζετε,(μα γιατί ? ? ?) καλό θα ήταν ν'αφιερώσετε λίγο χρόνο...(ξεκλέψτε λίγο απ'τους My Morning Jacket & τους Αrcade Fire και δεν θα βγείτε ζημιωμένοι)
Το "How To Become A Clairvoyant", είναι για μένα ο πληρέστερος δίσκος της χρονιάς.
Ευχαριστώ και φέτος, όλους όσους τίμησαν το άθλιο αυτό blog, διαβάζοντας, ακούγοντας,σχολιάζοντας ή συμμετέχοντας απλά με την σκέψη σε κάποιο απ'τα posts του Countdown.
Θέλω επίσης να σημειώσω, ότι ο φετινός σχολιασμός της blogovision στο σχετικό blog, ήταν απολαυστικά καυστικός και χιουμοριστικά αιχμηρός.Μπράβο σας παιδιά και χαράς το κουράγιο και την υπομονή σας...
Συγγνώμη για τα τυχόν ορθογραφικά ή άλλα λάθη, αλλά τα κείμενα γράφτηκαν κάτω από μεγάλη πίεση χρόνου και "ανέβηκαν" όλα , (εκτός από ένα..)ύστερα από σχετικό προγραμματισμό, στη "1.01", τιμής ένεκεν , σ'ένα live που πριν από πολλά χρόνια μου άλλαξε εντελώς τη ζωή και τον τρόπο που ακούω μουσική.
Τhanks again...and again..

20.R.E.M-Collapse Into Now
19.Paul Simon - So Beautiful Or So What
18.T.V On The Radio-Nine Types Of Light
17.Tom Waits-Bad As Me
16.Magazine-No Thyself
15.Kate Bush-Director's Cut
14.James Blake-James Blake
13.Adele-21
12.Lykke Li-Wounded Rhymes
11.Arctic Monkeys-SuckIt And See
10.The Go!Team-Rolling Blackouts
9.Foo Fighters-Wasting Light
8.Atlas Sound-Parallax
7.Tapes'n'Tapes-Outside
6.The Kills-Blood Pressures
5.Fleet Foxes-Helplessness Blues
4.Jay-Z & Kanye West-Watch The Throne
3.PJ Harvey-Let England Shake
2.Danger Mouse & Daniele Luppi-Rome

Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου 2011

ΤΗΕ ΒEST ALBUMS 2011 No 2 : Danger Mouse & Daniele Luppi - Rome













Τελευταία στιγμή άλλαξα γνώμη, κι από Νο 1, το κατεβάζω μια θέση,(χωρίς να ξέρω ακριβώς γιατί...) αν και προσωπικά δεν θεωρώ ότι έχει και μεγάλη σημασία , αφού και στα δύο πρώτα albums της λίστας μου, αφιέρωσα τις ίδιες "ακουστικές εργατοώρες" και ίσως αν η ψηφοφορία ξαναγινόταν μετά από ένα μήνα, η κατάταξη να ήταν διαφορετική.
Οι Τελευταίες Μέρες Της Πομπηίας , ενορχηστρωμένες με Ρωμαϊκό ταμπεραμέντο, Jack White,Norah Jones(στα πολύ καλά της) και πανέμορφα συνεχόμενα ιντερλούδια που συνθέτουν ένα απολαυστικά, μελαγχολικό score.
1 more to go...(master, σε καταριέμαι κάθε μέρα που με βάζεις και γράφω ολόκληρο το κατεβατό...με τη λίστα ! την έχω μάθει πια απ'έξω ! μπρρρ...)

20.R.E.M-Collapse Into Now
19.Paul Simon-So Beautiful Or So What
18.T.V On The Radio-Nine Types Of Light
17.Τοm Waits-bad As Me
16.Magazine-No Thyself
15.Kate Bush-Director's Cut
14.James Blake-James Blake
13.Adele-21
12.Lykke Li-Wounded Rhymes
11.Arctic Monkeys-Suck It And See
10.The Go! Team - Rolling Blackouts
9.Foo Fighters-Wasting Light
8.Atlas Sound- Parallax
7.Tapes'n'Tapes-Outside
6.The Kills-Blood Pressures
5.Fleet Foxes - Helplessness Blues
4.Jay-Z & Kanye West - Watch The Throne
3.PJ Harvey-Let England Shake


