Failure No 6 : Florence & The Machine - Lungs

Πολύ κακό για το τίποτα.
Η Florence Leontine Mary Welch , και η κολλεκτίβα των μουσικών , που την πλαισιώνουν , δημιουργούν την απόλυτη ΦΟΥΣΚΑ της χρονιάς !
Αδικαιολόγητα πομπώδες στυλ , πόζα Μαρίας Αντουανέτας , και στόμφος μέχρι εκεί που δεν παίρνει για την μόλις 23 ετών Florence , που όταν καταλάβει πως κάνει ακριβώς τ'αντίθετα , απ'αυτά που θα έπρεπε να κάνει , αν θέλει να πλησιάσει έστω , στο μικρό δαχτυλάκι της Kate Bush ,θα είναι πλέον πολύ αργά...
Αυτό το καταλαβαίνει εύκολα κανείς , ακούγοντας την εντελώς άστοχη ερμηνεία της , στο καθόλου άσχημο "Rabbit Heart" .
Μαύρο ...
Μαύρο , Δαγκωτό !

Sorrow No 6 : Arctic Monkeys - Humbug

O Αlex Turner είναι ταλεντάρα .

Το αν είναι μουσική ιδιοφυία όμως , θα το δείξει το μέλλον.

Ας περιμένουμε καμιά δεκαετία ακόμα , και βλέπουμε...

Μήπως τελικά του πάνε καλύτερα οι "Last Shadow Puppets" ?

Το τρίτο l.p των Arctic Monkeys πάντως , δεν μου άρεσε .

Και μ'εκνευρίζει αφάνταστα το γεγονός , πως ντε και καλά , ένα group , μ'ενα καλό l.p στο ενεργητικό του , κι ένα μέτριο , θεωρείται ήδη το απόλυτο must !

Το αδιαμφισβήτητο !

Μην τολμήσει κανείς και ακουμπήσει τους Arctic Monkeys γιατί....χάθηκε !

Μήπως τελικά , θα έπρεπε ν'αλλάξουν τ'όνομά τους , κι από Arctic Monkeys να μετονομαστούν σε The Untouchables ?

Kατάντια....

Σώζεται κάτι από'δω μέσα ?

Το "The Jeweller's Hands" σίγουρα ! [θα ξέχασε φαίνεται ο Alex να το συμπεριλάβει στο "The Years Of The Understatement" ή τουλάχιστον ....έτσι ακούγεται...]

Sorrow No 7 : Bruce Springsteen-Working On A Dream

Τον έχω αγαπήσει υπερβολικά .

Τόσο πολύ , που θέλω να τον βλέπω ψηλά !

Πολύ ψηλά !

Να θυμάμαι τις "Glory Days", και να δακρύζω...

Το "Working On A Dream" δεν στερείται σε καμία περίπτωση ειλικρίνειας ή καλών προθέσεων .[να πέσει ο ουρανός να με πλακώσει αν ποτέ γράψω κάτι τέτοιο για τον Boss...]

Αρκεί όμως μόνο , το καλοπροαίρετο ?

Αξιοπρεπέστατος , περήφανος , και αληθινός πέρα για πέρα ο Boss....as always !

Από συνθετικής άποψης όμως , νομίζω , πως ακόμα και τώρα , στα γεράματα , μπορεί πολύ καλύτερα....

Ο συγκεκριμένος δίσκος , είναι για τα δεδομένα του συγκεκριμένου καλλιτέχνη , τουλάχιστον μέτριος....

Σώζεται κάτι από 'δω μέσα ?

Το "Wrestler" σίγουρα.... [ακούγεται και στους τίτλους τέλους, της ομώνυμης ταινίας..]

Failure No 7:Kanye West & Malik Yusef - Good Morning , Good Night

To "Good Morning , Good Night" είναι το πρώτο l.p που κυκλοφορεί ο Kanye West , μέσω του δικού του πλέον, ανεξάρτητου label , G.O.O.D , παρέα με τον Malik Yusef .
To αποτέλεσμα , είναι σκέτη απογοήτευση !
Καμία έμπνευση , καμία αρχή , μέση ή τέλος ....
Ένα τουρλουμπούκι , άγευστο , άοσμο , και άχρωμο.
Δεν περίμενα ποτέ ότι ο Kanye West , θα εμπλεκόταν , σε κάτι τόσο ...μα τόσο ...κακό !
Ποτέ όμως ...μη λες ποτέ !
Για κλάματα....ή καλύτερα για τα μπάζα...

Sorrow No 8 : Lily Allen - It's Not Me .It's You

Περίμενα πολλά περισσότερα , απ'την αθυρόστομη μικρούλα Lily , ειδικά μετά το καταπληκτικό "Αlright Still" όπου , ρομαντισμός , τσαγανό , και μια σπάνια "αβάσταχτη -pop- ελαφρότητα " , μπλέχτηκαν με μαστοριά και προπάντων αυθορμητισμό και ΑΛΗΘΕΙΑ , δημιουργώντας ένα POP διαμαντάκι , που θα μου μείνει αξέχαστο , για πολλούς και διάφορους λόγους , σαν το "Littlest Things" ...[συγκινούμαι κάθε φορά...still ! o μαλάκας !]

Εδώ , μείναμε μόνο με την ελαφρότητα.

Παρ'όλα αυτά , κι επειδή νομίζω , πως η Lily θα κάνει κάποια στιγμή το μεγάλο μπαμ , τα επόμενα χρόνια , [το αξίζει άλλωστε...],κάνω υπομονή , και βγάζω τον σκασμό.

Σώζεται τίποτα από'δω μέσα ?

Τα "Fuck You" και "Τhe Fear" [το τελευταίο , τραβηγμένο απ'τα μαλλιά...]

Failure No 8 : Black Eyed Peas - THE E.N.D (energy never dies)

Οι εποχές του glamour , των προσεγμένων παραγωγών , και των έξυπνα καλοβαλμένων samples , έχουν μάλλον περάσει ανπιστρεπτί...παρέα με τα "Elephunk" και "Monkey Business".
Το "THE END" εκτός του ότι είναι επιεικώς , προχειροδουλειά , ξεπέτα του κερατά , και φτηνή dance παρωδία , προσαρμοσμένο στα νέα ήθη και έθιμα που επιβάλλει η μουσική βιομηχανία , έχει και ένα άλλο μεγάλο μειονέκτημα , κι αυτό είναι η χαρακτηριστική απουσία του χιούμορ και του σαρκασμού , που ήταν πάντα σήμα κατατεθέν , της oriental-hip-hop παρέας απ'το L.A.
Καμία πρωτοτυπία , τίποτα το αξιομνημόνευτο , και συνεπώς , μηδέν εις το πηλίκον.
Πάμε γι'άλλα...

Sorrow No 9: PJ Harvey & John Parish - A Woman Aman Walked By

Kαταπληκτική φωνή .

Καλλιτέχνης , με όλη την σημασία της λέξεως .

Και φυσικά , κανείς δεν είπε , πως η PJ Harvey , είναι υποχρεωμένη εφ'όρου ζωής , να παράγει αριστουργήματα .

Μέτρια album , έχουν υπάρξει κι άλλα στο παρελθόν .

Αυτό εδώ όμως , είναι κατά την γνώμη μου , ό,τι χειρότερο έχει κυκλοφορήσει ποτέ η Polly.

Δυστυχώς .

Βαρύ , ασήκωτο , σχεδόν δυσβάσταχτο να το "υποστεί" κανείς , γιατί περί αυτού πρόκειται .

Σώζεται κάτι από'δω μέσα ?

Ίσως , το "The Crow Knows Where All The Little Children Go".