To πιο όμορφο WALTZ του κόσμου ! ! !

Αυτό είναι το πιο όμορφο waltz του κόσμου ! ! !
Κατάμαυρο , παιχνιδιάρικο , ερωτικό , στυλπνό , καθαρό , άφυλο , και Rock ! !
Αγαπώ το "Waltzinblack ", και όλα τα "γατίσια" γέλια που ακούγονται από 'κει μέσα .....

Και το όνομα αυτού....."PERCY"

Ταινία του 1971 ,σε σκηνοθεσία Ralph Thomas ,[δεν τον ήξερα τον κύριο....] που περιγράφει τις προσπάθειες ενός ανθρώπου , να εντοπίσει, ύστερα από την μεταμόχευση φαλλού στην οποία υποβλήθηκε , τον δότη του ΟΡΓΑΝΟΥ , που του προσφέρθηκε !!! Κουφό έτσι ???

Τo όνομα "PERCY" , αναφέρεται στο ίδιο το όργανο , και ο ήρωας της ταινίας , Hywell Bennet , [ούτε αυτόν τον ήξερα..] , αφού διαπιστώσει την διαφορά μεγέθους [προς το μεγαλύτερο ! ! ! ] που έχει το νέο του πέος , σε σχέση με αυτό που είχε πριν το ατύχημα , οδηγείται σε μία σειρά αλλεπάληλων "επαφών" με άτομα του αντίθετου φύλου , με την ελπίδα ότι κάποια απ'αυτές , αναγνωρίζοντας τον "ΜΕΓΑΛΟ "PERCY" , θα του αποκαλύψει και το όνομα του "δωριτή" ....

Οι πουριτανοί κριτικοί της εποχής , κυριολεκτικά "έθαψαν" με συνοπτικές διαδικασίες την ταινία ,λόγω του "και καλά " Explicit θέματος , η οποία κατέληξε όπως αναφέρεται μέσα στο cd ,να παίζεται μόνο σ'ένα Γερμανικό συνδρομητικό κανάλι ....ξανά και ξανά....

Στην πραγματικότητα , η ταινία , ούτε τολμηρές σκηνές είχε , ούτε κάτι το προσβλητικό , που να δικαιολογεί τέτοια αντιμετώπιση ....Καμία σχέση .....Αλλά εδώ , ισχύει αυτό που λέμε , "καλύτερα να σου βγει το μάτι , παρά τ'όνομα ..."

Τελοσπάντων , αυτό που ενδιαφέρει εμένα , είναι η ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ μουσική , που υπογράφει η ιδιοφυία που ακούει στο όνομα Ray Davies [όσοι αργόσχολοι μπαίνετε σ'αυτό το άθλιο Blog , γνωρίζετε τί σημαίνει για τον Depecher ο Ray και οι KINKS ...] , και που αποδεικνύει για άλλη μια φορά , πόσο μικρή αναγνώριση σε σχέση με την ΤΕΡΑΣΤΙΑ αξία του , είχε αυτός ο άνθρωπος....

Μεγάλη ΜΟΡΦΗ ο R. Davies , που κατά την γνώμη μου , είναι και ο ΜΟΝΟΣ[άντε...ίσως κι ο Pete Townshend ] που μπορεί να σταθεί άξια [...και ΠΡΟΣ ΘΕΟΥ όχι ισάξια ! ! !]δίπλα σε ονόματα , όπως αυτά των Lennon - McCartney, στην μουσική ιστορία του Μεγάλου Νησιού , απ'την δημιουργία του Rock'n'Roll , μέχρι τις μέρες μας....

Προσκυνώ , τον ΤΕΡΑΣΤΙΟ "Ray"λοιπόν .....κι ακούω το "The way love used to be " , δίχως ίχνος παρελθοντολαγνείας , ή ωραιοποίησης κάποιας εποχής....Απλότητα που συγκινεί ,καλμάρει κι εξισορροπεί , ακόμα και τους πλέον ανισόρροπους χαρακτήρες....σαν κι εμένα...