Κυριακή 18 Δεκεμβρίου 2011

ΤΗΕ BEST ALBUMS 2011 No3:PJ Harvey-Let England Shake













Oι Flood,Mick Harvey,John Parish και η πιο χαρισματική singer/songwriter της τελευταίας 20ετίας, κλείνονται σ'έναν καθεδρικό ναό στο ξεχασμένο Dorset της Μεγάλης Βρετανίας, αναπολούν γεγονότα από τον Α' Παγκόσμιο πόλεμο, απολαμβάνουν πανοραμικά τη θάλασσα, μιλούν τη γλώσσα του H.Pinter, του Τ.S Eliot, ενώ τα βράδυα παίζουν με τις σκιές του S.Dali και του J.Morrison.
Φοβερή ατμόσφαιρα και τρομακτικές περιγραφές.
Eίναι το μοναδικό album του 2011, για το οποίο είμαι πραγματικά σίγουρος, ότι δεν θα φθαρεί εύκολα στ'αυτιά μου, τα επόμενα χρόνια.

20.R.E.M-Collapse Into Now
19.Paul Simon-So Beautiful Or So What
18.T.V On The Radio-Nine Types Of Light
17.Tom Waits-Bad As Me
16.Magazine-No Thyself
15.Kate Bush-Director's Cut
14.James Blake-James Blake
13.Adele-21
12.Lykke Li-Wounded Rhymes
11.Arctic Monkeys-Suck It And See
10.The Go!Team-Rolling Blackouts
9.Foo Fighters-Wasting Light
8.Atlas Sound-Parallax
7.Tapes'n'Tapes-Outside
6.The Kills-Blood Pressures
5.Fleet Foxes-Helplessness Blues
4.Jay-Z & Kanye West-Watch The Throne

Σάββατο 17 Δεκεμβρίου 2011

THE BEST ALBUMS 2011 No4:Jay-Z & Kanye West-Watch The Throne













Μπορεί ο Drake να επιστράτευσε φέτος, μέχρι και τη "μαγική" φυσαρμόνικα του Stevie Wonder,("Doing It Wrong") στο album του "Take Care" , αλλά το φαντασμαγορικό-υπερηχητικό, "Watch The Throne", είναι για μένα με τεράστια διαφορά ,ο καλύτερος δίσκος στο είδος του, για το 2011.
Επιβλητική υπερπαραγωγή και τεράστιο τουπέ επίδειξης δύναμης, που στην προκειμένη περίπτωση δεν μ'ενοχλούν καθόλου, γιατί οι Κanye West & Jay-z, γνωρίζουν τέλεια τους κανόνες του παιχνιδιού,τα υποστηρίζουν και τα δικαιολογούν απόλυτα, μέχρι τελευταίας ράβδου χρυσού !
Το "Watch The Throne" είναι ένα απότομο και παρατεταμένο "Lift Off" , με τους δύο "Μίδες" , να εναλλάσονται τα κουπλέ πάνω στα "samples", με συντονισμό και ακρίβεια κοριτσιών συγχρονισμένης κολύμβησης.
Η εμφάνιση της Beyonce, είναι το λιγότερο αυτοκρατορική, ο Frank Ocean αποκάλυψη, και αν μου ζητούσαν να φτιάξω ένα μεγάλο video clip , για την παρουσίαση του δίσκου, θα διάλεγα εικόνες από το έπος του John Huston, "The Man Who Would Be King", με τους Michael Caine & Sean Connery.
Έφτασα αισίως τα 35, για να μάθω πώς ακούγεται ο Kipling !

20.R.E.M-Collapse Into Now
19.Paul Simon-So Beautiful Or So What
18.T.V On The Radio-Nine Types Of Light
17.Tom Waits-Bad As Me
16.Magazine-No Thyself
15.Kate Bush-Director's Cut
14.James Blake-James Blake
13.Adele-21
12.Lykke Li-Wounded Rhymes
11.Arctic Monkeys-Suck It And See
10.The Go!Team-Rolling Blackouts
9.Foo Fighters-Wasting Light
8.Atlas Sound-Parallax
7.Tapes'n'Tapes-Outside
6.The Kills-Blood Pressures
5.Fleet Foxes-Helplessness Blues