Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2016

Bee Gees - Closer Than Close






























Δεν ξέρω κατά πόσο μπορεί να χαρακτηριστεί ως "τυχαίο γεγονός" , αλλά το τελευταίο τραγούδι που ηχογράφησαν οι Brothers Gibb, για το τελευταίο επίσημο album τους ,που κυκλοφόρησε το 1997 , με τίτλο "Still Waters" , κι έφτασε μέχρι το Νο 2 του βρετανικού chart και μέχρι το Νο 11 του top 200 του Billboard , κατέκτησε με πανηγυρικό τρόπο την πρωτιά , στο δικό μου , πολύ προσωπικό playlist του καλοκαιριού που πέρασε.

Αααααααχχχχ.......

Αρώματα που αναδύονται εντελώς γυμνά ,όπως τα γέννησε η μάνα τους .....rough , προκλητικά ανεπιτήδευτα και καμιά φορά τόσο ατσούμπαλα  κι άγαρμπα , που σε κάνουν πραγματικά να έχεις την ψευδαίσθηση , ότι "η στιγμή  ...περνάει ...αλλά ΔΕΝ χάνεται".

Πολύχρωμες , καυτερές chili πιπεριές και σκελίδες σκόρδου με τη φλούδα , που περιμένουν να χτυπηθούν ανελέητα μέσα σ'ένα αυτοσχέδιο γουδί , dry ....χωρίς ελαιόλαδο....άντε το πολύ πολύ , να πέσει και κάνα δάκρυ μέσα , έτσι για να σπάσει λίγο την αψάδα και να συνεισφέρει λίγο υγρασία.

Το αγάπησα ακαριαία το "Closer Than Close" .

Είναι το πιο ντελικάτο,κι αναπάντεχο  μαστίγωμα που έχω δεχτεί ποτέ  , όχι επειδή ξαφνικά ανακάλυψα ότι ο Maurice μπορούσε  να τραγουδήσει ή ότι "τ'αδέρφια" , ακόμα και με αρθριτικά, έκαναν εξαιρετική μουσική .

Το τελετουργικό προσέγγισης μιας λατρείας ,με βραχυπρόθεσμη ημερομηνία λήξεως , οι όρκοι αιώνιας πίστης και αφοσίωσης που δευτερόλεπτα αργότερα , μετατρέπονται σε αληθοφανείς υπεκφυγές κι οι πνιχτές μετά λυγμών , κυνικές εξομολογήσεις που δίνουν παράταση σε κάτι που είναι καταδικασμένο να μην ευδοκιμήσει , αλλά ταυτόχρονα και να ΜΗΝ πεθάνει ποτέ !

Καλό χειμώνα....