What's the matter with ...THEM ????

Μεγάλη μιζέρια να μην μπορεί κάποιος να χαρεί το παρακάτω τραγούδι !!! Να το "παίξει" με το Volume ΤΕΡΜΑ , μέχρι να νιώσει πως κινδυνεύει να πάθει ρίξη ΤΥΜΠΑΝΟΥ ! ! !

Έχω αποφασίσει πλέον [...όσο τελοσπάντων με παίρνει]να έχω ΜΟΝΟ τυπικές σχέσεις στην ζωή μου με τέτοιους ανθρώπους....

Δεν τους ενοχλώ , δεν θέλω να μου τα "πρήζουνε" , και γενικώς δεν θέλω πολλά -πολλά ....

Δεν νιώθω καμία ανάγκη να τους κάνω κάποια ερώτηση , και δεν γουστάρω να απαντάω στις δικές τους ....Βαριέμαι , και πιστεύω πως κι αυτοί κατά βάθος δεν δίνουν δεκάρα για τις δικές μου εμμονές ....οπότε "όλα καλά .." Από μακριά και αγαπημένοι....

Τραγούδι ζωής , θανάτου και ΝΕΚΡΑΝΑΣΤΑΣΗΣ για τον Depecher , που νιώθει πολύ ΕΛΑΧΙΣΤΟΣ για να μιλήσει για το "Slippery people" .....ή να απαντήσει στο ερώτημα : "Γιατί οι people είναι slippery" ???

Αν είχα πάντως βηματοδότη , θα παρακαλούσα το θεό , να γίνει ένας γαμημένος συντονισμός , από την εισαγωγή των κρουστών , και να εξαντλήσω το τελευταίο πεντάλεπτο της ζωής μου , στριφογυρίζοντας , μεθυσμένος ..."like a wheel , inside a wheel.."

A few words about....Malcom...

O Malcom Mcdowell , είναι από τους πολύ αγαπημένους ηθοποιούς του Depecher, όχι τόσο για το καθαρά Σαιξπηρικά αγέρωχο στυλ που χαρακτηρίζει τις ερμηνείες του , αλλά κυρίως για την γυαλάδα που φωλιάζει μονίμως στα μάτια του , και σου δίνει την εντύπωση πως ο άνθρωπος δεν προσποιείται απολύτως τίποτα , αφού ΕΙΝΑΙ πραγματικά ΘΕΟΠΑΛΑΒΟΣ ! ! !

Κατά την γνώμη μου , ξεπερνάει σε αξία ακόμα κι αυτόν τον Peter O' Tool , αν και η συνάντησή τους στο κινηματογραφικό έπος , CALIGULA , είναι απ'τα φαινόμενα που όταν συμβαίνουν , σε κάνουν να αναρωτιέσαι για την πραγματική αξία κάποιων σημερινών Stars , πολλοί εκ των οποίων έχουν βαρεθεί να συλλέγουν Όσκαρ , και Χρυσές σφαίρες....Και τί μ'αυτό ?? Gone with the wind.....

Το βασικό θέμα της μουσικής για την ταινία του Kubrick "A Clockwork Orange " , στην οποία ο Malcom ξεδιπλώνει πολλές απ'τις πτυχές της καλλιτεχνικής του τρέλας , είναι παρμένο απ' την μουσική που είχε γράψει ο Βρετανός -Baroque συνθέτης Henry Purcell [1659-1695], ένα χρόνο πριν πεθάνει , για την κηδεία της Βασίλισσας Mαίρης ....[Music for the funeral of Queen Mary]

Tότε βλέπετε , οι συνθέτες της εποχής , έγραφαν κατά παραγγελία , για γάμους , κηδείες , γεννήσεις , και γενικά για οτιδήποτε θεωρούσε ο Βασιλιάς ή οι αυλικοί του , εξαιρετικά σημαντικό γεγονός.Κατ'αυτόν τον τρόπο , γίνονταν αρεστοί στον παλάτι , διατηρούσαν τα προνόμιά τους , και πολλές φορές κυριολεκτικά ....γλύτωναν το ΚΕΦΑΛΙ τους !!!

Δεν υπάρχει τίποτα το κακό στην λεγόμενη "κατά παραγγελία" σύνθεση....Πολλά αριστουργήματα έχουν γραφτεί στο πέρασμα των αιώνων "κατ'εντολή" κάποιου τρίτου προσώπου...Ο Χατζιδάκης , έγραψε την μουσική για την ταινία "Το νησί των Γενναίων" εντελώς στο πόδι , κι ενώ η Καρέζη του έψηνε έναν ελληνικό καφέ στο διπλανό δωματιάκι , μπας και τον ξυπνήσει ....Βαριόταν ο άνθρωπος , και νύσταζε , γι'αυτό και "ξεπέταξε" την Τζενούλα στα γρήγορα[η οποία εκείνη τη μέρα βιαζόταν κιόλας , για να προλάβει την πτήση της για την Κρήτη , όπου γίνονταν τα γυρίσματα της ταινίας ...] με το "Μη τον ρωτάς τον Ουρανό " , για να τον αφήσουν επιτέλους στην ησυχία του....

Όσοι πάντως δεν έχετε ακούσει Purcell , έχετε μια ευκαιρία πιο κάτω .....

I don't want to go to Chelsea ! ! !

H Θρυλάρα , θα χρειαστεί μεγάλη τύχη απόψε !!! Τόσο πολύ τύχη , που ξεπερνάει το μέγεθος μιας απλής κωλοφαρδίας , και αγγίζει τα όρια του απόλυτου ΞΕΚΩΛΙΑΣΜΑΤΟΣ !!![...είναι και η φύση του αθλήματος ..βλέπετε..]
Κυριλέ περιοχή το Chelsea ....Πλούσια και καθαρή....Αν κάνει κάποιος μια βόλτα στις τοπικές pub κατά τις πέντε το απόγευμα , καταλαβαίνει αμέσως περί τίνος πρόκειται....Οι κόμποι απ'τις γραβάτες έχουν χαλαρώσει , αλλά η θηλιά στο λαιμό παραμένει.....ακόμα και μετά την τέταρτη Guinness....Συνήθεια βλέπεις....
Παρ'όλα αυτά δεν υπάρχει τίποτα το ενοχλητικό σ'ένα ζυθο- οικοσύστημα όπου ο γραβατωμένος γιάπις συνυπάρχει αρμονικά με τον βερμουδάτο τύπο με τα αθλητικά παπούτσια που κάθεται δίπλα του.....Ίσα - ίσα , αυτό είναι ο ορισμός ενός υγειούς , ποικιλόμορφου και πολυδιάστατου περιβάλλοντος χώρου , που αν μη τί άλλο σε κάνει να νιώθεις άνετα , φορώντας τον "εαυτό" σου.....[ψιλά γράμματα αυτά για την Ελλαδίτσα ....που κυριολεκτικά "τρώει" τα παιδιά της , κοιταζοντάς τα ΟΧΙ στα μάτια , αλλά στην μάρκα των υποδημάτων τους, και στο ντεκολτέ της συνοδού τους...aka "legal escort"]
Καλή και άγια η μακαρίτισσα η Nico και το "Chelsea girls" ,αλλά επειδή η ηρωίνη "σκοτώνει" και σήμερα δεν θέλω να "πέσω" ψυχολογικά , ό,τι και να γίνει, αποφάσισα να παίξω το καλύτερο τραγούδι EVER , αναφορικά με το CHELSEA , κι αυτό δεν είναι άλλο απ'την γνωστή "άρνηση" του Costello....
να πάει στο Chelsea .....Συμπέρασμα ??
Πολύ πλούσιος ο Αμπράμοβιτς , τρομακτικός ο Ντρογκμπά , κλασσικό το "This year's model"....

It's a fine day...

Καλή εβδομάδα και καλό μήνα....
Ωραία λιακάδα σήμερα , που γίνεται ακόμα ομορφότερη με αυτό το τραγουδάκι του 1983 που ακολουθεί πιο κάτω....[υπάρχει στο cd του τελευταίου τεύχους του MOJO, και έχει γίνει remix άπειρες φορές!!!]
Το "Tom's Dinner" της S.Vega, συναντά το "Rosemary's Baby"....
H απόλυτη παιδική ανεμελειά , και το πιο αθώο χαμόγελο στον υπερθετικό βαθμό , δίνουν ραντεβού με το πιο μεγάλο αίνιγμα , και τον χειρότερο εφιάλτη....
Δεν ξέρω ρε γαμώτο , αλλά είναι απορίας άξιο , πως κάτι τέτοια τραγούδια, φαινομενικά αθώα , παιδικά , μου προκαλούν τόσο μεγάλο ΤΡΟΜΟ και την αίσθηση πως ΗΡΘΕ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ!! Μάλλον θα πρέπει να είμαι από τους λίγους , που ακούγοντας το "It's a fine day" , νομίζουν πως το χαριτωμένο αγοράκι θα πέσει και θα γκρεμοτσακιστεί απ'την κούνια του , ή το γλυκύτατο κοριτσάκι , θα βγάλει ξαφνικά ένα κοφτερό μαχαίρι απ'το πουθενά ,και θα ξεκοιλιάσει το ξανθό αδερφάκι της....Μάλλον πολλά θρίλερ βλέπω....
Πάντα με τρόμαζαν τέτοια ειδυλλιακά σκηνικά...Νομίζω πως το "πνεύμα του κακού" είναι κάπου εκεί έξω ....Κάνει τραμπάλα μαζί με τα παιδάκια , και παραμονεύει την κατάληλη στιγμή για να ξεπηδήσει , καταστρέφοντας τα πάντα !!
Πάντως , δεν μου βγαίνει απ'το μυαλό , ότι το "Confide in me " της Kylie Minogue , έχει "κλέψει" αρκετά , απ'το "Ιt's a fine day" της Jane.....

Hot Chip - Made in the Dark

Τους Hot Chip , τους ανακάλυψα τυχαία [..όπως και τα πιο όμορφα πράγματα που έχουν συμβεί, στην έως τώρα συμβατική ζωούλα μου...] πριν από ενάμισι χρόνο , με αφορμή ένα cd που υπήρχε στο UNCUT ....
Σ'αυτό το cd λοιπόν , η "μουστόγρια" που ακούει στο όνομα Alan Jones , [αρχισυντάκτης του περιοδικού...] είχε επιλέξει το "No fit state" , από το "WARNING" , την προηγούμενη δουλειά τους , το οποίο κατά την γνώμη μου πρέπει να υπάρχει οπωσδήποτε μέσα στο Top 10 των l.ps του 2006...κάθε μουσικόφιλου !
Με αφορμή το καταπληκτικό αυτό τραγούδι ,που δεν πρόκειται ποτέ να βαρεθώ να ακούω ξανά και ξανά , έψαξα λιγάκι περισσότερο τους Hot Chip , και χάρηκα πολύ στην είδηση του καινούργιου τους δίσκου , με τίτλο "Made in the Dark", απ'τον οποίο ξεχώρισα αμέσως τα "Hold on " και "One pure thought " που ακολουθεί πιο κάτω....
Από τις καλύτερες , και πιο φρέσκιες μουσικές προτάσεις των τελευταίων δύο χρόνων , οι Hot Chip μόνο βαρετοί δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ....